He Stanneke,
En, loop je nu de hele dag met een big smile op je snoet? Lijkt me erg moeilijk om je mond te houden. Ik weet nog dat ik het 3 dagen wist en toen met mijn beste vriendin een eind ging fietsen. Jemig, ik heb toen nog nooit zoveel gekletst! Alleen maar om te zorgen dat er geen stiltes zouden vallen... vreselijk! Kort daarna hebben we het haar verteld, want ik kon het niet langer verzwijgen voor haar.
Was jij erg misselijk toen je zwanger was van je zoon? Het schijnt per kind te verschillen, toch? Het lijkt me vreselijk om alsmaar misselijk te zijn, brrrr!
Nou, hij kan dan volgende week wel zijn leuke bedrukte T-shirt aan! Ben benieuwd hoe je moeder en schoonouders reageren!
Morgen ga ik met een vriendin naar een kapsalon van Rob Peetoom voor een nieuwe coupe en kleur. Ben al jaren blond, en heb mijn haar voor onze trouwdag laten groeien, maar er moet nu toch echt een flink stuk af. En ik wil het ook donkerder, maar hoe precies? Ik ben benieuwd wat ze er van gaan maken!
Ik heb me er trouwens voor deze maand al een beetje bij neergelegd dat het niet gelukt is... We merken ondertussen ook dat het 'verplichte klussen' een beetje tussen onze oren gaat zitten, en dat voelt ook niet zo prettig... (Zijn we nog maar net bezig! Moet je nagaan hoe het moet zijn als je jaren bezig bent!). Maar inderdaad, wie weet is er nog hoop, net als bij jullie! Gewoon maar afwachten tot 2 november. En, wie weet....
Nou, de groetjes maar weer van mij!
Vennie
