zwanger op wat latere leeftijd wie ook?

Hoi Pietje en Eli,

Jullie kunnen me ook toevoegen op msn als je wilt hoor.
gabymenzel@msn.com

Liefs Gaby
 
Hi allemaal

Ik zou me even willen voorstellen, 38 jaar en tweede kindje.
Dinsdag derde echo gehad en ben nu 9 weken en 4 dagen.
Ook heb ik meteen bloed laten prikken voor een serumscreening en de nekplooimeting word gedaan op 4 oktober. Daarna willen we verder kijken wat de uitslag van deze testen zijn. Dus allemaal heel erg spannend.

Wij hebben nu een dochter van 4 en zouden haar niet willen “opscheppen” met de zorg van een kindje dat niet helemaal zelf in het leven kan staan maar altijd afhankelijk zal zijn van andere, en laten we wel zijn we zijn niet meer de jongste. Ook het zorgstelsel waar we op dit moment mee te maken krijgen is niet alles. (lees die enge berichten in de krant maar). Dit alles maak het doen van de testen er niet makkelijker op. Ik weet wel dat later in het leven er nog van alles kan gebeuren maar je probeert toch je kinderen een goede start te geven, obstakels vinden ze genoeg in het leven.

Maar goed dit is veel te zwaar. Laten we hopen dat we allemaal een gezonde zwangerschap hebben.
 
Hallo Eli.

Hier nog een oudere mama.
Ik ben 37 jaar (word in oktober 38) en ben vandaag 36w zwanger van onze eerste. Mijn vriend is 48 jaar en voor hem is het ook het eerste kindje. Ja, best oud lijkt dat, maar ik kan je verzekeren dat het af en toe net een kleine jongen is. Net als dat ik af en toe net een kleine meid ben. We zijn wat dat betreft echt jong van geest, zoals dat heet.
Wij hebben de combinatietest laten doen. Dit was een nekplooimeting en daarbij hadden ze bloed geprikt. De kansberekening die daar uitkwam was dat wij een kans van 1:3500 hadden dat we een kindje met het syndroom van Down zouden krijgen. Wij hebben het daar toen bij gelaten natuurlijk.
Heb wel wat kwaaltjes in de zwangerschap gehad. Ik weet niet of het met de leeftijd te maken heeft, of dat ik het anders ook gehad zou hebben.
Het begon al gelijk met zwangerschapsdiabetes, terwijl dat in onze familie niet voorkomt en ik ook niet te dik was (57kg bij 1,68m). Dit kan dus wel bij de leeftijd horen. Hoef gelukkig alleen een diëet te volgen.
Het volgende begon met 18 weken. Ik had heel veel last van harde buiken, soms zelfs wel 8 per uur. Waarschijnlijk kwam dat door de combinatie groeispurten en spanningen. Nu heb ik ze nog, maar ben er aan gewend geraakt en het zijn er niet meer zoveel.
En nu, sinds een week of 5 heb ik een dubbelzijdig carpaal tunnelsyndroom, waarbij dus de zenuw in beide polsen wordt afgekneld, met als gevolg overdag gevoelloze vingers en 's nachts om de haverklap wakker omdat 1 of meerdere vingers dan "kiespijn" hebben. Daar vergelijk ik de zenuwpijn mee.
Is niet fijn,  maar als het goed is verdwijnt dit na enkele weken na de bevalling.
Nou, wel wat klachtjes dus, maar ondertussen heb ik ook erg genoten van de zwangerschap hoor!
Vooral het voelen van de kleine in je is onbeschrijflijk. Ik ga dat missen straks.
Maar Eli, hoe oud ben je eigenlijk als ik het vragen mag?

Nou, succes met alle afspraken die gaan komen en we blijven wel op de hoogte via het forum.

