Hallo dames,
Ik zal ons 's even van de tweede pagina afhalen.
Cis, wat erg van je oog! Komt het wel weer helemaal goed? Bah, ik moet er niet aan denken! Doe maar lekker rustig aan, want goed laten genezen hoor.
Voor jou breken dus spannende tijden aan de komende weken. Hebben ze nog iets gezegd van kansen en zo? En waarom doen ze zo'n "proef" IUI? Is dat om te kijken hoe jij reageert (je lichaam?)?
Inge, hoe gaat het nu met je? Al van de schok bekomen? Het is een behoorlijke teleurstelling zo.
Sas, hoe ging bloedprikken en potje inleveren? Alles naar wens verlopen? Hebben ze nog iets gezegd over het vervolg?
Staartjager, al van de schrik bekomen ;-) ?
Hier is alles rustig. We zitten te wachten tot maandag. Ik maak me toch wel zorgen, maar tegelijkertijd voel ik dat het wel goedkomt bij ons. Da's een heel stom gevoel en ik weet niet of m'n hoofd m'n hart probeert te beschermen of dat het een andere oorzaak heeft. Ik begin er toch wel rekening mee te houden dat ik toch PCOS zou kunnen hebben. Alle symptomen passen er wel bij en het kan zelfs dat je toch redelijk menstrueert en het toch hebt. Het zou zo kunnen zijn (speculeer, speculeer) dat ik meerdere eitjes tegelijk laat "rijpen" en dat ze dus geen van allen "rijp" worden, maar dat ze samen dus wel genoeg hormoon afgeven zodat het lijkt alsof er eentje gesprongen is. Dat zou op zich de onregelmatig cyclus verklaren en de verschillen in de luteale fase (die de ene keer 10 dagen en de andere keer 15 dagen is).
Nou ja, afwachten, er zit niets anders op, hoewel ik het wel erg moeilijk vind. Manlief is een hele steun, maar ik merk dat hij 't er wel moeilijk mee heeft. En dan heeft ie ook nog 's dat gedoe met z'n baan en dat is voldoende om hem helemaal gestresst thuis te hebben.
Ik ben de laatste dagen bijna obsessief vaak op dit forum (en andere fora) te vinden. Er komt werkelijk niets uit m'n handen op het werk. Ik kan er eigenlijk net zo goed niet zijn. Ik voel me mega-schuldig, maar schijn het niet te kunnen verbeteren. Hopelijk gaat het vanaf maandag weer beter.
Ik heb op m'n werk voor maandagmiddag vrij gevraagd zonder reden te noemen. Daar werd toch wel even vreemd bij gekeken, maar ik wilde niet alweer een doktersbezoek of ziekenhuisbezoek als reden geven. Ik ga zo lang mogelijk proberen het niet te melden op m'n werk, maar vind dat toch erg lastig (meer in de praktische zin). Ik denk dat ik maar even een leugentje om bestwil moet verzinnen.
Verder niets te melden. Het is rustig hier... Hopelijk wordt het dit weekend fatsoenlijk weer, dan kunnen we iets leuks gaan doen. Nog even bedenken wat...
Groetjes, Esk
