Voor Daantje, Lies 1975 en Winnie 77

Hey meiden,

Winnie fijn dat je zo lekker genoten hebt en ontspannen weer terug bent gekomen! Wie weet is het nu inderdaad gelukt ik ga heel hard voor je duimen.

Sita wat vervelend ik hoop dat de papieren toch nog snel en op tijd in griekenland aankomen zodat je nog kunt trouwen voordat je mannetje voor die opleiding weggaat.
Komt hij wel naar België voor de bevalling dan??

Lies hoe gaat het met jou zijn de klachten al wat minder of zijn ze weer helemaal terug?? Wanneer moest je nou voor een echo dan kan ik het in de gaten houden.

Hier gaat alles goed de rust doet me goed alhoewel mijn huis weer redelijk overhoop gehaald wordt op het moment. We zijn begonnen met het verbouwen van de zolder tot slaapkamer voor de oudste. Dus alle rommel moet uitgezocht worden en er moet overal een nieuw plekje voor gevonden worden. We gaan van het voorjaar beginnen met de bouw van onze tweede garage en daarop komt dan een puntdak zodat we daar ook een grote kamer krijgenen daar kan dan alle "rommel"naar toe maar tot die tijd is het zoeken naar plekjes.

Voor de baby hebben we alles al maar toch koop ik nog wel wat nieuwe kleertjes ed want voor mijn gevoel vind ik dat de baby dat ook verdient en niet alles van zijn/haar zussen.

Groetjes Daan
 
Hallo meiden!!

Mijn PC is nog steeds kapot, maar de planning is dat ik hem vandaag terug ga krijgen. Ik hoop het, want nu kan ik alleen op mijn werk typen of ik moet naar familie toe om mijn mail te lezen.

Winnie, wat lekker dat jullie zo'n fijne vakantie hebben gehad. Ik hoop dat al het plezierige geklus is aangeslagen en zal hard voor je duimen. Dat zou toch een supermooie afsluiting zijn van jullie vakantie. Maar ook als het niet zo is, hebben jullie in ieder geval lekker van elkaar genoten en dat is toch uiteindelijk het allerbelangrijkste.

Sita, wat vervelend voor je dat de papierenrompslomp niet goed gegaan is. Heb je al wat meer bericht gekregen hoe het ervoor staat? En hoe is jouw vriend eronder? Lukt het nog om wat dingen te regelen of wordt het erg lastig. En hoe zou het zijn als jullie pas na de bevalling trouwen; is dat een optie voor jullie?

Met mij gaat het goed hoor Daantje. De klachten zijn een stuk minder geworden. Ik ben niet echt misselijk meer en de rest gaat wel. Volgende week donderdag 11 oktober heb ik mijn 12 weken echo (ben dan 12 weken en 4 dagen) en ik hoop dat alles goed is dan. Ik vind het wel erg spannend en kijk er heel erg naar uit. Ik weet dat ik vertrouwen moet hebben in mezelf, mijn eigen lijf en er is ook niet echt een reden tot ongerustheid, maar toch voel ik me ook onzeker. Maar ja, in feite blijft dat toch in de hele zwangerschap zo.

HOe voel jij je verder met de verbouwing en alles op z'n kop in huis? Overleef je het nog een beetje?

Liefs,
Lies
 
Hey meiden,

Hey winnie, wanneer is je NOD? Ik kijk er nu al naar uit. Ik blijf echt voor je duimen meid. Die vakantie zal er zeker wel goed aan gedaan hebben.

Daantje, hoe gaan de verbouwingen?

En Liesje, ik herken je onzekerheden helemaal hoor, en ik denk dat je dat ook wel zal hebben tot je een gezond kindje in je armen houdt. Ook ik wordt elke keer terug onzeker.

Maar blijkbaar zitten we in een goed groepje, en helpt onze steun aan elkaar, en onze gebeden. Daarom vertrouw ik erop dat ook Winnie snel zwanger zal zijn. Ik heb er echt een goed gevoel over. Waarom niet allemaal tegelijk? Omdat we dan ieder op onze beurt een beetje speciaal zijn! We zitten dan elk op een ander tijdstip in de zwangerschap, en kunnen dan meer van elkaar genieten, en voelen ons ook meer uniek. Dus Winnie is nu gewoon aan de beurt.

