Hallo Eli.
Hier nog een oudere mama.
Ik ben 37 jaar (word in oktober 38) en ben vandaag 36w zwanger van onze eerste. Mijn vriend is 48 jaar en voor hem is het ook het eerste kindje. Ja, best oud lijkt dat, maar ik kan je verzekeren dat het af en toe net een kleine jongen is. Net als dat ik af en toe net een kleine meid ben. We zijn wat dat betreft echt jong van geest, zoals dat heet.
Wij hebben de combinatietest laten doen. Dit was een nekplooimeting en daarbij hadden ze bloed geprikt. De kansberekening die daar uitkwam was dat wij een kans van 1:3500 hadden dat we een kindje met het syndroom van Down zouden krijgen. Wij hebben het daar toen bij gelaten natuurlijk.
Heb wel wat kwaaltjes in de zwangerschap gehad. Ik weet niet of het met de leeftijd te maken heeft, of dat ik het anders ook gehad zou hebben.
Het begon al gelijk met zwangerschapsdiabetes, terwijl dat in onze familie niet voorkomt en ik ook niet te dik was (57kg bij 1,68m). Dit kan dus wel bij de leeftijd horen. Hoef gelukkig alleen een diëet te volgen.
Het volgende begon met 18 weken. Ik had heel veel last van harde buiken, soms zelfs wel 8 per uur. Waarschijnlijk kwam dat door de combinatie groeispurten en spanningen. Nu heb ik ze nog, maar ben er aan gewend geraakt en het zijn er niet meer zoveel.
En nu, sinds een week of 5 heb ik een dubbelzijdig carpaal tunnelsyndroom, waarbij dus de zenuw in beide polsen wordt afgekneld, met als gevolg overdag gevoelloze vingers en 's nachts om de haverklap wakker omdat 1 of meerdere vingers dan "kiespijn" hebben. Daar vergelijk ik de zenuwpijn mee.
Is niet fijn, maar als het goed is verdwijnt dit na enkele weken na de bevalling.
Nou, wel wat klachtjes dus, maar ondertussen heb ik ook erg genoten van de zwangerschap hoor!
Vooral het voelen van de kleine in je is onbeschrijflijk. Ik ga dat missen straks.
Maar Eli, hoe oud ben je eigenlijk als ik het vragen mag?
Nou, succes met alle afspraken die gaan komen en we blijven wel op de hoogte via het forum.
Groetjes Angelique