Kwebbelmeiden van Maart nr.3!


He Mamajm. Goed nieuws las ik!!  Gefeliciteerd! Ben echt heel blij voor je!!!

Ben ff kort hier, want moet zo weer weg. Voetbal kijken en bbq-en.

Spreek jullie snel weer!!!

Liefs,

Es
 
hey ladies ben ik weer,

Lekker gesport vandaag en ff heerlijk met mijn mannetje geknuffeld. Jaja nath. en mamajm echt alleen geknuffeld. hahahaahhaha





Trouwens mamajm ik vroeg me nog wat af nu je hebt verteld dat je zwanger bent:

Had jij niet het vermoeden dat er iemand mee las????

Vind dat trouwens wel echt diep triest dat iemand die helemaal niet bezig is

met zwanger worden ofzo hier komt lezen om te kijken of ze stiekem dingen

komt te weten over jou.

Ik vind dat echt super sneu voor die persoon dat ze zelf geen socialer leven

heeft. Zal wel weer zo'n triest iemand zijn die geen baan heeft en de hele

dag iedereen wilt bespieden, omdat ze zelf geen vrienden heeft om

leuke  dingen mee te delen.  

Nou hoop dat ze bij deze heeft gekregen wat ze wilde bereiken!!!!!!!!!!!!! En

nu lekker doorkletsen he meis!!!!!! Maar jah jij bent nr. 1 die het weet. Super

voor je!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!




Sorry dames dit moest er echt ff uit. Zullen de  ongi hormoontjes  wel zijn denk ik.
Trouwens Nath. hoe heb jij je dagje ervaren???????? Alles kunnen afsluiten???
 
Dames smakelijk eten!!!!!!!!!!!

Kus mama22
 



Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ik mag eindelijk juichen, gillen en gek doen.
MamaJM is ZWANGER! hahaha pfff viel niet mee hoor om niet hyper te gaan doen hier gisteren, hahah. Maar nu mag ik het lekker 1001 zeggen! Wacht ff leuk plaatje zoeken, dat hoort er natuurlijk bij. Mama22 had ook al zo'n mooi plaatje, die kan ik niet meer overtreffen. Meis voor jou en je mannetje en toekomistge grote broer


VAN HARTE GEFELICTEERD MET JULLIE ZWANGERSCHAP !!! Liefs Nathalie







 


Hey Lieve meiden, ik ben weer thuis. Wou ff komen vertellen hoe ik het gehad heb, ondanks dat ik heel erg moe bent. Denk van alle indrukken en emoties van herhinneringen en dergelijke. Maar denk dat het goed is dat ik geweest ben. En ben achteraf wel blij dat we niet zo vroeg zijn gegaan, want er was een heel programma.

Hoe verder we bij het gebouw kwamen hoe drukkender mijn gevoel. Maar eenmaal het gebouw in zicht leek alles zo anders. Wat is het daar veranderd zeg. Dus ik tegen mijn vriend zeggen rij maar door naar achteren daar is het gebouw. Wat blijkt nu het gebouw waar ik heb gelegen is er helemaal af. Niks meer van over. Met de vloer gelijk. Dus wij stukje gaan lopen rond het andere gebouwen. En dan gaat van alles door je koppie hè. Uiteindelijk de nieuwe afdeling gevonden. Heel groot nieuw gebouw. Alles anders, veel ziekenhuis achtiger enzo. Nou ja wel leuke kleuren enzo en meer ruimtes, maar toch. Deed me wel ff wat dat het gebouw waar ik geweest was er niet meer was. Toen had ik ff zo iets van was ik maar eerder gegaan. Maar tis goed zo. Ineens had ik de behoefte om toch wel de leiding te zien wie er toen waren. Dus wij in centrale ruimte/restaurant achtig iets die kant op. Geen idee waar ze waren. Hadden net besloten nog de rest van het gebouw ff te bekijken. Maar toen ging een deur open en daar stond ineens mijn mentor. En kam meiden tegen die ik wel een beetje kenden. Dus was wel leuk om te zien. Ben toen maar achter die kudde aangegaan, maar ja hun de trap op. En toen dacht ik ships waar moet ik nu heen, hihh. Maar is uiteindelijk goed gekomen. Ik herkende heel veel dinge helemaal niet meer. Maar tis daar ook zo veranderd. Maar weinig is nog hetzelfde als toen.  En daar kwam het. Je moest met elkaar discuseren in groepjes over je tijd daar. Nou daar zat ik dus helemaallllll niet op te wachten hè. Ik hield me dan ook op de achtergrond, maar ja mijn mening werd soms ook gevraagd. En toen er ook nog leiding bij kwam staan. Werd ineens duidelijk dat ik de hele revalidatie tijd heel anders heb ervaren dan sommige andere meiden. En ineens werd me iets duidelijk.

