Hallo,
Ik meld mij ook even!
Ik ben 1 januari gestopt met de pil. Ik ben 24 jaar en mijn vriend is 25. Nog niet gevraagd, dus ook niet getrouwd.
We wonen op de Veluwe.
8 jaar heb ik de pil geslikt, maar een pil zonder stopweek, dus ook geen ongesteldheid!
Dus heel moeilijk om mijn cyclus te bepalen. In september ben ik ook al een maand gestopt en toen kwam mijn cyclus redelijk snel opgang. (toen begon ik toch weer te twijfelen en dus weer aan de pil gegaan).
Maar nu weet ik het helemaal zeker! Mijn twijfels zijn er, omdat ik het zo ontzettend spannend en eng vind allemaal en ik ben benieuwd of ik het wel aankan etc. Ik ben namelijk een beetje (?) hypochondisch, dat betekend dat ik heel vaak bang ben dat ik iets heb of dat ik ziek ben of dat ik doodga ofzo.
En met een zwangerschap gebeurd er natuurlijk vanalles met je lichaam.
In september was ik dus ook hardstikke gespannen en ik kon er gewoon niet van slapen.
Inmiddels ben ik een beetje aan het idee gewend en ik ga dit gewoon doen en mij niet druk maken over wat er 'misschien wel kan gebeuren.'
Wij zijn gek op kinderen en ik heb al heel lang een kinderwens.
Heel herkendbaar dat je het nu ook gelijk wilt zijn he!
Zo gek dat je al die jaren probeert om niet zwanger te raken en nu alles eraan doet om het wel te worden.
Vanaf donderdag 3 jan tot maandag 7 jan. ben ik een soort van ongesteld geweest. Leek wel oud bloed, was niet veel en ik had ook geen krampen of iets.
Dus geen idee wat er nu in mijn lichaam gebeurd.
Ook ik heb allerlei verschijnselen, zere tepels, misselijk, moe, steken in buik etc. Volgens mij komt dat gewoon omdat je er zo mee bezig bent. Dan let je op alles.
Een vraagje: Hoe werken ovulatietesten? Die zijn best duur he? Kan je die maar 1 keer gebruiken?
Enne: Waarom kopen jullie testen via internet, zijn die van de drogist niet zo goed?
Wij hebben het trouwens nog aan niemand verteld.
