Goede morgen dames,
Nou, ik heb eindelijk weer eens tijd om uitgebreid te reageren. Dat ga ik dus eerst maar eens doen. Ik heb twee schermen open staan en lees even terug wat er allemaal is geschreven vanaf gisterenochtend.
@ Linda: Vandaag dus 1 dag na DE dag. En nog steeds zwanger, of is daar nu verandering in gekomen? Ben benieuwd. Hoe dan ook, de dag dat jullie je meisje kunnen bewonderen, komt nu steeds dichterbij.
Actief hoor, met al die wasjes. En je moet nu dus toch nog wat kleren kopen voor de bruiloft van je broer. Wanneer trouwt hij ook alweer precies? Die vriendin van mij die ook zwanger is, heeft ook nog een bruiloft van haar broer. Twee weken voordat ze is uitgeteld. Ze moet daar zingen en ze is getuige! Nu maar hopen dat ze niet te vroeg bevalt!
@ Roos: Pfff, toch een meisje dus. Lijkt me zooooo vreemd als je steeds hebt geweten dat je een dochter krijgt en als het dan toch een zoontje wordt. Of andersom. Ik kan me nu al echt niet meer voorstellen dat wij een meisje zouden krijgen, we zijn zo gewend aan het idee van een jongetje.
Vervelend dat op je rug liggen helemaal niet ging. Bij mij lukt dat op zich nog aardig, alleen krijg ik dan soms niet genoeg lucht.
Veel maagzuur dus. Ik heb dat ook met tijden. Over het algemeen wil een rennie nog wel helpen. Vanillevla ook, als ik er niet al te veel last van heb. Maar het beste is toch nog wel kleine porties eten en geen sappen enzo drinken. Het is wel een heel vervelend gevoel. Hopelijk voor je trekt het weer weg, niets aan zo.
En of je beeb nog dwars mag liggen? Ik krijg komende dinsdag een echo voor de ligging. Dan ben ik 36 weken en 6 dagen. Ze wilde de echo liever niet een week eerder zetten, omdat er dan nog een kleine kans is dat de baby draait of anders gaat liggen. Het zou dus best kunnen dat jullie dochter nog recht gaat liggen. Hopelijk gebeurt dat nog wel. Hadden ze iets van de ligging gezegd bij de echo, of viel het je zelf gewoon op?
Hopelijk kan je moeder snel goed geholpen worden. Pijn is zo vervelend.
Hmm, ik lees nu dat er bij jullie in de schuur is ingebroken. Ik kan me voorstellen dat je boos bent. Een hoop ongemak omdat je je fiets kwijt bent en de ellende die je ermee hebt om alles weer te regelen. Bovendien zijn het jullie spullen en is het jullie schuur. Daar moet gewoon iedereen vanaf blijven. Balen, meis!
@ Yosha: Wat een gedoe elke keer met jouw ongi's. Ik kan me voorstellen dat je er helemaal gek en depri van wordt. Uit vorige berichtjes van je begrijp ik dat je op zich wel blij bent met je gyn. Gewoon zeggen wat je ervan vindt en waar je bang voor bent. Hopelijk kan hij je helpen.
Pfff Marijke, rondje Utrecht. Knap hoor dat je daar nog energie voor hebt. Er zijn dagen bij dat ik de afstand tussen de bank en het toilet al een hele uitdaging vind. Gelukkig lang niet altijd, maar aan een rondje Utrecht zou ik echt niet hoeven te beginnen.
Jullie nog steeds niet helemaal uit de naam dus. Bij ons was dat geen probleem. Toen we er het voor het eerst over hadden dat we wel graag een kindje zouden willen, hebben we het ook een half uurtje over namen gehad. Toen hadden we al zowel een jongensnaam als een meisjesnaam. Beide namen zijn blijven hangen. Vanaf het moment dat we wisten dat we een mannetje krijgen, was voor ons ook meteen duidelijk dat de jongensnaam die we helemaal in het begin in gedachten hadden voor ons nog steeds onze keus was. Inmiddels staat zijn naam ook al op het boxkleed wat ik heb gemaakt en op het bord wat manlief heeft gemaakt voor in de tuin. Dat wordt 'm dus.