Dat ik sta voor mezelf, mijn eigen kracht en heel wat bereikt heb zonder hun. Misschien onbewust wel dingen heb opgepikt en zelfs iets mee gedaan heb, maar dat ik alles wat ik nu bereikt heb te danken heb aan mezelf. Ik juist heel erg moest vechten tegen alles. Tegen mezelf, tegen mijn lichaam maar ook tegen die tijd daar. Dat nu alles weer een beetje overnieuw begint met revalidatie traject wat ik nu heb. Maar dat ik het idee heb dat er dingen veranderd zijn, dat ik niet zo overal tegen in moet, maar ook naar mijn mening, geluisterd word ofzo. Kweet niet, maar gaf me een sterk gevoel. En ineens kwamen de woorden boven die ik deze week kreeg met therapie: Nathalie schrijf je eigen boek, je eigen regeltjes, wat jij wil bereiken, waar jij voor staat! De regi in eigen handen! (niet letterlijk boek schrijven, maar jullie begrijpen hopelijk wat ik bedoel)

Het is klaar nu, het heeft me misschien wel juist het duwte gegeven dat ik nodig heb. Dat ik trots kan zijn op mezelf, en nieuwe weg kan en mag inslaan. Dat het goed is zo!

Dus misschien is een klein wondertjes wel die nieuwe weg! Ik hoop het!

Liefs Nathalie



 
Hey meis,

heftig zeg, dat je er na zo'n lange tijd weer bent geweest. Het kon eigenlijk ook niets anders dan goed voor je zijn. Om een nieuw leven te beginnen, moet je eerst het oude afsluiten. Dat boek is nu klaar. Je bent idd klaar om een nieuw boek te beginnen. Een boek waarin jij de volwassenen bent en waarin jij bepaalt hoe je je leven wilt leiden.
Mooi dat je dit gedaan hebt. Ik heb dat ook gedaan een paar maandjes geleden met het afsluiten van mijn ongeluk. Vanaf het moment dat ik daarmee klaar was, ben ik ook met de pil gestopt.

Ik hoop echt dat je nu een leventje kunt gaan beginnen waar vooral rust centraal staat, want dat is iets wat jij echt nodig hebt.

Meis ik wens je het allerbeste!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik hou van je!!!!!!!!!!!

Dikke kus mama22
 


Zit hier met tranen in mijn ogen, wat een lieve woordjes weer!
Krijg er een brok van in mijn keel, kweet niet wat ik er op moet zeggen, hihi

Ben idd achteraf blij dat ik die gedaan heb. En dit samen met mijn mannetje heb afgesloten. Denk dat voor hem ook goed was om dit te zien. Want heb er nooit goed en duidelijk met hem over kunnen praten. Hij was echt ontzettend lief voor je en fijn dat ie naast me zat. Lekker trots. Kijk dit is mijn vriend, hou van hem, en misschien over tijdje kleine samen. En ben er trots op! Zelfs een beetje op mezelf, hihih.

Dikke knufffff! Love you to!!!

Liefs Nathalie
 
hihi gek wijfie,

Zoiets moet je ook doen samen met je mannetje. Dingen zien, maakt het soms veel duidelijker dan dingen horen.
De pijn die je al die tijd hebt gehad kun je hem niet laten voelen door het te vertellen, maar wel door het te laten zien.

Ik ben blij voor je dat je mannetje zo'n steun en toeverlaat voor je was vanmiddag. Zo hoort het ook te zijn. Als het hem niets zou interesseren dan zou er ook iets niet kloppen.
Ieder boek moet een happy end hebben en in jouw boek was dat je mannetje. En zo kunnen jullie samen een nieuw boek beginnen dat hopelijk eindigt met een compleet gelukkig en gezond gezinnetje dat alweer 4 generaties bestaat........
 

Nu moet je ophouden hoor, anders zit ik hier heel mijn toetsenbord onder te janken, hihih. Dank je voor je woorden. En het klopt idd. Mijn boek heeft vanmiddag happy end gekend. Tijd voor een nieuwe!
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan