Zoals ik vanmorgen of vanmiddag al omschreef is er een topic voor me geopend een tijdje geleden. Omdat bleek dat veel meiden eigenlijk mee lazen in topic waar ik veel klets. En dan ineens niet meer wisten waar ze het gelezen hadden enzo. En toch wel erg benieuwd waren hoe het met me gaat enzo. Echt onzettend lief. Voelde me helemaal vereerd. Ik ben ontzettende babbel die graag voor anderen klaar staat en gewoon heel erg mee leeft. Dat maakt het ook dat ik in meerdere topics mee klets denk ik, hihih.
Ff wat meer over mezelf. Ik heb een medisch verleden. Op mijn 12e kreeg ik van de een op andere dag pijn in mijn lies, en plek in mijn bil. Dat werd van kwaad tot erger. Om lang verhaal kort te maken hoe dat ging. Ik heb epifysiolyse, maar dat is pas na 6 weken ontdekt. Dus 6 weken met kapotte heup gelopen.
Hier een site, waarop jullie kunnen lezen wat epifysiolyse is. Die vond ik laatst en is handig en overzichtelijk. Zelf kan ik het minder goed uitleggen.
http://www.ortho-care.eu/item.html&objID=1794
Daarnaast heb ik hypermobiliteit, misschien kennen sommige meiden die term wel. Het komt er in het kort op neer dat mijn banden en spieren niet altijd de overbewegelijkheid van gewrichten op vangt. Waardoor ik dus blessure gevoelig ben, snel iets kneus. Ik heb altijd eigenlijk al zwakke enkels gehad. Al van kinds af aan. Toen kreeg ik dat met mijn heup. Soms zit mijn knie zomaar opslot dan krijg ik mijn been niet meer recht. Gelukkig heb ik dat al een tijd niet meer gehad. Ik heb zelfs een aantal jaren geleden mijn duim gebroken omdat ik de afstandbediening van de salontafel wou pakken. Dat is dan wel ff extreem voorbeeld. Ik kan geen ledematen uit de kom ofzo krijgen hoor. En mijn duim kan ik ook niet naar mijn pols klappen. Hypermobiliteit is er namelijk in verschillende klasses.
Door mijn medische verleden zijn chronische pijnklachten ontstaan.
Ik heb eigenlijk elke dag pijn. Sta daar zelf lang niet altijd meer bij stil omdat mijn pijngrens heel hoog is. En tis gewoon de ene dag dragelijker dan den andere.
Ik ben een doorzetter met veel wilskracht, dat heeft me al ver gebracht. Zie mezelf niet als iemand met een handicap. Ik noem het zelf beperkingen. In dagelijks leventje probeer ik zoveel mogelijk te lopen, maar lange afstanden heb ik rolstoel nodig.
Of dit alles nog niet genoeg was werd ik in maart vorig jaar van achteren aangereden. En zit ik nog dagelijks met de gevolgen van dat ongeluk dmv whiplash.
Maar we gaan door!
Mijn mannetje en ik hebben een grote kinderwens
Op dit moment veel tegen slagen in het leventje.
Ga ze niet allemaal opsommen als jullie het niet erg vinden, hihih
Maar we proberen zoveel mogelijk te genieten.
Te genietn van het leventje en van elkaar, met hopelijk als bevestiging over een tijdje een klein wondertje met wie we ons leven mogen delen.
Liefs Nathalie