Hey meiden,
Ik ben zo blij al dat positieve nieuws van jullie te horen, het is echt een compleet gevoel nu we alle 4 zwanger zijn.
Ik heb echter al een paar rotdagen achter de rug.
Mijn zus heeft namelijk 6 jaar geleden, bij haar eerste zwangerschap cervixinsufficientie gehad. Met als gevolg dat haar vruchtzak scheurde, en na enkele weken in het ziekenhuis volledig plat te hebben gelegen, is haar zoontje, mijn neefje, geboren op 27,5 weken. Hij was zo klein. De geboorte was echt traumatisch, waarbij mijn zus bijna het leven liet. Dat ventje is nu 6 jaar, en hij is echt het einde.
Mijn grootste angst nu is dat dat mij ook overkomt.
Ik was er echter helemaal niet mee bezig, tot ik vrijdagavond bij het drukken wat bloed bij mijn afscheiding had. Ik weet nu ook wel dat dat kan gebeuren als je kracht zet, maar maakte me toch dadelijk ongerust. Dus ik de gyn gebeld, die gelukkig, door de voorgeschiedenis van mijn zus, en mijn vorige mk, geen risico's wilde nemen, en ik mag nu maandag ochtend komen, en intussen heeft hij voor alle zekerheid volledige bedrust aangeraden. Nu gaat maandag mijn cervix gecontroleerd worden. Ik blijf mezelf maar vertellen dat het niets is om me zorgen over te maken, maar toch doe ik het. Ik zal blij zijn als ik morgenochtend meer weet.
Nu hadden we dit weekend vanalles gepland. We zouden naar enkele zalen gaan kijken, hoe ze versierd waren (net voor er een huwelijksfeest zou beginnen) voor ons huwelijksfeest in mei. We zouden gisteravond romantisch met ons tweetjes gaan eten, en vanavond hadden we afgesproken met vrienden. Dat is dus allemaal in het water gevallen, en mijn ventje is alleen zalen gaan bekijken. Gelukkig heeft die lieve schat alles gefilmd.
Een lichtpuntje: onze papieren voor ons burgerlijk huwelijk zijn terecht, en de laatste stappen worden nu genomen.
Hopelijk hebben we deze woensdag alles in ons bezit, en kunnen we eindelijk een datum vastleggen.
nou, ik hou jullie op de hoogte, en ik ben blij dat bij jullie alles in orde is.
heel veel knuffels, sita
