A
Anoniem
Guest
Hej MissX,
Ik herken je nieuwsgierigheid, had ik ook, al was ik toen wel zwanger, maar wilde van iedereen die al kindjes had of langer zwanger waren horen hoe ze zich voelde en hoe zij alles ervaren hadden..
Mijn zwangerschap was een roze wolk, voelde me opzich vrij goed, tuurlijk heb je je slechte dagen en heb vaak genoeg boven het porselein gehangen, maar ik vond het geweldig! Zeker vanaf het moment dat je die kleine voelt schoppen en draaien, later zelfs als ze de hik had! Het is niet te beschrijven... Rond de 32 weken begon ik het wel zat te worden, zoals alle meiden begint het op een gegeven moment je neus uit te komen dat je moet wachten haha. Je slaapt niet lekker meer, kan niet goed liggen en ja je lichaam wordt gewoon moe..
Bij 37 weken had ik al een week lang voorweeen, niet heel zwaar maar steeds om de paar uur goede krampen en een hoop gerommel.. Na die week dacht ik, waarom zet het nou niet door? Toen heb ik bij de apohteek wonderolie laten halen door mn vriend, werkt alleen als je lichaam er klaar voor is. Het is eigenlijk gewoon olijfolie geloof ik, het werkt laxerend en slaat op je darmen, als je lichaam klaar is worden de darmkrampen overgenomen door weeen. Dat gebeurde bij mij dus ook.. Jeeej het ging beginnen..
Op donderdag 19 april om 22.30 begonnen mijn weeen regelmatig te worden, om de 5 minuten en best wel hevig, maar nog goed op te vangen. Ik wilde thuis bevallen en om 1.00 kwam de verloskundige even bij me kijken. En ja hoor, 1 cm ontsluiting, mijn vliezen waren nog heel, dus nu was het een moment van afwachten tot de weeen heviger werden en om de 2/3 minuten kwamen.. 's Morgen (vrijdag dus) om 11.00 kwam ze weer even langs, 2 cm ontsluiting!! Godver dacht ik toen, want de weeen bleven om de 5 minuten en werden heftiger, er gebeurde van onder alleen niet zoveel.. Ze zou s avonds weer komen.. Om 23.00 was ze er weer, 3 cm, maar de hartslag van mijn dochter was gevaarlijk hoog en ik had ineens 40 graden koorts.. Toen moest ik dus ineens naar het ziekenhuis in alle haast.. Dood moe van de 24 uur die ik al bezig werd ik aan de ctg gelegd.. Gyn erbij.. Vliezen gebroken rond 0.00 en toen ging het ineens hard.. om 1.30 zat ik op 10 cm ontsluiting, in 1,5 uur van 3 naar 10 cm ontsluiting, dan weet je wel wat echte weeen zijn kan ik je vertellen, hahaha, maar je bent zooo blij als je eindelijk mag persen.. Uiteindelijk was om 2.27 Puk Lente geboren, 49 cm en 2650 gr. Moest nog 2 dagen in het ziekenhuis blijven omdat Puk erg zwak was en ze niet wisten waar mijn koorst nou vandaan kwam..
Eenmaal thuis met die kleine al wachtend op de kraamhulp dacht ik, uhm en nu??? Borstvoeding liep nog niet, kloven, geen idee hoe, alles is nieuw..
Gelukkig leer je snel en gaat t al snel vanzelf..
Zo nou speciaal voor jou mijn bevallings verhaal hahaha..
Liefs Lot
@ Liss thanks voor het duimen! Ik hoop dat ik 30 juli idd N OD dagen krijg!! Hoe zit jou verhaal verder? Eerste kindje?
Ik herken je nieuwsgierigheid, had ik ook, al was ik toen wel zwanger, maar wilde van iedereen die al kindjes had of langer zwanger waren horen hoe ze zich voelde en hoe zij alles ervaren hadden..
Mijn zwangerschap was een roze wolk, voelde me opzich vrij goed, tuurlijk heb je je slechte dagen en heb vaak genoeg boven het porselein gehangen, maar ik vond het geweldig! Zeker vanaf het moment dat je die kleine voelt schoppen en draaien, later zelfs als ze de hik had! Het is niet te beschrijven... Rond de 32 weken begon ik het wel zat te worden, zoals alle meiden begint het op een gegeven moment je neus uit te komen dat je moet wachten haha. Je slaapt niet lekker meer, kan niet goed liggen en ja je lichaam wordt gewoon moe..
Bij 37 weken had ik al een week lang voorweeen, niet heel zwaar maar steeds om de paar uur goede krampen en een hoop gerommel.. Na die week dacht ik, waarom zet het nou niet door? Toen heb ik bij de apohteek wonderolie laten halen door mn vriend, werkt alleen als je lichaam er klaar voor is. Het is eigenlijk gewoon olijfolie geloof ik, het werkt laxerend en slaat op je darmen, als je lichaam klaar is worden de darmkrampen overgenomen door weeen. Dat gebeurde bij mij dus ook.. Jeeej het ging beginnen..
Op donderdag 19 april om 22.30 begonnen mijn weeen regelmatig te worden, om de 5 minuten en best wel hevig, maar nog goed op te vangen. Ik wilde thuis bevallen en om 1.00 kwam de verloskundige even bij me kijken. En ja hoor, 1 cm ontsluiting, mijn vliezen waren nog heel, dus nu was het een moment van afwachten tot de weeen heviger werden en om de 2/3 minuten kwamen.. 's Morgen (vrijdag dus) om 11.00 kwam ze weer even langs, 2 cm ontsluiting!! Godver dacht ik toen, want de weeen bleven om de 5 minuten en werden heftiger, er gebeurde van onder alleen niet zoveel.. Ze zou s avonds weer komen.. Om 23.00 was ze er weer, 3 cm, maar de hartslag van mijn dochter was gevaarlijk hoog en ik had ineens 40 graden koorts.. Toen moest ik dus ineens naar het ziekenhuis in alle haast.. Dood moe van de 24 uur die ik al bezig werd ik aan de ctg gelegd.. Gyn erbij.. Vliezen gebroken rond 0.00 en toen ging het ineens hard.. om 1.30 zat ik op 10 cm ontsluiting, in 1,5 uur van 3 naar 10 cm ontsluiting, dan weet je wel wat echte weeen zijn kan ik je vertellen, hahaha, maar je bent zooo blij als je eindelijk mag persen.. Uiteindelijk was om 2.27 Puk Lente geboren, 49 cm en 2650 gr. Moest nog 2 dagen in het ziekenhuis blijven omdat Puk erg zwak was en ze niet wisten waar mijn koorst nou vandaan kwam..
Eenmaal thuis met die kleine al wachtend op de kraamhulp dacht ik, uhm en nu??? Borstvoeding liep nog niet, kloven, geen idee hoe, alles is nieuw..
Gelukkig leer je snel en gaat t al snel vanzelf..
Zo nou speciaal voor jou mijn bevallings verhaal hahaha..
Liefs Lot
@ Liss thanks voor het duimen! Ik hoop dat ik 30 juli idd N OD dagen krijg!! Hoe zit jou verhaal verder? Eerste kindje?
