meer dan 8 ronden bezig, Saskia en de rest deel 2

oja Ciz,
over dat verzwijgen. Daar zijn we ook mee gestopt. tenminste, onze beide ouders weten het en een broer en zus van mn man. Verder weten onze vrienden het ook. Al dat gedraai en gelieg over vergeplande vakanties en dat soort dingen. En als ik me dan weer eens rot volede kon ik dat ook niet  laten merken..
Wel onder de voorwaarde dat ze er niet naar vragen. En er zijn er ook heel veel die het niet weten. aan mijn kant van de fam weten alleen mn ouders het.
Het heeft ons geholpen en lucht gegeven. Dus als je de behoefte hebt, gewoon doen!!

Staartjager.. wat naar van je dromen!! hopelijk verdwijnen ze snel..
 
Hey,

Cis. (ik zie nu pas dat het niet CIZ, maar CIS is!!) haha. Je bent alweer een klein stapje verder. Dat zal wel een kleine  opluchting zijn denk ik.
Ik ben afgelopen dinsdag ook naar HA geweest. Ik moest zowiezo nog een keertje gaan ivm een erfelijk iets. Het was niet dringend, maar moest een keertje gebeuren. Dus heb ik gelijk ook gezegd dat we al meer dan een jaar bezig zijn enzo.. Hij zij dat ik dan gewoon een afspraak moet maken met de gyn. Hij zei ook dat dat steeds vaker voorkomt en dat we zeker niet de  enige zijn.  (ook een kleine opluchting)
Mn vriend wil nog wel even wachten met zaadonderzoek. Vind het een beetje eng. Niet dat hij niet wil. Als ik het echt wil dan doet hij het wel.

En.... we hebben vandaag een vakantie geboekt voor 25 mei Spanje. ooh ik kijk er al naar uit. Even weg van tempen en testen en er aan denken. heerlijk

Wij hebben het alleen verteld aan mn schoonzus dat we bezig zijn. Voor de rest niemand. En dat gaan we voorlopig nog ff zo houden. Ik wil niet dat mensen gaan vragen.

Groetjes
 
Hallo dames,
Het zou vandaag de eerste dag van de lente moeten zijn, maar het ziet er hier uit als de eerste dag van de herfst: onweer, wind, hagel. Nou ja, maartse buien dan maar.

Nou, ineens 2 dames de medische molen in en eentje die erover denkt. Poeh, het is niet niks. Ik hoop dat we snel allemaal van forum mogen verhuizen en dan niet naar het "als zwanger worden langer duurt forum" maar het "december 2008" of "januari 2009" forum!
Cis en Inge: veel succes/sterkte de komende tijd en ik hoop dat het snel iets (liefst ook nog simpel te verhelpen) oplevert!

Sassie, ik snap het wel hoor. Misschien moet je gewoon even helemaal stoppen met bewust ermee bezig zijn. Het dus niet veilig doen, maar ook niet tellen, meten, uitrekenen wanneer je vruchtbare dagen zijn, eigenlijk helemaal niets. Gewoon klussen omdat je er zin in hebt en niet omdat het moet. Het dus helemaal laten gaan... is wel heel moeilijk natuurlijk. Het is in ieder geval wel mijn plan: deze maand en volgende maand temperaturen en ovutesten. Daarna ga ik echt niets meer uitrekenen (behalve NOD, maar meer omdat ik er niet mee overvallen wil worden). Als het dan in ronde 10 of 11 nog niets is, ga ik de huisarts bellen en dan zien we wel.

Esther, Staartjager en Haily, voor jullie breekt de spannende tijd ook weer bijna aan. Veel succes allemaal en hopelijk gaan jullie ons verlaten en gaan jullie deze maand naar het zwangerforum.

Ik heb een beroerde paar dagen achter de rug. Eergister was ik heel emotioneel en moest ik veel huilen. Ik ben toen ook maar 'n dagje thuisgebleven van m'n werk. Was helemaal depri, twijfelde aan alles. Ik ben thuis maar lekker in bad en bed gedoken. Woensdagavond ging het wel weer, maar de twijfels blijven. Geen twijfels over zwanger worden of zo, maar andere dingen zoals werk en relatie. Ik denk dat ik een voorjaarsdipje heb of zo.

Gister voelde ik me juist helemaal top, ben gister uit m'n werk naar de supermarkt gegaan en heb lekkere dingen in huis gehaald en een waar feestmaal op tafel gezet. De tafel ook helemaal netjes opgedekt (zoals met kerst) en samen een diner voor twee gehad. Daarna lekker douchen en uitbuiken op de bank. Het was een heerlijke relaxte avond met z'n tweeen en we waren er allebei aan toe. We hebben het voor een keer helemaal nergens over gehad (de baan van m'n man gaat verhuizen naar het buitenland en dat levert nogal stress op want ik wil niet mee en hij wil z'n baan niet kwijt, nou ja, jullie snappen het wel: onderwerp van gesprek in veel gevallen, maar dit keer dus niet).

En vandaag heb ik dus krampen en dat voorspelt niet veel goeds. Het voelt alsof ik ongesteld moet worden en volgens mij heb ik dit altijd een paar dagen voordat ik de RD's op bezoek krijg (ik weet het niet zeker). Helaas dus. Ik verwacht dinsdag dat de volgende ronde zich aandient, als het al niet eerder is. Waar ik nog het meest van baal is dat ik van mezelf nog een maandje moet temperaturen... ik had gehoopt ermee te kunnen stoppen... Nou ja, kan ik me nu dus geestelijk voorbereiden op de tegenvaller die onderweg is... gelukkig hebben we het redelijk druk tijdens de paasdagen met familiebezoekjes dus kan ik er niet teveel bij stilstaan. Het zijn trouwens hele vervelend krampen. Zo gauw ik opsta sta ik bijna dubbel van de pijn. Vreselijk!

Nou, iedereen fijne paasdagen en ik hoop snel weer berichtjes van jullie te lezen.

Groetjes, Esk



 
Oh en Inge, alvast een hele fijne vakantie! Was ik helemaal vergeten. Lekker hoor, naar de zon!
 
Hej Inge

Sjonge.. ook naar de gyn. Spannend zeg! Hoe voelt dat nou? ben even   nieuwsgierig hoor, maar wil het graag even weten voor mezelf. Vind het zon moeilijke keuze, maar misschien maak ik er wel een veel te hoge drempel van voor mezelf..

Spanje,lekker!!! iets fijns om naar uit te kijken, heerlijk!

Esk: wat jij beschrijft, even niets uitrekenen en alleen klussen wanneer we er zin in hebben doen we al twee a drie maanden.. haha!! Dus wat ik bedoel is een echte pauze en dan alleen maar veilig vrijen. en dan gewoon weten dat je deze ronde nergens op hoeft te rekenen, dat je gewoon even een ronde rust hebt. Het kost zoveel energie om telkens om te gaan met die spanning en teleurstelling.. pfff
Maar ik heb het gisteren besproken met manlief, die was anti. Als ik het echtheel graag wil doet ie mee, maar liever niet. Hij vind het zonde van de kans. en ja dat is ook zo natuurlijk. Ik denk er nog rustig even over na, en anders wordt het idd niets uitrekenen en alles op zn beloop laten.
En zoals ik al elders zei, als het temperaturen zo'n belasting voor je is: STOPPEN!!

he maar wat heftig esk, van je man zn baan!! Dat levert een hoop spanning op zeg!! Waar zouden jullie eventueel heen moeten verhuizen dan, welk land?
Wat een moelijk struikelblok zo, jij wil niet weg, hij zn baan niet kwijt, allebei heel logisch en reeel, wanneer moet er gekozen worden??

veel sterkte esk!!!!
 
Z'n werk gaat naar Zwitserland, dus best ver weg. Ik spreek geen Duits, ik spreek geen Frans. En ik zou m'n baan dan moeten opzeggen (en ik zie mezelf daar geen baan op m'n eigen niveau in m'n eigen werkgebied vinden) en we zouden op termijn ons huis moeten verkopen. Ik zou niet meer in de buurt zijn van vriendinnen en familie (ook niet onbelangrijk) en daar zie ik nog het meest tegenop.
Verder hebben we dit huis pas oktober 2007 gekocht!
En het allerergste vind ik nog wel dat de kans is dat hij geen andere (leuke) baan in de buurt kan vinden (want die functies zijn niet hier in de regio, heel specifieke opleiding) dus dat de kans van verhuizen toch heel groot is. Ik woon zo graag in m'n huis en het idee dat ik nu alweer moet verhuizen staat me gewoon tegen.
Voor zover bekend gaat het echte werken in Zwitserland eind zomer 2008 spelen, maar we zijn er nu natuurlijk erg mee bezig. Het is onze toekomst!
 
oh wat een ramp zeg..! Bah!
Ik kan me voorstellen dat je daarvan  in de knoop zit.. Zwitserland is ook niet even om de hoek zeg..
Lijkt me vreselijk om die keuze te moeten maken, zeker om nu al aan te voelen dat je al weet welke kant het op gaat waarschijnlijk.. eigenlijk heb je niet echt een keuze zoals ik nu lees. Ziet je man het wel zitten dan, een leven daar?   En wat gaat er gebeuren als je nee zegt?
 
We proberen een compromis te vinden, maar een van ons twee zal toch moeten toegeven/afhouden. Het valt niet mee om een oplossing te vinden waarin we ons beiden kunnen vinden. We hebben beiden begrip voor elkaars situatie, maar daarmee los je het nog niet op.
Ik hoop dat het probleem zich eigenlijk vanzelf oplost (volgens mijn moeder is dat in veel gevallen ook zo) en dat het goed komt. Struisvogelpolitiek, maar ik word er nu ook 'n beetje moe van. Je kan wel blijven praten, maar zo lang er niets echt concreet is, is het lastig.
Mijn man wil volgens mij ook niet echt, maar ja, hij is wel de hoofdkostwinner (ik werk ook fulltime en heb ook een vol inkomen waar wij ook van kunnen leven, maar ik ga straks minder werken en hij niet, dus ik vind zijn baan wel de belangrijkste van ons twee).
Nou ja, ik heb m'n hart even gelucht en dat is ook prettig. Komt tijd, komt raad zal ik maar zeggen... eigenlijk zou ik wel 'ns willen praten met mensen die naar het buitenland vertrokken zijn om hun ervaringen te horen, dan kan ik misschien me een beter beeld vormen van buiten Nederland wonen...
Fijne Paasdagen!
Esk
 
Terug
Bovenaan