Hey NinaNino, volgens mij zit je hier niet echt op je plek met je loze opmerking, ik erger me er een beetje aan dat je zomaar op een topic komt binnenwandelen met reclame over een ander forum. Open dan zelf een topic met je reclame maar val ons daar niet mee lastig.
Ja dames sorry maar daar was ik even pissed over. Kleine kans dat ze het ooit zal lezen, maar goed.
Esk, je zal het niet meer lezen, wie weet wel als je terug bent. Maar ik hoop dat je een fijne vakantie hebt en je je een beetje kan ontspannen. En hopelijk horen we snel goed nieuws over je vader!
Sassie en Haily, wat naar dat jullie weer ongi zijn geworden. Voor Sassie gelukkig geen dip, voor Haily helaas wel. Hoe kan je lichaam je voor de gek houden he! En wat is het verdomde lastig elke keer die teleurstelling... "Je moet positief blijven", "Je moet afwachten" zeggen ze altijd, en dat heb ik ook veel gezegd maar wat is dat lastig! Net als voor alle andere meiden hier hoop ik voor jullie dat het snel een keer raak is!!!
Cis, nog gefeliciteerd met je verjaardag. 29, mooie leeftijd! Start je de komende maand met behandelingen? Spannend hoor!!! Ik duim voor je!
Inge, ik ga inderdaad naar het UZ Gent. Grappig dat je familie hier ook woont. Ben het vast vergeten, maar ben jij Belgische of Nederlandse? Niet dat het wat uitmaakt hoor... Mijn man had de voorkeur voor het UZ, dus tja... Heb van Froukje bij prof. Temmerman gelopen, maar eigenlijk maakt het niet uit bij wie ik ga als ik maar geholpen word. Temmerman heeft het ook zo druk... Alvast een fijne vakantie!!
Hier alles rustig deze mnd. Van de uitstrijkjes nog geen resultaat, ik dnek dat ik die afwacht als we ook het sperma-staaltje binnen hebben gedaan. Plus neem aan dat als er echt iets aan de hand is dat hij dan wel zal bellen. Het was niet de eerste keer dat ik uitstrijkjes gehad heb, dat was 2 1/2 jr geleden. Toen vond ik het wel eng, maar nu ben ik daar heel nuchter in (al bedenk ik op het moment zelf wel eens dat het een beetje genant is...). Idd, het is hun baan en ze hebben al veel vrouwen in die houding gezien. Het doet iig geen pijn, dat scheelt veel.
Ik ben een beetje teveel bezig met denken dat ik er niet teveel bij stil moet staan wat natuurlijk een tegenovergesteld effect heeft... En ik vind het lastig om positief te blijven; aan de ene kant wil ik graag denken dat ik hoop moet blijven houden, aan de andere kant denk ik vaak; wedden dat het straks weer niks is... Wat ik lastig vind is dat er hier op het forum de laatste maanden niks positiefs gebeurd is. Wat zou het toch fijn zijn als een van ons eens goed nieuws heeft, al is het maar een klein beetje...!!
Mijn broer was hier de afgelopen dagen, en toen het onderwerp kinderen door mij op tafel kwam (in de trant van of zij kinderen zouden willen en "wanneer"
werd daar heel ontwijkend op gereageerd. Ik ben dus bang dat zij ook wat teleurstellingen gehad hebben...
Ik ga er zo maar weer eens vandoor, morgen weer vroeg dag...
Groetjes en veel liefs,
Esther.