Ik heb vandaag met 17w2d weer een echo gehad. Het was echt leuk, je kon echt alles al in detail zien. En ons kleintje zag er perfect uit. Ik heb ook gevraagd of de gyn al wist of het een jongetje of een meisje zou zijn. Maar ons kleintje was ofwel salto's aan het maken, ofwel als onze acrobaat eventjes stil was hield het de beentjes ervoor. Dus heel gefocust op elke beweging hebben we een paar minuten gekeken, en soms gooide het dan ineens de beentjes in de lucht;
De gyn zei dat hij het niet met 100% zekerheid kon zeggen, maar hij was er 90% zeker van dat ons kleintje.... een meisje is      
Dit is ook wat mijn gevoel me ingaf, dus ik vertrouw erop dat we bij de volgende echo, op 1 november hiervan gewoon een bevestiging krijgen!
Als het een jongen was geweest, had ik natuurlijk ook heel blij geweest.

Nou Winnie, ik zal voor je duimen, en kaarsjes branden.
En Liesje, maak je niet al te veel zorgen, ik weet dat dat moeilijk is, ik doe het ook
En Daantje, laat je mannetje maar het zware werk doen he.

Heel veel knuffels
 
Hey meiden,

Hoe is het met jullie? Hier gaat het wel, ik word nu al langzaam gek van de rommel en het lawaai van de verbouwing. Daarnaast hebben we sinds gisteren nieuwe buren en die zijn complete muren eruit aan het slopen tot 10 uur 's avonds.
Het schiet alwel op dus dat valt dan weer mee.

Ik loop alleen sinds van 't weekend op krukken omdat ik zoveel pijn heb dat gewoon lopen vooral 's middags en 's avonds niet meer gaat. Dat worden nog een lange 3 maanden op deze manier. Wat ik ook zo erg vind is dat ik niets meer kan, doe ik toch iets in het huishouden dan kan ik een uur later niet meer overeind van de pijn. Maar goed ik weet waarvoor ik het doe.

Sita wat leuk een meisje!!!! Ik denk dat wij ook weer een meisje krijgen dus bij ons wordt het zoals prins Willem Allexander zei; Ik heb de haan in het hennenhok dat krijgt mijn man straks ook 4 dames om hem heen. Gelukkig is de hond een mannetje voelt hij zich niet zo alleen hihi.

Lies, wat spannend bijna weer je echo gaaf is dat altijd als je weer de kleine ziet.

Winnie, druk aan de klus?? of zit je alweer op het wachtbankje? Kun je weer een beetje wennen na je heerlijke vakantie?

Dikke zoen Daantje
 
Hallo meiden,

Daantje, wat onzettend rot voor je dat je nu op krukken moet lopen. Dat lijkt me inderdaad super zwaar. Pas je wel op dat je jezelf niet voorbij loopt en dat je straks helemaal niks meer kan.....!!!!!!! Heb je een goede therapeut die je ook kan helpen?

Hier is het nog steeds stabiel, kijk ook nog steeds heel erg uit naar volgende week donderdag en verder heb ik eigenlijk niet zo heel veel te vertellen. Het is rustig en dat vind ik wel even prima. Dit weekend krijgen we vrienden te eten die we niet zo heel erg vaak zien en daar heb ik erg zin in. Lekker bijkletsen.

Tot snel.

Kus
Lies
 
Hey meiden,

Daantje, wat vervelend zeg dat je nu zo moeilijk te been bent.Waarschijnlijk is het je lichaam dat je vertelt dat je het echt rustiger aan moet doen, en dat er een tijd aangebroken is waarin je je volledig in de watten zult MOETEN laten leggen door de mensen om je heen. Probeer echt rustig aan te doen en laat je lekker verwennen. En zoals liesje al aangaf, moet je misschien toch een goeie fysio gaan zoeken.
Blijf er niet mee rondlopen. Zo is het ook niet leuk voor je.

