Zit ik nou mezelf gek te maken of eh.......

Ha Chantal,

Nee je bent zeeeeeker niet de enige. Hier nog zo'n controlfreak annex twijfelaar!!
Ook ik heb al 30x  uitgezocht wat het allemaal gaat kosten en schoot telkens helemaal in de stress. (Om mezelf te sparen (stress) heb ik dan ook wel besloten om nu niet van baan te veranderen)

Op een gegeven moment zijn wij eens een aantal maanden (niet zomaar 1 maand doen want je hebt altijd eenmalige grote uitgaven er tussen zitten) wat gaan "bezuinigen" om te kijken in hoeverre we dat zouden kunnen. Dat ging eigenlijk zo goed dat ik er nu wel op vertrouw dat het ook minder kan als het moet.

Bovendien ben je (tenminste ik) altijd geneigd om naar je omgeving te kijken en te luisteren. "wonen we niet te klein" "kunnen we het kind wel geven wat het nodig heeft" maar als je goed nadenkt heeft een kind eigenlijk helemaal niet zoveel nodig. Een heleboel liefde in eerste instantie en de rest is maar bijzaak!! Wat maakt het een kind nu uit of het een gloednieuwe kamer heeft van 3000 euro of een van Marktplaats van 200 euro??

Veel succes, maar laat je niet gek maken!! Kijk wat jullie belangrijk vinden, daar gaat het om!!

Groetjes Olivia
 
ja die omgeving..
We wonen nu 2 jaar in een nieuwbouwwijkje. een vriendin (2 deuren verder) woont in eenzelfde huisje al dat van ons, vertelde me dat als ze ooit zwanger zou worden, ze dan eerst moesten verhuizen.
Ik snapte er niks van. We hebben 3 slaapkamers boven. beneden is het niet groot, maar er kan bij ons echt wel een box staan. (ik weet zelfs al waar... hoezo controlfreak?)
het is maar net wat je er zelf van maakt.

Ik heb ook al op marktplaats gekeken. ik zie daar best leuke dingen tussen. waarom dan nieuw nemen als het zo ook kan.
De kleine van mijn zus slaapt nu nog zelf in haar ledikantje, maar als ze daa rniet meer in slaapt tegen die tijd, dan hebben we eventueel al een ledikantje en een commode.

Toch (als we het ons kunnen verooroven) wil ik het liefst iets nieuw halen. waarom? geen idee.

dus als ik twijfel roep ik hard ( in mezelf)
Ik  woon wel groot genoeg
Ik word een lieve en goede moeder
Ik kan ook dan nog financieel rondkomen

groetjes Carina

 
Heeeeey  ladies!!

Ik wil jullie hartstikke bedanken voor  de reacties!  Volgens mij was dit echt even het zetje in de rug die ik zo hard nodig had. Ik heb het er ook nog es met m'n moeder over gehad, of zij vroeger ook zo aan 't 'twijfelen' was toen ze zwanger wilde worden. Ze heeft me ook gezegd dat ik niet overal zo diep over na moet denken, maar es m'n hart moet volgen.

Gisteren had ik het er met m'n vriend over. Ik had namelijk gezegd: ik ben nog in staat om een excel-overzichtje te gaan maken om alle kosten op een rijtje te gaan zetten. Hij moest keihard lachen en zegt "'t is net of je een auto gaat kopen of zo".  En toen ben ik bij mezelf es na gaan denken.... 't Is toch inderdaad te belachelijk voor woorden dat ik alles, maar dan bedoel ik ook alles, in de hand wil houden.

Ik heb dus besloten om inderdaad binnenkort die pil te laten staan en eerst es met het 'ontpillen' te gaan beginnen. Dan komen we in ieder geval weer een stapje dichterbij.......

Mag ik jullie alsnog hartstikke bedanken voor de steun. Heb het echt ff nodig gehad. Zoals jullie konden lezen in mijn eerste verhaaltje, lees ik al een hele tijd mee op dit forum, maar zal vanaf nu ook wat vaker gaan reageren.

Brrrr, ik heb al helemaal kriebels in m'n buik. Spannend is dit allemaal zeg!!!

Liefs,
Chantal
 
heel goed chantal!
Je hart volgen is het beste wat je kan doen.

Een schatitng maken van wat je denkt nodig te hebben is natuurlijk ook niet verkeerd, maar een excel bestandje.... nah!

je blijft toch wel gezellig meekletsen?

groetjes Carina
(het wordt nog veel spannender als je eenmaal gestopt bent...)

