Hoi allemaal,
we staan op pagina 11!! Dit forum inspireert niet om even bij te lezen. Maar goed, ik zie dat het nog steeds rustig is en dat de spannende dingen er nog aan moeten komen, hoewel Jen, jij zat op je ongi en je testen te wachten. Is het nog wat geworden?
Ik zit in de tuin bij te komen terwijl de katten rondhobbelen en de hond slaapt. Dit weekend gezeild in Friesland met groep vrienden, was heerlijk maar was ook zeer vermoeiend. Zondag ochtend vertelde mijn broer die bij ons op de dieren paste dat de brief met de punctie uitslag was aangekomen. Wij helemaal blij, iets om voor naar huis te komen. Toen we 's avonds onderweg waren even gebeld om te zeggen hoe laat we aankwamen, vertelde mijn broer dat de hond de brief had opgegeten, nog geen snippertje van over. Was meteen helemaal van slag, alle ontspanning van het mooie weekend verdwenen. Kon niet in slaap komen, hormonen zullen mijn reactie verergerd hebben. Vanochtend ziekenhuis gebeld. Ze konden de uitslag niet doorgeven, we konden een nieuwe brief niet op komen halen, ze konden alleen de brief opnieuw versturen.
Hier zit ik dus, BOOS. Moet deze dag maar "doorkomen" en dan wil ik morgen voor die brievenbus gaan zitten wachten. Alleen...morgen moet ik mijn schoonmoeder van het vliegveld halen!!!!!! En ik wilde al niet dat ze morgen al kwam, maar pas later in de week. Ze blijft 2 weken en dat vind ik ook te veel. Maar manlief heeft niet echt naar me geluisterd, daar was ik al boos over en nu nog meer. Heb fantastische schoonmoeder maar ik ben 2 weken mijn vrijheid kwijt. Mijn familie heeft er de afgelopen weken ook een zooitje van gemaakt en ik heb echt afstand genomen, met mijn pa wil ik gewoon niet spreken. Ik wil gewoon dat ze me met rust laten met hun problemen en snode plannen. Mijn pa heeft contact met ex van mijn broer die al 1 1/2 jaar verdwenen is met hun dochter. Blijkt dat mijn pa al meer dan een jaar contact heeft met die trut en dat hij het dochterje van mijn broer al meerdere keren gezien heeft en die was pas geleden ook bij hem thuis voor zijn verjaardag. Dit heeft hij dus pas allemaal aan mij verteld. Ik vind dit zo erg wat hij gedaan heeft, mijn broer wacht al zo lang op een teken van leven van zijn dochter en mijn pa zegt niets tegen hem. En dan zegt hij het tegen mij en dan verwacht hij dat ik gezellig naar zijn verjaardag kom en niets tegen mijn broer zeg (ben niet gegaan). Nu is hij niet blij omdat ik natuurlijk mijn broer heb ingelicht. Die heeft het recht om te weten dat hij zijn dochter bij zijn vader kan vinden.
Ik wil dit soort dingen en mensen niet in de buurt van mijn gezin hebben.
Manlief zegt net dat hij morgen schoonmoeder ophaalt zodat ik op brief kan wachten. Hij is echt heel lief! Hij bedoelt alles goed maar snapt het soms niet helemaal.
Nou ik heb even kunnen klagen jongens, het is allemaal zo heftig.
Ik denk aan jullie en hoop gauw goede berichten te lezen. Kijk uit naar ivf-start Wietske en terugplaatsing Luna en hoop dat verder iedereen het goed maakt en vrede heeft met beslissingen etc.
Liefs,
Alexx