@ Micky
Ik heb net de vk gebeld om te vragen of het normaal is dat het nog zo'n pijn doet.
Volgens haar is mijn baarmoeder dus nog steeds bezig dingen eruit te gooien.
Moet morgen nog even terug bellen om te vertellen hoe het gaat en verder aspirines eten.
Toen ik haar vertelde van die glazige "luchtbel", dacht ze inderdaad ook dat dat het vruchtje nog weleens geweest kan zijn.
Ik vind het heel erg balen voor je dat je het emotioneel zo zwaar hebt!!
Ik ben er gelukkig heel erg rustig onder nu.
Afgelopen vrijdag wist ik dat het fout zou gaan en toen was ik vreselijk overstuur,
ik heb toen afscheid genomen en wil nu niets liever dan van de pijn af en m'n dingen weer kunnen doen!
Al met al heb ik maar 2 weken nergens last van gehad. Een week voordat ik ondekte dat ik zwanger was had ik al behoorlijk zeurende menstruatiepijn, in het weekend dat ik ondekte dat ik zwanger was, werd die pijn minder.
Toen heb ik 1,5 week NERGENS last van gehad en toen kreeg ik weer pijn.
Daar kwam nu afgelopen week die afscheiding en het bloed bij, waardoor ik amper meer naar de wc durfde....
Heb ook verschillende keren tegen mijn man gezegd "op deze manier wil ik niet zwanger zijn!!"
Natuurlijk zat ik op een rose wolk, natuurlijk droomde ik al van ons gezinnetje, natuurlijk heb ik al uren rond gesnuffeld op internet voor een babykamer.
Heb zelfs afgelopen maandagmiddag 2 leuke buikbanden besteld, kreeg ze woensdag al binnen en kon niet wachten om ze te gaan dragen!!!
En dan is alles weg...............................................
Maar weet je waar ik m'n troost uit haal en misschien kun jij het ook zo zien;
het was eigenlijk nog "niks", het had nog niet eens de vorm van een mensje, het had nog niet eens een hartslag.
Ik heb het niet gevoeld, niet gezien op een echo.
Ik wist dat ik zwanger was en was daar super blij mee, maar had er nog geen band mee.
Kan me zo goed voorstellen als je bij of na 3 maanden je kindje verliest, dat het nog veel emotioneler is!! Je zult het maar gevoeld of gezien hebben.
Zo ver waren wij nog niet Micky en weet je......we kunnen zwanger worden, zowel jij als ik en onze mannen hihihi.
Die onzekerheid hebben wij niet meer gelukkig, hou je daar dan aan vast!!
Ik heb ergens op internet gelezen dat als je een miskraam hebt gehad, de kans 85 tot 90% is dat het de volgende keer wel goed gaat.
Onze tijd komt nog wel meid.
Er gebeurd zo VRESELIJK veel tussen het moment dat je zelf geboren word en weer dood gaat (als je normaal oud mag worden dan), allemaal levenslessen en de ene krijgt nou eenmaal meer levenslessen dan de andere, toch?
Jij en ik hebben deze levensles nou ook eenmaal kado gekregen of we willen of niet.
En er komt vast een dag dat je weer een levensles krijgt....een mooi kindje in je armen!
De volgende keer dat we weer een positive test in onze handen hebben, zal wat dubbel zijn, omdat wij des te beter weten hoe het kan gaan...maar dat moment zal weer net zo mooi zijn!!!
Voor uit kijken Micky, niets gebeurd zonder reden!
Hou je taai.
Liefs, Puck.
);