Hoi Alittlebit,
Ja het is een zware aantal weken geweest, gaande van eerst schok met het ontdekken, naar blijdschap en dankbaarheid, naar vervolgens verdriet en weer afsluiten... Mijn lichaam is ook alle kanten opgegaan, vermoeidheid en hoofdpijn en natuurlijk het bijbehorende bloedverlies.
Met de echo zag de dame dat er al niets meer te zien was van een vrucht. Er was ook geen lege vruchtzak, ze vroeg zich daarom af of die er wel was geweest, ze schat dat het vruchtje al met 4/5 weken afgestorven was. Gelukkig zag alles er verder schoon en leeg uit en kon ze zien dat mijn lichaam al ver op weg was met het opschonen van de baarmoeder. Dat is dan weer veelbelovend en bemoedigend voor een volgende zwangerschap. Ook zij zei ons dat wij hier niets aan hebben kunnen doen. Het is gewoon pech geweest...
Aankomende vrijdag heb ik een echo bij de gynaecoloog om te checken of alles echt goed weg is. Ik wil haar dan ook vragen of mijn hormonen kunnen worden gecheckt, zodat ik zeker weet dat zowel de baarmoeder als de hormonen goed zijn en geen mogelijke risicofactor zijn voor een nieuwe zwangerschap en mogelijke miskraam. Ook wil ik haar vragen wat haar advies is met het opnieuw zwanger worden. Wanneer zij zegt dat er geen risico's zijn en we gelijk opnieuw kunnen proberen, dan gaan we dat doen. Dan hoop ik dat we binnen nu een drietal maanden opnieuw een positieve test hebben. En dan begint natuurlijk de spanning opnieuw... Verschil is wel dat ik er nu op voorbereid ben, al een tweetal kilo aangekomen ben in gewicht en bewust kies voor het zwanger worden. Dat is sowieso al een andere startpositie 🙂
Lief dat je ernaar vroeg!