Spannend...

Wat vervelend dat je vriend verminderd vruchtbaar is. Ik hoop voor je dat je snel op de gewone manier zwanger word.
Maar als ik vragen mag hoe zijn jullie daar achter gekomen? Hebben jullie je wel laten testen  in het ziekenhuis?
En je bent bang voor de reactie van familie? ben je bang dat ze jullie te jong vinden?
Ik vraag me ook weleens af hoe de reactie zal zijn van de mensen om me heen   Toen ik een miskraam kreeg stonden we net op het punt het te vertellen maar toen gebeurde het dus.....  ik vond het fijner om niet van de miskraam te vertellen dus weten ze niet dat ik ooit zwanger ben geweest en dat we ermee bezig zijn. Ook ik voel me vaak zwanger vooral de laatste dagen voor mijn Nod...Je lichaam kan je soms zo voor de gek houden.. Ik ben soms gewoon bang om te gaan testen.... heb jij dit ook??

Ik woon trouwens in Almelo.

Xx Jo
 
hoi,
wat leuk al die jonge meiden hier. ik zelf ben 21 en vanaf oktober bezig. ik zou ook gezellig met jullie mee willen kletsen.
ik heb nu even haast want ik moet over 5 minuten weer gaan werken en heb nu even pauze. maar ik kom vanavond of morgen zeker even kletsen. (als jullie dat oke vinden natuurlijk )
ik heb vandaag of morgen mijn ei, maar helaas voel ik er niks van ofzo. en mijn cyclus duurt iedere keer 1 dag langer. (4x ongesteld geweest nu ) zit nu op een gemiddelde van 32/33 dagen. hoelang duurt het bij jullie ??

verder wil ik jullie natuurlijk allemaal snel zwanger wensen.
tot snel en veel geluk iedereen..

groetjes doosje  
 
Mijn vriend had zich 4 jaar geleden al moeten laten testen.. Het zit bij hem in de familie.. Teminste zijn zus probeerd al 8 jaar zwanger te worden.. En met haar of haar vriend is niks mis.. ook is het zo dat mijn vriend een ongeluk heeft gehad tijdens voetbal.. waardoor hij in zijn lies is geopereerd en hierbij is ook een van zijn ballen geraakt.. en deze moest dus verwijderd worden.. Nou hoeft dat allebei er niks mee te maken te hebben maar daardoor bestaat de kans dat ie verminderd vruchtbaar is... Hierom heeft hij een half jaar geleden besloten om zich te laten testen.. Nou wij hierachter zijn egekomen loopt hij in het ziekenhuis.. 18 maart een nieuw onderzoek om te kijken of er iets te verbeteren valt door middel van operatie/medicijnen.. dus daar wachten we maar weer op..

Ik ben nog niet onderzocht.. Ik wil dit voorlopig ook nog neit.. zodra we de medische molen ingaan wordt ik ook in sneltreinvaart onderzocht omdat mijn vriend al bekend is in het ziekenhuis.. dan kunnen ze snel met de rest van de mogeljikheden beginnen..

Ik wil het er hartstikke graag met me ma over hebben maar ben echt bang voor haar reactie.. maar aan de andere kant kan ze ook gewoon normaal reageren..

Heb je het wel aanje ouders verteld?

xxx Mamoetje
 
Tuurlijk mag je gezellig meekletsen..

Ik kom trouwens uit Den Haag, Jo.

Ik heb ook een cyclus van 32/33 dagen..

zit nu op dag 19..

xx Mamoetje
 
Hoi Hoi,

Mag ik misschien ook mee komen kletsen hier. Ben alleen wel iets ouder dan 20 hoor, hihi ben 26 jaar. Was wel 22 jaar toen mijn dochtertje werd geboren, dus ook wel vroeg mama.

Nou ik ben dus 26jaar en mijn vriend is 34 jaar. We zijn in april alweer 11 jaar samen. We wonen 5jaar samen en hebben een dochtertje van bijna 4 jaar en 2hondjes. We wonen in Rotterdam.

Wij zitten nu in ronde 14 voor ons 2de kindje en word gek van al dat wachten. Heb aan het ziekenhuis gelopen, maar werd daar een beetje moe van. Het werkte gewoon niet bij ons om verplicht te klussen. Ook heb ik medicijnen geslikt Clomid. Deze maand zijn we voor het eerst na mnd weer zonder medicijnen en ziekenhuis bezoeken en het bevalt me weer goed. We zijn er nu ook minder mee bezig dan de andere mnd.
Ik heb een onregelmatige cyclus tussen de 30 en 40 dagen, de laatste 4 mnd was hij vrij regelmatig. Ik werd precies op dag 30 ongesteld. Nu ben ik alweer 13 dagen overtijd. Heb vorige week getest en de test was negatief. Aanstaande donderdag ga ik weer testen als de test dan nog steeds negatief is dan bel ik ff naar mijn gyn voor een echo, om te kijken wrom ik niet ongi word. Als blijkt dat ik niet zwanger ben zal ik wel weer medicijnen krijgen om het op te wekken.
Bij mijn 1ste   waren de testen trouwens ok steeds negatief, maar was ik wel zwanger dus alles kan nog en ik heb dan ook goede hoop. Mijn 1ste zwangerschap duurde ook erg lang. Ik raakte toen in ronde 18 zwanger. Heb erg last van mijn borsten en ben ook erg missleijk steeds. Gister zei mijn vriend dat mijn borsten wel groter lijken dan normaal, dus wie weet!!!