En Liesje, ik kan begrijpen dat je erg naar de volgende echo uitkijkt, had ik ook. Ik ben zo blij dat het allemaal zo goed lijkt te gaan. Maar ik stop niet met duimen hoor, het kan alleen maar helpen. Laat zeker weten hoe je echo was, en wat je allemaal kon zien he, ik hoor het elke keer weer graag.

En Winnie, ik hoop echt dat alles goed gaat, ik wacht op nieuws van je.

Hier gaat alles prima, alle dagen meer energie. Ik heb wel veel last van mijn rug, maar dat neem ik er voorlopig nog graag bij. Wel ben ik begonnen met terug wat te sporten. Daar krijg ik specifiek oefeningen, om mijn rugspieren wat te versterken voor de komende maanden, maar ik doe ook aan lichte cardio, wat mijn bloedsomloop en algemene conditie een beetje bevordert. Ik heb niet echt een zwaar programma, omdat het aangepast is aan mijn zwangerschap, dus ik voel me elke keer superfit als ik er buiten kom. Ik wil niet de marathon gaan lopen he, ik moet me er beter door voelen. Maar gelukkig helpt het tot nu. En zolang ik me er beter door voel, blijf ik het doen.
Nog twee weken en dan ben ik 20 weken. Dan ben ik echt halverwege, het lijkt allemaal ineens zo snel te gaan. Ik ben echt aan het genieten van mijn buikje en het beginnende leven dat ik nu zo af en toe voel. Ik hoop dat ik me nog lang zo goed blijf voelen.

Nou, meiden, ik wens jullie heel veel liefs toe, en zorg voor jullie zelf, laat je maar lekker verwennen.
Heel veel knuffels, sita
 
Hoi lieve meiden,

Daar ben ik weer. Ik heb even niets van me laten  horen dus ik hoop dat jullie me niet al te veel gemist hebben.

Ik zit nu op dag 35 van mijn cyclus. Dat is dus de langste cyclus tot nu toe. Nu denken jullie waarschijnlijk: zwanger dus. Nou dat denk ik niet. Zo voelt het  in ieder geval niet. Ik wil (lees: durf) niet te testen, omdat ik niet het geveol heb dat ik zwanger ben. En omdat ik dan ook zeker weet dat ik dat niet ben.
Ik had vorige week echt de hoop dat het nu raak zou zijn, maar omdat  de symptomen wegblijven ben ik weer een beetje depri. Sinds vandaag voel ik me ook een beetje zo dat mijn ongi er aan komt.
Ik had echt goede hoop deze maand,.... Maar blijkbaar moet ik die maar laten varen want elke keer ben ik weer teleurgesteld.

Ik lees dat jullie ook zo jullie probleempjes hebben. Ik hoop dat de lichamelijke klachten snel weg zijn of in ieder geval hanteerbaarder worden. Maar ja, volgens mij is het niet iets vreemds voor de positie waarin jullie je verkeren. Of wel?

Wat spannend Mamasita, een meisje. Wauw!!! Ga je nu al wat inkopen doen of wil je het 100% zeker weten? De verleiding lijkt me groot.

Lies, ik hoop dat de echo jou rust zal geven. Laat ons in ieder geval snel weten hoe het is gegaan.

Daantje, doe je het wel rustig aan? Anders moeten we je maar gaan vastbinden ofzo. Ik hoop dat de fysio iets voor je kan betekenen. En je man lief aankijken natuurlijk.

Nou meiden, dat was het wel weer. Ik houd jullie op de hoogte.
Ik hoop dat ik de volgende keer beter nieuws heb, want het is wat jullie zeggen: nu ben ik aan de beurt. Lies was de laatste en dat is alweer even geleden.

Liefs, Winnie.
 
Hoi Winnie,

Hoe is het bij je? Ik ben zooooooo benieuwd of je misschien inmiddels toch de moed hebt verzameld om te testen (vind het namelijk wel erg apart dat je van een korte opeens naar een lange cyclus zou gaan). Of ben je inmiddels ongi geworden?
Ik hoop dat het raak is voor je en ben heeeeeeeeeeeeeeeeeel  erg hard voor je aan het duimen.

Laat je wat horen?

Dikke kus
Lies
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan