Hoi Wietske,
Ikzelf heb nog geen rare reacties gehad op mijn leeftijd. Nu denk ik zomaar dat iedereen denkt dat het niet wil lukken omdat ik al een zoontje heb van 3 en een half jaar. Van mijn familie hoor ik echt nooit de vraag of er nog een 2e komt. Het komt meer van mensen op de vereniging waar ik lid van ben en dan zeg ik altijd "komt het, dan komt het, komt het niet dan is het ook goed". Ik vind dat het andere mensen helemaal niets aan gaat hoe jij je leven inricht en met wie je dat doet. Als iemand je een vraag stelt waar je helemaal niet van gediend bent, kun je ook zeggen "Waarom wil je dat weten?" Reken maar dat ze dan met hun mond vol tanden staan. Mensen kunnen soms zulke onbehoorlijke vragen stellen vind ik.
Maar goed, zelf ben ik ook een kind van "oude" ouders. Mijn vader was 50 en mijn moeder was 41 dat ik kwam (nakomertje). Het nadeel vond ik dat ik eigenlijk "alleen" ben opgegroeid. Mijn zussen en broer zijn veel ouder dan ik en 2 waren er al het huis uit dat ik geboren werd. Mijn ouders gingen ook niet echt met hun tijd mee, dus het is maar net hoe je er zelf in staat. Nu ben ik 39 en kom in de buurt van de leeftijd van mijn moeder, waarvan ik altijd gezegd heb dat ik dat veeel te oud vind. Nu moet ik daar echt op terug komen; je weet nl. nooit wat er op je pad komt. Mijn mannetje kwam ik pas tegen toen ik al 33 was, dus ja dan ben je wat ouder als je over kinderen nadenkt. Het is maar net hoe je zelf met je tijd meegaat en interesse in je kind blijft tonen, dan maakt leeftijd niet uit. Het is alleen wel een gegeven dat je kind op jongere leeftijd zijn ouders verliest dan andere kinderen. Mijn ouders zijn beiden in 1994 overleden, en dat vind ik wel het nadeel. Maar ja......
xx Luna