@Mamoetje, Kan me voorstellen dat je het een beetje eng vind wat een ander ervan vind en dan vooral ouders en famillie. Het is jullie keuze en als jullie er klaar voor zijn is het goed, dan maakt leeftijd niks uit hoor. Hoe zijn jullie er eigenlijk achter gekomen dat je vriend/man verminderd zaad heeft??

Liefs
 
Hallotjes allemaal,

Kom als het mag ook gezellig met jullie meedoen. In het kader van de jongere ouders.

Mijn naam is tineke en ik ben 23 jaar ik woon al bijna 4 jaar samen mijn mijn vriend van 29 jaar.

Ook ik heb al jarenlang een kinderwens maar we hebben tegen elkaar gezegd dat we het pas gaan doen wanneer we het financieel beter aan kunnen en wanneer we in een gewoon huis wonen.
Nou deze dingen zijn in de afgelopen maanden gebeurd. We zijn in december verhuisd naar ons nieuwe huis in arnhem en de rest was al goed. Ik heb toen gezegd dat ik mijn pilletjes op zou maken en er dan mee zou stoppen. de eerste maand hebben we het rustig aan gedaan en afgelopen keer hebben we flink geklust. Nu is het wacht bijna afgelopen ga namelijk komend weekend testen als ik dan nog niet ongi geworden ben.

Hou jullie op de hoogte

Groetjs tien
 
Ja kan me goed voorstellen dat je het moeilijk vind om het te zeggen tegen je moeder. Je weet imers niet hoe ze zal reageren. Ik moet eerlijk zeggen toen ik zwanger was van de 1ste vond ik het ook erg moeilijk om te zeggen tegen mijn ouders. We woonde net samen, mijn vriend was net ontslagen dus ja. Toch was/is mijn   moeder nog steeds erg blij. Vooral ook dat ze lekker jong oma is. Nu zijn we dus bezig voor de 2de en alleen mijn vriendin en mijn schoonouders weten het. Mijn schoonmoeder is er bij toeval achter gekomen anders had die het ook niet geweten hoor dat we bezig zijn.

Liefs
 
Wat vervelend dat het zo lang duurd.. Begrijp dat je na een tijdje genoeg heb van het ziekenhusi en het maar op z'n beloop laat daarom wil ik er nu ook ngo niet heen..

Het zit bij hem in de familie.. Teminste zijn zus probeerd al 8 jaar zwanger te worden.. En met haar of haar vriend is niks mis.. ook is het zo dat mijn vriend een ongeluk heeft gehad tijdens voetbal.. waardoor hij in zijn lies is geopereerd en hierbij is ook een van zijn ballen geraakt.. en deze moest dus verwijderd worden.. Nou hoeft dat allebei er niks mee te maken te hebben maar daardoor bestaat de kans dat ie verminderd vruchtbaar is... Hierom heeft hij een half jaar geleden besloten om zich te laten testen..  Toen  zijn  we erachter gekomen dat hij verminder vruchtbaar is..    sindsdien  loopt hij in het ziekenhuis.. 18 maart een nieuw onderzoek om te kijken of er iets te verbeteren valt door middel van operatie/medicijnen.. dus daar wachten we maar weer op..

De eerste test van zijn bloed  waren de waarde heeel laag en prognose 70 -80% onvruchtbaar toen waren we er wel even kapot van.. Na een week werden we gebeld dat het kon komen doordat er een aantal uur tussen het afleveren vanhet bloed en het testen.. De 2e keer zat er +/- een half uur tussen en toens was die 40 tot 50 % onvruchtbaar dus de arts gaat uit van 50-60 % .. maar wat ik net al zei, je hebt minder dan 1 % nodig..

Ik denk er net zo over.. mijn leven mijn beslissing.. (en die van me vriend) oke dit verwacht je niet als je dochter op haar 18e besluit voor een kind te gaan.. maar denkd at ikhet in de loop van 2008 wel ga vertellen.. Ben 30 maart jarig dus als ik het over 9 maanden ofzo ben ik ook weer bijna 20 .. x

xxxx mamoetje
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan