A
Anoniem
Guest
Dag meiden. Hier ben ik weer. Bedankt voor alle lieve berichtjes. De afgelopen dagen waren een beetje lastig, nu is het weer wat beter al merk ik dat het er aardig ingehakt heeft...
Ik ben idd gewoon naar de gyn gegaan, omdat ik gewoon graag wil weten wat er evt. mis is. Ik ben vanmorgen geweest en ben nu nog niet ver omdat er deze cuclus nog niks gebeurt. Vanaf volgende cyclus moet ik vanaf de eerste dag van mijn ongi bellen en afspraken maken voor bloedonderzoek (3e, 12e en 21e dag), evt spermaonderzoek, foto van de baarmoeder en eileiders met contrastvloeistof (7-10e dag), en later nog echo (13e dag).
De mening van mijn man is gelukkig een beetje bijgedraaid. Hij heeft weer wat moed en wil er nog voor gaan tot zeg eind december. In plaats van te juichen voel ik me nog wat onzeker, maar dat zal de komende dagen wel weer wegtrekken. Vanavond na mijn late dienst hoop ik op nog een goed gesprek.
De onderzoeken die er voor volgende maand waarschijnlijk zullen zijn stellen voor mij niet veel voor, van hem hoefd het echter niet zo. Hij wil het medische cirquit niet in, en zelfs dit is het hem er al te veel aan. Hij is bang dat ik mijn grenzen steeds meer ga verleggen en dat we uiteindelijk toch bij IVF uit zullen komen ofzo, en dit wil hij echt niet. Ik heb al gezegd dat ik ook niet zo ver wil gaan, maar blijkbaar heeft hij daar niet veel vertrouwen in. Dit, samen met het feit dat we vorige mnd tm volgende maand krap in de centen zitten heeft hem een beetje laten freaken... Voordat ik met de pil gestopt ben voor Froukje had ik het juist heel erg lastig met de keuze en was ik degene die bang was voor vanalles o.a. dat we het niet zouden redden financieel. Toen was hij (en dit forum hehe) mijn steun en heb ik ingezien dat ik me niet zo'n zorgen moet maken. Nu hoop ik dat ik voor hem een steun kan zijn. Blijven proberen tm dec. is ook wel mij idee; ik moet toch ergens een grens stellen al is dat oh zo lastig! Aan de ene kant geeft dat nog wat ruimte, aan de andere kant denk ik wel: hm nog 8 mnd. En straks word dat hm nog 7mnd, shit nog .. mnd...! Maar goed, ik moet maar eens proberen mijn positiviteit weer terug te vinden.
Van de onderzoeken voor volgende mnd zou ik iig heel graag de baarmoeder foto willen laten doen, omdat ik denk dat er daar misschien een probleem zit (verstopte eileiders ofzo). Maar dan hoort de rest er ook bij natuurlijk. We zullen zien. Ook heb ik nog een paar ovu-testen liggen die ik ga opmaken, maar eigenlijk denk ik niet dat er daar een probleem is.
Ik ben blij dat we weer lekker door kunnen vrijen en binnenkort weer aan de klus mogen.
Cis, hoe gaat het met jou? Ben benieuwd of je het nog aan je schoonouders hebt kunnen vertellen. Ik hoop van wel want de druk word voor jullie zo steeds hoger natuurlijk. Hopelijk krijg je snel bericht van de fertiliteits-arts, want wachten is nooit leuk en het is 'kostbare' tijd...
Haily hoe was jouw gyn bezoek (was het niet zaad inleveren bij het ZH?).
Esk, wat een schat van een man heb je toch. De liefde straalt van het scherm! Ik ben blij dat hij zijn plannen voor Geneve heeft laten vallen.
Sas, bedankt voor je medeleven. Hoe is het met jou? Hopelijk niet ongesteld geworden?
Groeten, Esther.
Ik ben idd gewoon naar de gyn gegaan, omdat ik gewoon graag wil weten wat er evt. mis is. Ik ben vanmorgen geweest en ben nu nog niet ver omdat er deze cuclus nog niks gebeurt. Vanaf volgende cyclus moet ik vanaf de eerste dag van mijn ongi bellen en afspraken maken voor bloedonderzoek (3e, 12e en 21e dag), evt spermaonderzoek, foto van de baarmoeder en eileiders met contrastvloeistof (7-10e dag), en later nog echo (13e dag).
De mening van mijn man is gelukkig een beetje bijgedraaid. Hij heeft weer wat moed en wil er nog voor gaan tot zeg eind december. In plaats van te juichen voel ik me nog wat onzeker, maar dat zal de komende dagen wel weer wegtrekken. Vanavond na mijn late dienst hoop ik op nog een goed gesprek.
De onderzoeken die er voor volgende maand waarschijnlijk zullen zijn stellen voor mij niet veel voor, van hem hoefd het echter niet zo. Hij wil het medische cirquit niet in, en zelfs dit is het hem er al te veel aan. Hij is bang dat ik mijn grenzen steeds meer ga verleggen en dat we uiteindelijk toch bij IVF uit zullen komen ofzo, en dit wil hij echt niet. Ik heb al gezegd dat ik ook niet zo ver wil gaan, maar blijkbaar heeft hij daar niet veel vertrouwen in. Dit, samen met het feit dat we vorige mnd tm volgende maand krap in de centen zitten heeft hem een beetje laten freaken... Voordat ik met de pil gestopt ben voor Froukje had ik het juist heel erg lastig met de keuze en was ik degene die bang was voor vanalles o.a. dat we het niet zouden redden financieel. Toen was hij (en dit forum hehe) mijn steun en heb ik ingezien dat ik me niet zo'n zorgen moet maken. Nu hoop ik dat ik voor hem een steun kan zijn. Blijven proberen tm dec. is ook wel mij idee; ik moet toch ergens een grens stellen al is dat oh zo lastig! Aan de ene kant geeft dat nog wat ruimte, aan de andere kant denk ik wel: hm nog 8 mnd. En straks word dat hm nog 7mnd, shit nog .. mnd...! Maar goed, ik moet maar eens proberen mijn positiviteit weer terug te vinden.
Van de onderzoeken voor volgende mnd zou ik iig heel graag de baarmoeder foto willen laten doen, omdat ik denk dat er daar misschien een probleem zit (verstopte eileiders ofzo). Maar dan hoort de rest er ook bij natuurlijk. We zullen zien. Ook heb ik nog een paar ovu-testen liggen die ik ga opmaken, maar eigenlijk denk ik niet dat er daar een probleem is.
Ik ben blij dat we weer lekker door kunnen vrijen en binnenkort weer aan de klus mogen.
Cis, hoe gaat het met jou? Ben benieuwd of je het nog aan je schoonouders hebt kunnen vertellen. Ik hoop van wel want de druk word voor jullie zo steeds hoger natuurlijk. Hopelijk krijg je snel bericht van de fertiliteits-arts, want wachten is nooit leuk en het is 'kostbare' tijd...
Haily hoe was jouw gyn bezoek (was het niet zaad inleveren bij het ZH?).
Esk, wat een schat van een man heb je toch. De liefde straalt van het scherm! Ik ben blij dat hij zijn plannen voor Geneve heeft laten vallen.
Sas, bedankt voor je medeleven. Hoe is het met jou? Hopelijk niet ongesteld geworden?
Groeten, Esther.