Ohhh ik hoop niet dat je nog voor mij bent opgebleven MamaJM, want ik kwam later dan gepland. Een vriendin van me sprak me aan op msn. Ze is nu bijna 5,5 maand zwanger. Het was steeds zoooo moeilijk om niet tegen haar te vertellen van onze kinderwens. We hebben bij elkaar in revalidaticentrum gelegen, dat had ik hier denk ik al eens verteld. Maar nu heb ik het toch tegen haar verteld hoor, wel gek om er nu zo open met elkaar over te kunnen praten, maar ook wel heel fijn.
De laatste dagen word ik aan veel dingen herhinnerd die ik moeilijk vind. Zo denken wij beiden niet echt met plezier terug aan onze revalidatietijd en mis ik mijn sport rolstoelbastkebal heel erg. Maar goed ik wijk heellll erg af! (had een heel verhaal getypt, maar net weer weggehaald omdat het eigenlijk niet relevant is hier neer te zetten) Maar dit zijn dingen die me op dit moment wel bezig houden. Kweet ook niet waarom ik dat hier allemaal neer zet (daarom heb ik het ook ingekort)
Verder heb ik beetje rot avond gehad (nou ja das wel groot woord) omdat ik woorden heb gehad met mijn mams. Die is op gegeven moment ''boos'' op haar scootmobiel weggegaan ,omdat ik zei tegen haar schreeuw niet zo mam. Mijn mams heeft namelijk best harde stem van zichzelf en heeft door haar beroertes soms zelf niet eens door dat ze erg hard praat en enorm druk over komt op anderen. Als je dan met elkaar buiten staat, omdat ik, paps en mijn vriend in de tuin bezig waren, tja dan is dat niet echt gepast vind ik. Tuurlijk ga je dan niet verluisteren, maar haar stem komt soms enorm hard in mijn oren aan en omdat ik steeds zoveel hoofdpijn heb kan ik daar niet altijd ff goed tegen (nu hou ik een heel verhaal terwijl het ook in paar woorden kan, hihih) Maar goed mams vind het erg moeilijk dat ze niet meer de oude is en andere mama is geworden en niet meer alles kan wat ze wil enzo. Dus ik kreeg buiten een beetje een preek. En toen ik ze weggegaan, daar moest ik maar overnadenken zei ze. Ik ben toen ze terug was van de winkel naar haar toe gegaan om het uit te praten (ook al voelde ik me daar niet fijn bij) kom ik daar zegd ze mag ik GTST kijken. Dus toen heb ik gezegd, goed dan kom ik zo wel terug. Toen ben ik ff naar de visvijver gegaan en aan het water op een bankje gaan zitten. Ging van alles door mijn koppie. Ook veel verdriet en tig andere gevoelens, maar die lijk ik weer ergens weg gestopt te hebben achter dikke deuren. Ook al wil ik dat niet. Daarna terug gegaan naar mams. Uitgepraat en kwamen wel tranen hoor, want ben soms echt een jankerd, hihih. En mams is nu gelukkig rustiger, en daar ging het me om.
Hoe is me voel? Tja kweet niet. Ik ga nu lekker slapen en vraag me af waarom ik dit allemaal typ aan jullie. Zeker omdat het niks met zwangerschap te maken heeft, maar okay.
Bedankt voor het luisteren! Liefs Nathalie