A
Anoniem
Guest
Nou meiden, het is ineens een drukte op het forum.
Jullie besluit komt op mij heel goed over Mirjam. Wat je voelt is de beste graadmeter voor beslissingen. Maar wel goed mikken hè voor die laatste iui's (haha). Ik zat ook nog steeds te dubben hoor over wat ik zou doen. Ik dacht dat ik besloten had, maar voelde me daar gewoon niet goed bij. Ik dacht ook steeds: het is al eerder gelukt en verder is een goede vrijpartij het beste (ook al is het alleen al geestelijk). Kijk, de tijd begint een rol te spelen, dus je hebt wat meer haast. Dus snap ik heel goed wat Luna en Wietske nu doen. Het is hard meid, maar die acceptatie komt er vanzelf helemaal.
Ik moest erg lachen om je verhaal Luna, ik zag het helemaal voor me. Dat is natuurlijk achteraf hoor. Ben benieuwd hoeveel kleine vruchtjes je hieruit krijgt.
Blij dat je er nog bent Wietske!! Maakte me al zorgen dat je had opgegeven.
Nou Jen, dan ben ik er toch iets beter aan toe dan jij. Ik houd op zich alles binnen, maar ik lust helemaal niets meer. En wat ik een dag naar binnen krijg lukt de volgende dag niet meer. En verteren...ho maar! Ik word midden in de nacht wakker met het avondeten nog steeds op mijn maag. En ik boer de hele dag, maar dat lukt niet als ik lig dus spring ik midden in de nacht ineens omhoog. Ja, sorrie hoor, maar zwanger zijn is best wel zwaar. Had ik al gezegd dat ik er ook een beetje depri van word? Dat vind ik zo raar. Dan kijk ik op straat naar moeders met lieve hele kleine kindjes en dan denk ik: daar doe ik het voor!!!! Zou het komen door de leeftijd? Voor het eerst vind ik mezelf echt oud, 40! Ik vind mezelf bijna te oud, en dat heb ik nooit zo gezien. Ja, ik was 38 toen we begonnen en daarna ging die leeftijd ineens heel snel. OK, mijn moeder was precies 1 jaar jonger dan ik toen ze zwanger was van haar laatste kind, mijn broer.
Nou meiden, op naar goede verhalen en fantastisch nieuws hier op dit forum!
Alexx
Jullie besluit komt op mij heel goed over Mirjam. Wat je voelt is de beste graadmeter voor beslissingen. Maar wel goed mikken hè voor die laatste iui's (haha). Ik zat ook nog steeds te dubben hoor over wat ik zou doen. Ik dacht dat ik besloten had, maar voelde me daar gewoon niet goed bij. Ik dacht ook steeds: het is al eerder gelukt en verder is een goede vrijpartij het beste (ook al is het alleen al geestelijk). Kijk, de tijd begint een rol te spelen, dus je hebt wat meer haast. Dus snap ik heel goed wat Luna en Wietske nu doen. Het is hard meid, maar die acceptatie komt er vanzelf helemaal.
Ik moest erg lachen om je verhaal Luna, ik zag het helemaal voor me. Dat is natuurlijk achteraf hoor. Ben benieuwd hoeveel kleine vruchtjes je hieruit krijgt.
Blij dat je er nog bent Wietske!! Maakte me al zorgen dat je had opgegeven.
Nou Jen, dan ben ik er toch iets beter aan toe dan jij. Ik houd op zich alles binnen, maar ik lust helemaal niets meer. En wat ik een dag naar binnen krijg lukt de volgende dag niet meer. En verteren...ho maar! Ik word midden in de nacht wakker met het avondeten nog steeds op mijn maag. En ik boer de hele dag, maar dat lukt niet als ik lig dus spring ik midden in de nacht ineens omhoog. Ja, sorrie hoor, maar zwanger zijn is best wel zwaar. Had ik al gezegd dat ik er ook een beetje depri van word? Dat vind ik zo raar. Dan kijk ik op straat naar moeders met lieve hele kleine kindjes en dan denk ik: daar doe ik het voor!!!! Zou het komen door de leeftijd? Voor het eerst vind ik mezelf echt oud, 40! Ik vind mezelf bijna te oud, en dat heb ik nooit zo gezien. Ja, ik was 38 toen we begonnen en daarna ging die leeftijd ineens heel snel. OK, mijn moeder was precies 1 jaar jonger dan ik toen ze zwanger was van haar laatste kind, mijn broer.
Nou meiden, op naar goede verhalen en fantastisch nieuws hier op dit forum!
Alexx