Groetjes Angelique
 
Hai Eli en de anderen,
Hier nog een 36 plus moeder in spe, 36 weken zwanger. Het is mijn tweede zwangerschap maar de eerste is geeindigd in een vroeggeboorte met 22 weken. Hoewel dat al 14 jaar geleden is herinner ik mij dat als de  dag van gisteren. Sommige gebeurtenissen blijven voor de rest van je leven bij je, geloof ik. Maar nu gaat alles goed. Ook ik heb een nekplooimeting laten doen in combinatie met bloedprikken, en ook daar kwam een lage kans op afwijkingen uit, netzoals bij Angelique. Ik vond de risicos van vruchtwaterpuncties en vlokkentesten niet opwegen tegen de zeer geringe kans op afwijkingen. (Stel je voor, je verliest een gezond kindje door een punktie, ik moest er niet aan denken...) Met 20 weken hebben we nog een screeningsecho gehad, maar dat was vanwege medicijngebruik en een erfelijke nierziekte. Ik vond dat erg moeilijk, en wist dat ik het afbreken van de zwangerschap (met 20 weken moet je dan bevallen) 'alleen' zou doen wanneer mijn kindje zeer ernstig ziek zou zijn, want dat leed zou ik hem of haar graag besparen. Maar het kind hoeft niet perfect te zijn, ik ben gelukkig dat het komt, het is welkom zoals het is. Gelukkig bleek alles in orde, en veel zwangerschapskwalen heb ik ook niet. De ergste dingen die ik heb ervaren in deze zwangerschap betroffen de zorgen die ik me maakte over alles wat er zoal mis zou kunnen zijn. Inmiddels wint het genieten het van het zorgen maken, en dat is mij heel wat waard. Veel plezier en weinig kopzorgen toegewenst iedereen!! Lieve groeten, Ier.
 
wouw wat een reacties allemaal. Ik moet zeggen, dat doet goed zeg!
Heerlijk om even je verhaal kwijt te kunnen want binnen de familie weet nog niemand het. we willen nog even wachten. Er werd mij gevraagd hoe oud ik ben. Ik ben 36 en zwanger van mijn eerste.
Gaby ik heb de msn nog niet op de computer maar dat ga ik wel proberen.
Overigens mijn naam is ELiza. Tsja er ging wat mis met het inloggen.
Voor iedereen natuurlijk ook hele goede zwangerschappen gewenst!
O ja....tot nu toe ben ik niet misselijk geweest, gelukkig , maar is dat stilte voor de storm?? Ik zit pas in mijn zesde week.
Groetjes Eliza
 
Hoi Gaby,

Volgens mij is het gelukt om msn te installeren.
Je kunt me bereiken via ejarnhem@hotmail.com

Groetjes ELiza
 
Hallo allemaal,
Jaha: hier de oudste taart tot nu toe: in oktober 39 en zwanger van de eerste! Na een mislukt huwelijk (dat uiteraard ook nog veel te lang duurde) opnieuw begonnen met een echte man. Lang geprobeerd zwanger te worden, twee keer een miskraam gehad en nu 26 weken zwanger.
Wij hebben de eerste twaalf weken zeven keer een echo gehad om de groei in de gaten te houden vanwege die miskramen. Daarna nog een nekplooimeting laten doen waaruit bleek dat de kans op down erg klein was. Overigens testen ze bij de nekplooi/serumtest ook op trisomie 13 en 18. Voor ons veel belangrijker want dat zijn afwijkingen waardoor je kindje niet levensvatbaar is. Gelukkig ook daar maar een zeer klein risico.
Met 24 weken hebben we een pretecho laten maken en dat was erg leuk, ook omdat alles goed bleek te zijn: alle organen aanwezig, mooi rond koppie, gesloten gehemelte, hartslag goed en volop beweging (wat is dat leuk als je tegelijk kan zien én voelen dat je kindje je schopt!).
Ik merk aan mezelf dat ik erg snel moe ben, maar heb dan ook een drukke baan en ben geen 20 meer.. Ik heb het er allemaal voor over, ik ben zo ontzettend blij met dit wondertje in mijn buik!

Liefs, el.
 
Hoi ik ben Bats.. 36 jaar...

Ik ben nog maar net zwanger van mun vierde kindje. heb uit een eerder huwelijk drie meiden van 15, 13 en 8 jaar en ook mijn vriend heeft geen kinderen en we krijgen dus samen ons eerste kindje... Blijdschap alom dus hier, maar o wat ben ik onzeker dit keer..
Ik vraag me af hoe het nu is met de verloskundigen hier... wat er veranderd is in de afgelopen jaren.. wanneer ik kan bellen voor een afspraak, is dit eerder ivm mun leeftijd, of maakt dat niet uit...
Ik ben ook veel meer bezig met de dingen die ik voel.. is dit wel goed, is dat wel goed enz enz.. Wou dat ik het allemaal wat van me af kon zetten, zou een stuk relaxter zijn... Hoop dan ook dat de eerste maandens snel voorbij zijn.. *zucht!!!
Vind het iig fijn dat ik hier af en toe ff mun hart kan luchten..
Wens jullie allemaal een fijne zwangerschap toe en een gezond kindje..

liefs Bats
 
Terug
Bovenaan