Nou, om de spanning te doorbreken, ik ben ongesteld geworden... Maar mijn lijf heeft het wel spannend gemaakt, ik was 5 dagen overtijd! Ik zat net te denken, 'het zal toch niet echt???' Ben nooit overtijd, zul je altijd zien dat op zo'n moment de natuur een spelletje met je speelt... Maar goed, we gingen toch niet voor het echt, dus geen teleurstelling.
Het mooie weer is inmiddels weer over, dus daar kan ik het niet meer over hebben, ha ha! Heb trouwens het hele weekend dienst gehad, dus ook niet echt genoten van het weer.
Mijn zwangerschap vond ik enorm tegenvallen. Had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat ik het moest combineren met een baan van 50 uur in de week en dat ging echt moeizaam. Vanaf het begin lichamelijke klachten gehad en werd steeds erger. Vermoeidheid, misselijkheid, afvallen (in begin) omdat ik niet kon eten, huilbuien, enorm maagzuur (vanaf 20 wkn al), bekkenpijn, heel veel rugpijn, slapeloosheid. Er was altijd wel iets. Vanaf 24 wkn begon mijn buik groter dan schema te groeien, dus onderzoeken daarvoor, groeiecho's. Met 35 wkn met spoed doorverwezen naar gyn met verdenking zwangerschapsvergiftiging, was het gelukkig niet maar ik had wel hoge bloeddruk dus onder controle blijven. Opgenomen met 36 wkn met braken, buikpijn, hoofdpijn, bleek achteraf pure uitputting te zijn. En tja, toen kon ik echt niets meer, heb letterlijk de laatste weken op de bank en in bed uitgezeten. Kon nauwelijks meer lopen van rug en bekkenpijn. Kon nauwelijks meer eten en drinken vanwege enorme maagzuur. Was een lange zit naar 41+3 dgn...
De bevalling was kort maar heftig. Ben gestript en toen later in de nacht diarree en braken, en meteen daarna de eerste wee, meteen om de 4 minuten en meteen puffen en binnen 2,5 uur had ik 8 cm ontsluiting, ergens daarna braken de vliezen (meconium houdend) en heb nog een uur gedaan over die laatste 2 cm (bleh!!) met eigenlijk al persdrang (maar mocht niet). Persen was met 20 minuten gedaan en toen was mijn beertje er: 54 cm en 4355 gram. Dus ook een snelle bevalling van ca 4 uur. Ik denk ook weleens met gemengde gevoelens aan een 2e bevalling, de vrouwen in onze familie bevallen allemaal erg snel en een tante van mij is ooit helemaal alleen (zonder man, familie, VK!) thuis bevallen in 45 minuten, omdat het zo snel ging... Dat spookt altijd door mijn hoofd.
