A
Anoniem
Guest
Hoi!
Wat goed dat je toch die echo hebt aangevraagd. Zo zie je maar dat we ons lichaam toch behoorlijk goed aanvoelen. Wel balen natuurlijk dat het nog niet helemaal goed is. Word je nu gecuretteerd en gaan ze dan ook iets aan die cystes doen? Het lijkt me naar hoor, helemaal onder verdoving. Ik ben ook geen held in die dingen! Sterkte!
Bij ons is de roze wolk ook wel wat verkleurd. Toch wil ik wel proberen om, mocht ik weer zwanger raken, te vertrouwen op mijn lijf en het kindje. Die zullen wel doen wat het beste is, ook al vind ik dat niet leuk of zelfs heel erg.
Klinkt allemaal heel rationeel, maar emotioneel zal het tegen die tijd toch wel anders in elkaar steken. Aan de andere kant is onze wens voor een tweede wel zo groot, dat we het er toch weer op wagen.
We hebben het er vanmorgen over gehad: Wat doen we als de vk maandag zegt dat we er weer voor mogen gaan? Wat doen we als ze zegt: beter een menstruatie afwachten? Mijn vriend zei meteen: Eén menstruatie wil ik nog wel afwachten, maar meer eigenlijk niet. Hoezo papa met kinderwens? Lief, hè?
Hoe zijn jullie partners eronder? Voor mijn vriend is het wel wat makkelijker, het was natuurlijk niet zijn lichaam dat hem een streek flikte, maar hij heeft er toch 2 nachten erg slecht van geslapen en hij heeft onmiddellijk geregeld dat hij de dag na het slechte nieuws thuis kon werken. Dat vind ik nog steeds zoooo lief van hem!
Groetjes, Kaskes
Wat goed dat je toch die echo hebt aangevraagd. Zo zie je maar dat we ons lichaam toch behoorlijk goed aanvoelen. Wel balen natuurlijk dat het nog niet helemaal goed is. Word je nu gecuretteerd en gaan ze dan ook iets aan die cystes doen? Het lijkt me naar hoor, helemaal onder verdoving. Ik ben ook geen held in die dingen! Sterkte!
Bij ons is de roze wolk ook wel wat verkleurd. Toch wil ik wel proberen om, mocht ik weer zwanger raken, te vertrouwen op mijn lijf en het kindje. Die zullen wel doen wat het beste is, ook al vind ik dat niet leuk of zelfs heel erg.
Klinkt allemaal heel rationeel, maar emotioneel zal het tegen die tijd toch wel anders in elkaar steken. Aan de andere kant is onze wens voor een tweede wel zo groot, dat we het er toch weer op wagen.
We hebben het er vanmorgen over gehad: Wat doen we als de vk maandag zegt dat we er weer voor mogen gaan? Wat doen we als ze zegt: beter een menstruatie afwachten? Mijn vriend zei meteen: Eén menstruatie wil ik nog wel afwachten, maar meer eigenlijk niet. Hoezo papa met kinderwens? Lief, hè?
Hoe zijn jullie partners eronder? Voor mijn vriend is het wel wat makkelijker, het was natuurlijk niet zijn lichaam dat hem een streek flikte, maar hij heeft er toch 2 nachten erg slecht van geslapen en hij heeft onmiddellijk geregeld dat hij de dag na het slechte nieuws thuis kon werken. Dat vind ik nog steeds zoooo lief van hem!
Groetjes, Kaskes