Goed, alvast sorry, want dit wordt wéér een egoberichtje.
Had gisterenmiddag en avond weer telkens die voorweeën en zo ook vanmorgen. Gelukkig moest ik om half 12 bij de vk zijn, ook daar had ik ze toen ik op de tafel lag en zij kon 't dus goed beoordelen.
Ze heeft toen een inwendig onderzoek gedaan en constateerde dat 't kindje al is ingedaald maar ze kon m'n baarmoedermond niet goed voelen omdat die kennelijk wat naar achteren ligt.
Daarom wilde ze graag dat ik voor de zekerheid naar het z'huis zou gaan voor een inwendige echo om uit te sluiten dat ik niet stiekempjes al ontsluiting aan het krijgen ben.
Grumpfh....m'n vriend is dus net vanmorgen om 11 uur vertrokken naar Engeland mét de auto.
Dus ik met tas (voor 't geval ik moest blijven moest ik spulletjes meenemen voor evt. 2 nachtjes) in een taxi naar 't z'huis.
Hier heb ik eerst 30 min aan een apparaat gelegen wat de hartslag van 't kindje in de gaten houdt en eentje die de contracties meet.
Gelukkig gaat 't met die kleine supergoed!!
Contracties waren ook niet meer zo heftig. Inwendige echo is gedaan door een gyn. Godzijdank geen ontsluiting, dus ik mocht weer naar huis.
Maar nu.......heb het advies van de gyn gekregen om naar de waarschuwingen van m'n lijf te luisteren en per direct te stoppen met werken!
Ik loop nl. het risico dat deze voorweeën ineens overgaan in echte weeën en ik te maken krijg met een vroeggeboorte.
Kort samengevat, ik m'n vriend gebeld.......reageert ie zoals die al wkn doet.....hij wil het niet begrijpen of het is puur angst maar hij denkt alleen maar aan de financien.
Dus ik m'n ouders gebeld, die willen ons financieel wel steunen, ik mag van hun geld lenen.
Voel me daar toch wel kut over, want tsja, dat betekent ook alle maanden daarna geld terugbetalen. En m'n vriend zit nu al iedere keer.....dan ga je toch gewoon wel 4 dgn werken ipv 3 als die kleine er is...etc etc.
Lekker dus weer!
Maar goed, ik weet 't, ik moet aan die kleine denken en dat ga ik ook doen hoor, maar het is wel reuze vermoeiend om telkens die discussie met m'n vriend weer te moeten voeren. Ik ben nl. de hoofdkostwinner en uiteraard voelen we het heel flink als ik minder werk of zelfs even helemaal niet!
Sorry sorry sorry sorry voor m'n geklaag!
Maar goed, lieve meiden......
Ros, allereerst, hopelijk lees je dit nog.....een hele fijne dik verdiende vakantie!!!! Geniet ervan lieve meid! Samen heerlijk genieten van jullie rust en zoals je zelf ook al zegt; dan kunnen jullie straks alles aan wat komen gaat!
Suus, je maakt 't maar weer flink spannend! Je klinkt in mijn oren gewoon zwanger, kan d'r echt niks anders van maken.
Hoe zit 't met je borsten, gevoelig?! Tepels, gevoelig? Witte puntjes op je tepel? Urine die wat meer ruikt? Reukvermogen toegenomen? Wat sneller geirriteerd? Pijntjes?
Spannend hoor! Wanneer wil je gaan testen?!
Verder moet ik jullie vragen om mijn zonden te vergeven, want ik weet 't echt even niet meer van de rest....?!?!?! Zwangerschapsdementie noemen ze dat ook wel.
Nou, ik ga me vooral druk maken over dat ik me niet druk mag maken en ik ga proberen me heel koest te houden de komende dagen. Prakiseren over hoe ik het ga aanpakken met al m'n patienten?!?!?!?!
Wel ja, zeer hoogstwaarschijnlijk ben ik straks als ik die kleine smurf in m'n armen heb alles vergeten en lijkt niets er meer toe te doen, maar nu......is da nog ff nie zo.
Hoe dan, ik moet blijven denken aan ons meisje!!!
Dikke kus en knuf voor jullie allemaal!!!
Prinses (overmorgen ben ik alweer 30wkn, time flies!)
