A
Anoniem
Guest
Hoi!
Nou gisteren heel even kort erover begonnen. Heb het wel een beetje voorzichtig aangepakt, zodat ie niet weer in een keer overdonderd werd! Heb rd'tjes gekregen en zei dat ik het jammer vond. Hij reageerde een beetje neutraal, dus dat viel me wel mee! Daarna heb ik gezegd dat ik het dan wel weer leuk vind dat er nog een maand komt en dat het dan wéér spannend is. Dat vond hij ook wel (!!!) en toen ik zei dat wij waarschijnlijk allebei op een verschillend resultaat hopen, zei hij: "Nja, dat weet ik niet".
Ik heb wel erg het idee dat ie wat veranderd is in zijn mening; wat neutraler en niet meer zo duidelijk afwijzend. Ik ben er daarna over gestopt (stom van me eigenlijk), omdat hij al eens had gezegd het er niet de hele avond over wil hebben. Daar ben ik altijd wel goed in, zeker als ik enthousiast ben hahaa. Maar heb hem letterlijk met een diepe zucht gezegd dat ik er 'vol' van ben en dat vond ie wel schattig geloof ik.
Als het volgende goede moment zich voordoet vraag ik hem wel verder en ff argumentje in de strijd gooien dat als ik deze zomer zwanger zou worden het volgend jaar geboren kan worden (want hij had het over 1 jaar...).
Verder heel herkenbaar Bloemetje, die reactie van je vriend. Wel een beetje andere situatie, maar mijn vriend kan er ook zo koel over doen. Misschien is het wel een mannen-eigenschap? Ik weet het niet...Vrouwen hebben wat betreft zwanger zijn/ worden toch een ander gevoel en beleving dan mannen. Misschien kan je hem er eens naar vragen?
Bloempje, mijn vriend is 24. Hoe is de situatie bij jou?
Groetjes,
Druifje
Nou gisteren heel even kort erover begonnen. Heb het wel een beetje voorzichtig aangepakt, zodat ie niet weer in een keer overdonderd werd! Heb rd'tjes gekregen en zei dat ik het jammer vond. Hij reageerde een beetje neutraal, dus dat viel me wel mee! Daarna heb ik gezegd dat ik het dan wel weer leuk vind dat er nog een maand komt en dat het dan wéér spannend is. Dat vond hij ook wel (!!!) en toen ik zei dat wij waarschijnlijk allebei op een verschillend resultaat hopen, zei hij: "Nja, dat weet ik niet".
Ik heb wel erg het idee dat ie wat veranderd is in zijn mening; wat neutraler en niet meer zo duidelijk afwijzend. Ik ben er daarna over gestopt (stom van me eigenlijk), omdat hij al eens had gezegd het er niet de hele avond over wil hebben. Daar ben ik altijd wel goed in, zeker als ik enthousiast ben hahaa. Maar heb hem letterlijk met een diepe zucht gezegd dat ik er 'vol' van ben en dat vond ie wel schattig geloof ik.
Als het volgende goede moment zich voordoet vraag ik hem wel verder en ff argumentje in de strijd gooien dat als ik deze zomer zwanger zou worden het volgend jaar geboren kan worden (want hij had het over 1 jaar...).
Verder heel herkenbaar Bloemetje, die reactie van je vriend. Wel een beetje andere situatie, maar mijn vriend kan er ook zo koel over doen. Misschien is het wel een mannen-eigenschap? Ik weet het niet...Vrouwen hebben wat betreft zwanger zijn/ worden toch een ander gevoel en beleving dan mannen. Misschien kan je hem er eens naar vragen?
Bloempje, mijn vriend is 24. Hoe is de situatie bij jou?
Groetjes,
Druifje