absoluut... ik duim tot ik blaren op mn duimen heb... ik lig vandaag toch in bed met migraine... en ik maar denken dat dat over zou gaan als je zwanger bent... nou, daar klopt niks van... maar het zal de stress wel zijn, want de afgelopen dagen waren behoorlijk heftig
eerst liet donor/vriend weten dat een (ex)scharrel van hem ook een kind met hem wil en ik concludeerde dat hij dus blijkbaar niet zo bereid is echt voor mij te gaan...hij is overigens wel blij dat ik zwanger ben, maar hij zegt steeds "ik ben blij voor jou"! ... vervolgens stond gister mijn grote liefde op de stoep (hij wil scheiden, maar zet de stap niet, wat ik ook wel kan begrijpen, want hij heeft veel verantwoordelijkheidsgevoel en is een lieve man)... ik moest hem wel vertellen... hij reageerde heel lief een aaide over mijn buik en zoende me op mn buik en zei dat ie van buikjes houdt... maar ook dat hij het moet laten bezinken... en hij is degene op wie ik dus niet eindeloos wilde blijven wachten, maar nu vroeg hij of hij wel altijd bij me mag blijven komen...
nou, wie weet is het uiteindelijk zo het beste voor iedereen... donor/vriend heeft zijn wens, een kind met mij zodat ik nooit uit zijn leven zal verdwijnen, ik krijg een kindje en hoef niet meer bang te zijn kinderloos te blijven door te lang op "de ware" te wachten en "de ware" staat niet onder druk en kan rustig nadenken of hij echt wil scheiden of niet en wij blijven vrienden...
wat een emoties... geen wonder dat ik migraine heb... ik dacht vannacht dat het mis was... migraine is normaal voorbode van ongi en ik voelde mn tieten ook ineens niet meer zeer doen... maar nu besef ik me dat mn hoofd gewoon zeerder doet dan mn tieten... =(