A
Anoniem
Guest
Jose, begrijpelijk dat je even in een dipje raakt, fijn dat je je gevoel met je man kunt delen. Hopelijk mag je droom van een goede zwangerschap en een gezond kindje snel uitkomen! Ook al heb je al twee kindjes, als je zo graag nog een kindje zou willen krijgen kan dat niet snel genoeg gebeuren!
Dames die bijna mogen bevallen....veel succes en hopelijk mag het allemaal voorspoedig gaan.
Hier ook eventjes een klein dipje maar om een heel andere reden....mijn opa is afgelopen donderdag na een kort ziekbed overleden en gistermiddag was de crematie. "s Avonds zijn mijn ouders, mijn zusje en ik samen in zijn huisje geweest om wat spulletjes uit te zoeken. Dat was erg moeilijk. Zo vreemd om in zijn huisje te zijn en hij is er niet terwijl zijn klompen en pantoffels bij de deur staan en zijn jas gewoon aan de kapstok hangt. En vooral zo vreemd om zijn spulletjes uit te zoeken....Alles komt op mijn ouders neer dus voor hen is het extra moeilijk. Mijn opa was geen gemakkelijke man maar toch is het moeilijk te geloven dat hij er niet meer is. Tja, ik kon er goed mee omgaan maar toen ik zag dat mijn vader het te kwaad kreeg sprongen mij de tranen ook in de ogen. Het is zijn vader. Ik heb nu geen grootouders meer dus dat maakt het ook moeilijk. Maar het kost even tijd om het een plaatsje te geven, vooral voor mijn vader. Erg dubbel gevoel, wij hebben de wens een nieuw leventje te mogen krijgen en het leven van mijn opa is voorbij.....
Dames die bijna mogen bevallen....veel succes en hopelijk mag het allemaal voorspoedig gaan.
Hier ook eventjes een klein dipje maar om een heel andere reden....mijn opa is afgelopen donderdag na een kort ziekbed overleden en gistermiddag was de crematie. "s Avonds zijn mijn ouders, mijn zusje en ik samen in zijn huisje geweest om wat spulletjes uit te zoeken. Dat was erg moeilijk. Zo vreemd om in zijn huisje te zijn en hij is er niet terwijl zijn klompen en pantoffels bij de deur staan en zijn jas gewoon aan de kapstok hangt. En vooral zo vreemd om zijn spulletjes uit te zoeken....Alles komt op mijn ouders neer dus voor hen is het extra moeilijk. Mijn opa was geen gemakkelijke man maar toch is het moeilijk te geloven dat hij er niet meer is. Tja, ik kon er goed mee omgaan maar toen ik zag dat mijn vader het te kwaad kreeg sprongen mij de tranen ook in de ogen. Het is zijn vader. Ik heb nu geen grootouders meer dus dat maakt het ook moeilijk. Maar het kost even tijd om het een plaatsje te geven, vooral voor mijn vader. Erg dubbel gevoel, wij hebben de wens een nieuw leventje te mogen krijgen en het leven van mijn opa is voorbij.....