A
Anoniem
Guest
Hey meiden, ik blijf het zo interessant vinden om iemands bevallingsverhaal te horen. Het is gewoon zo bijzonder dat iedereen zijn eigen verhaal en ervaring heeft. Vergeleken bij jullie ben ik er nog makkelijk vanaf gekomen. Ookal ervaarde ik dit op dat moment uiteraard helemaal niet zo.
Bij mij begon het 'snachts te rommelen en kreeg ik steeds regelmatiger krampen. Uiteindelijk kwam om 11.30 de verloskundige langs omdat ik om de 3 min weeen had en toen had ik nog maar 2 cm. Ze vertelde me dat ik er waarschijnlijk de hele dag over zou doen. Ze was nog maar een tijdje weg toen ik vreselijk pijn kreeg en het ook niet meer ophield (een weeenstorm, weet ik nu achteraf) Na anderhalf uur merkte ik dat ik wilde persen. VK snel gekomen en 27 min later was mijn dochter geboren. Daarna moest ik wel nog naar het ziekenhuis om onder narcose gehecht te worden want in het geboortekanaal zat een scheur omdat mijn dochter met haar armpje langs haar hoofdje naar buiten was gekomen. Moest ook een nachtje blijven, ook wel lekker dat je dan even kan slapen terwijl er voor je baby gezorgd wordt. Toen dacht ik: nooit meer!!!!!!!!!!!! En nu kan ik niet wachten totdat ik weer zwanger ben. Gelukkig maar dat de scherpe kantjes van de herinneringen af zijn. Ik denk dat als we weer liggen te puffen, we denken: Oh ja, zo voelde het......waar zijn we weer aan begonnen....haha
Maar ja, ik zou nu alsnog alles voor dochterlief overhebben.
Het enige waar ik enorm trek in had tijdens mijn zwangerschap waren appels. Ik at er wel 5 per dag. Ik vond het trouwens heel prettig om thuis te bevallen. Dat wil ik de volgende keer ook graag. Maar ik kan me heel erg goed voorstellen dat met heftige weeen naar het ziekenhuis gaan, op zn zachtst gezegd, geen pretje is.
Spannend, er komen al NOD's aan. First Mum en Toulouse, heel veel succes met de laatste dagen wachten en nog eens wachten. Ik hoop van harte op een positief resultaat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Bij mij begon het 'snachts te rommelen en kreeg ik steeds regelmatiger krampen. Uiteindelijk kwam om 11.30 de verloskundige langs omdat ik om de 3 min weeen had en toen had ik nog maar 2 cm. Ze vertelde me dat ik er waarschijnlijk de hele dag over zou doen. Ze was nog maar een tijdje weg toen ik vreselijk pijn kreeg en het ook niet meer ophield (een weeenstorm, weet ik nu achteraf) Na anderhalf uur merkte ik dat ik wilde persen. VK snel gekomen en 27 min later was mijn dochter geboren. Daarna moest ik wel nog naar het ziekenhuis om onder narcose gehecht te worden want in het geboortekanaal zat een scheur omdat mijn dochter met haar armpje langs haar hoofdje naar buiten was gekomen. Moest ook een nachtje blijven, ook wel lekker dat je dan even kan slapen terwijl er voor je baby gezorgd wordt. Toen dacht ik: nooit meer!!!!!!!!!!!! En nu kan ik niet wachten totdat ik weer zwanger ben. Gelukkig maar dat de scherpe kantjes van de herinneringen af zijn. Ik denk dat als we weer liggen te puffen, we denken: Oh ja, zo voelde het......waar zijn we weer aan begonnen....haha
Maar ja, ik zou nu alsnog alles voor dochterlief overhebben.
Het enige waar ik enorm trek in had tijdens mijn zwangerschap waren appels. Ik at er wel 5 per dag. Ik vond het trouwens heel prettig om thuis te bevallen. Dat wil ik de volgende keer ook graag. Maar ik kan me heel erg goed voorstellen dat met heftige weeen naar het ziekenhuis gaan, op zn zachtst gezegd, geen pretje is.
Spannend, er komen al NOD's aan. First Mum en Toulouse, heel veel succes met de laatste dagen wachten en nog eens wachten. Ik hoop van harte op een positief resultaat!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!