ik lees nog wel een beetje mee. heb steun aan jullie lieve reacties.
Maar, niet te geloven, Suus, hoe kan dat nou????
Meid wat erg.
Moest even reageren hoor.
O wat vreselijk...
allemaal zo oneerlijk, zo raar, zo belachelijk...
Bij mij is het ergste verdriet gezakt. Hoef niet meer continu te huilen zoals de dag dat we het gehoord hebben...Morgen wordt weer een zware dag. Dan curettage. Krijg nu ruggeprik, vorige keer twee weken beroerd van narcose....
Dan het definitieve afscheid van ons kindje.
Lieve Suus, hoop dat je nog even meeleest....
Heeeeeeeeeeeeeel veel sterkte en dikke knuffels.
Hopelijk zien we elkaar allemaal weer eens terug!
Liefs,
Edith