 
Hoi,
Er is altijd wel een reden te bedenken om niet aan kinderen te beginnen.
Maar zodra je zwanger bent en je na 9 maanden je kindje vasthoud zijn al die eerst zo belangrijke dingen niet belangrijk meer.
Ik vind persoonlijk een kind niet duur, de aanschraf van spullen is duur maar de rest niet.

Als je hart zegt dat je een kleine wilt zou ik er gewoon voor gaan.
Ik was 18 toen ik zwanger was we woonde allebei nog thuis ik studeerde en we hadden haast geen geld en nu 2 jaar later ben ik afgestudeerd en zijn we al weer bezig voor een 2de!

Succes
 
hoi hoi
het is logisch dat als je aan kinderen wilt beginnen er allemaal vragen op je afkomen.het belangerijkste is de vraag:kan ik genoeg van een kindje houden en het verzorgen?als je antwoord ja natuurlijk is moet je jou over de rest niet zo,n zorgen maken.dat is namelijk het belangerijkste,liefde.wij zijn nu bezog voor de zesde en wij hebben het ook niet altijd breed maar mijn kinderen komen niks te kort.ze krijgen allemaal genoeg liefde en aandacht,ze hebben schone kleren en een genoeg te eten.dat mijn man en ik er veel voor moeten laten vinden wij niet erg daar hebben wij bewust voor gekozen.dus meid ik zou zeggen maak je niet druk en ga ervoor.
liefs sil
 
Hoi Chantalleke,

Ik herken heel veel in jouw verhaal! Ik ben ook steeds aan het denken, rekenen, etc over of het allemaal wel kan. Financieel, vrijheid, woonruimte, leeftijd etc. Ik ben zelf 24 en mijn vriend is 43. Hij heeft uit zijn eerste huwelijk 2 dochters van 16 en 14.
Het moeder gevoel is super sterk aanwezig bij mij. Zeker als we om de week met zijn dochters als een echt gezinnetje compleet zijn. Maar bij elk klein kindje wat ik zie, schiet ik al vol...
We hebben een druk sociaal leven, druk met werk en sport. Dus ik vraag me wel af of het allemaal te regelen is. Zeker ook financieel. Mijn vriend betaald veel alimentatie nog, ik moet minder gaan werken etc. Ik heb ook echt al gekeken wat kinderopvang moet gaan kosten hoor...
We hebben het krijgen van kinderen steeds voor ons uit geschoven. Iets wat later wel komt. Als we meer geld hebben, als ik ouder ben. Maar ineens dit weekend, heel plotseling,  hebben we besloten dat we er voor willen gaan. Allebei spraken we uit dat we misschien niet langer moeten wachten. Vooral omdat zijn dochters het dan nu ook nog wat bewuster kunnen meemaken, nu ze nog   thuis wonen.
Ik ben accuut gestopt met de pil....
Maar toch blijven de twijfels. Mijn vriend en ik bespreken nu elke dag wat we allemaal moeten regelen etc. Het geeft een ontzettend spannend en leuk gevoel. Ben er erg mee bezig. Angsten komen voorbij, maar ook echt dingen die me geweldig lijken....
Hebben besloten om het verder nog even aan niemand te vertellen en eerst maar eens af te wachten hoe het gaat met alles. Daarom is dit forum extra leuk! Heerlijk al die herkenbare verhalen!
 
Goedemorgen!

Nou, de kogel is hier in ieder geval door de kerk. Aanstaande zondag neem ik m'n laatste pil en dan eerst maar es een paar maanden 'ontpillen'.

Sowieso ben ik nog hard aan de studie (NVM-opleiding tot makelaar) en werk ik overdag als assistent-makelaar. Het motiveert juist extra om zo snel mogelijk m'n studie klaar te hebben, zodat we dan met alle voorbehoedsmiddelen kunnen stoppen.
Het is heel vreemd, nu ik die beslissing gemaakt heb voelt het ook heel goed.

NinoD: wonen de dochters van je vriend bij jullie thuis? Zoals ik (volgens mij) geschreven heb is mijn vriend 41 en heeft een zoontje van 12 uit een vorige relatie. Hij woont niet bij ons. Dat is ook zoiets, schiet me net iets binnen. We wonen in een huis met 2 slaapkamers (eentje van ons en eentje voor z'n zoontje). Maar ja: als er gezinsuitbreiding komt, zal ik dat kamertje toch nodig hebben als babykamer. Dat zal nog wel problemen gaan opleveren, want waar moet zijn zoontje dan slapen als ie bij ons is? Zal niet meer zo makkelijk gaan denk ik... Weer een probleem erbij om over na te denken...

Liefs,
Chantal
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan