A
Anoniem
Guest
Dag allemaal,
Ik heb al een week lang licht bloedverlies gehad.
Nu ineens zette het vanmorgen door.
Ik stond op de slaapkamer en was bezig de kids aan te kleden, te douchen etc..
Ik voelde het ineens lopen, heel veel bloed.
Handdoek ertussen gestopt, want het liep langs mijn benen, zo veel.
Ik heb even mijn vriend gebeld, die snel weer terug kwam van het werk.
Hij voor de kids gezorgd, en ik daarna even naar de wc. Er kwam echt van alles uit.
Ik voelde ook duidelijk iets ''aankomen'', en heb dat kunnen opvangen. Naar mijn idee ook al meteen het vruchtje..
Verloskundige gebeld, maar die kreeg ik niet te pakken. Erg slecht, maar ze dachten dat ze het antwoordapparaat hadden aangezet, wat niet zo bleek.
Gelukkig belde er later iemand terug, omdat ik het toen maar via de meldkamer heb geprobeerd.
Ze vond het sneu voor me, maar snapte niet goed dat ik nauwelijks buikpijn heb.
Er kwam veel bloed, en stolsels mee.
Vanavond mag ik komen voor een echo, maar mijn gevoel zegt me dat het over is, en ze niets zullen zien.
Ik baal er zo van, was zo blij, en had zoveel zin in die komende tijd.
Vriend vind het ook jammer, maar voor hem is het toch anders he.
Hij steunt me waar nodig wel hoor.
Heb het vanmorgen mijn moeder verteld, die wist nog niet eens dat ik zwanger was...Dus niet echt leuk voor ze.
Maargoed, we zullen straks als we er aan toe zijn de draad weer moeten oppakken..
Iedereen heel veel succes, en hopelijk gaat voor jullie alles goed.
Ik wilde even mijn verhaal kwijt.
Groet, en liefs van R
Ik heb al een week lang licht bloedverlies gehad.
Nu ineens zette het vanmorgen door.
Ik stond op de slaapkamer en was bezig de kids aan te kleden, te douchen etc..
Ik voelde het ineens lopen, heel veel bloed.
Handdoek ertussen gestopt, want het liep langs mijn benen, zo veel.
Ik heb even mijn vriend gebeld, die snel weer terug kwam van het werk.
Hij voor de kids gezorgd, en ik daarna even naar de wc. Er kwam echt van alles uit.
Ik voelde ook duidelijk iets ''aankomen'', en heb dat kunnen opvangen. Naar mijn idee ook al meteen het vruchtje..
Verloskundige gebeld, maar die kreeg ik niet te pakken. Erg slecht, maar ze dachten dat ze het antwoordapparaat hadden aangezet, wat niet zo bleek.
Gelukkig belde er later iemand terug, omdat ik het toen maar via de meldkamer heb geprobeerd.
Ze vond het sneu voor me, maar snapte niet goed dat ik nauwelijks buikpijn heb.
Er kwam veel bloed, en stolsels mee.
Vanavond mag ik komen voor een echo, maar mijn gevoel zegt me dat het over is, en ze niets zullen zien.
Ik baal er zo van, was zo blij, en had zoveel zin in die komende tijd.
Vriend vind het ook jammer, maar voor hem is het toch anders he.
Hij steunt me waar nodig wel hoor.
Heb het vanmorgen mijn moeder verteld, die wist nog niet eens dat ik zwanger was...Dus niet echt leuk voor ze.
Maargoed, we zullen straks als we er aan toe zijn de draad weer moeten oppakken..
Iedereen heel veel succes, en hopelijk gaat voor jullie alles goed.
Ik wilde even mijn verhaal kwijt.
Groet, en liefs van R