@ Janneke. Goed dat je naar de lactatiedeskundige en naar de ha bent geweest. Altijd fijn om je verhaal te kunnen doen en aan de reacties te kunnen merken dat het vrij normaal is zoals je je voelt en dat je gewoon veel voor je kiezen hebt gekregen. Dat lucht vaak al zo op. Hopelijk is dat het begin van het eind en kun je binnenkort alleen nog maar genieten en genieten. Je hebt het verdiend, hoor.
Lekker dat je er weer even uit bent geweest. Leuke kleertjes gekocht dus. En jee, wat groeit Jip goed, he? Fijn dat het zo goed gaat met hem.
@ Patricia: Jij bent het geloof ik ook helemaal zat, he? Nog een paar daagjes en dan zit je op 37 weken. Ik zou zeggen, laat maar komen dan.
Die opmerking van de gyn naar die collega van mij en zijn vrouw die net een mk hadden gehad, kwam trouwens naar aanleiding van hun vraag. Omdat zij er echt jaren over hebben gedaan om zwanger te raken en het eigenlijk zo'n beetje was uitgesloten dat het ooit zou gebeuren, vroegen zij zich af waar ze nu rekening mee moesten houden. Of dit waarschijnlijk een eenmalige toevalstreffer was, of dat er nu iets was veranderd. Vandaar dat de gyn zei dat de kans nu wel groter was geworden, dat het niet meer zo is dat ze nu iets uitsluiten. Meer was daar niet mee bedoeld. Zo hebben zij het ook niet opgenomen. Zij weten als geen ander dat er geen garanties zijn.
Een heleboel meiden hier op het forum (ik gelukkig niet) hebben inderdaad dat soort dooddoeners te horen gekregen meteen na hun mk. Dat ze nu in ieder geval wisten dat ze wel zwanger kunnen raken, of dat ze nog jong genoeg zijn, of dat de kans op een nieuwe zwangerschap groter was en hoe fijn het is dat de natuur voor zichzelf zorgt. Van die dingen waar je op dat moment niet op zit te wachten. Zo was het bij die collega van mij gelukkig niet.
Maar uh, hoe gaat het nou verder met jou op het moment? Je schreef daar niet zoveel over, maar ik ben er wel benieuwd naar.
@ Laura: Goed dat jullie toch weer terug gaan naar de ha. Ook bij jou loopt je ongi zo vreemd elke keer. Ik heb er natuurlijk geen verstand van, maar het klinkt gewoon niet goed. Het zou fijn zijn als dat eindelijk eens normaal zou verlopen, zodat je een beetje beter weet waar je aan toe bent. Hopelijk klopt je gevoel dat zodra dat in orde is, dat dan de kans op een zwangerschap veel groter wordt.
@ Marieke: Jij zit dus nu volledig in die fase waarin je kind elke minuut van je dag bepaalt. Vervelend dat je man nu steeds zo laat thuis is. Toch leuker als je samen kunt doen en bovendien is het ook wel fijn als jij dan even kunt rusten. Hopelijk slaapt Jurre vandaag wel weer goed.
O jee, de eerste oppas regelen dus. Hoe voel je je daarbij? Ik kan me voorstellen dat je wel zin hebt om weer een keertje in je eentje weg te gaan, maar dat je het tegelijkertijd wel moeilijk vind om Jurre achter te laten. Ben benieuwd hoe ik me daarbij ga voelen.
@ San: Wat fijn dat alles goed was bij de vk. Leuk dat je met 34 weken nog een extra echo krijgt, alleen jammer dat de reden ervoor niet leuker is. Kan zo'n placenta nog verschuiven, of hoe zit dat eigenlijk? Ik heb geen idee waar mijn placenta ligt. Daar heeft nog nooit iemand iets over gezegd. Ik weet wel dat die niet aan de voorkant kan liggen, want ik voel ons mannetje echt enorm goed en bijna de hele dag door.
Doe het rustig aan, meis. Hopelijk zijn de problemen in de organisatie snel opgelost, al is het alleen maar om jou wat rust te gunnen.
Nou, bij mij is nu de tweede dag van mijn verlof aangebroken. Mijn eerste dag was meteen een drukke. 's Morgens bij een vriendin op de thee geweest en 's middags is mijn zus bij ons geweest. Even naar de winkel geweest en ze heeft een heel aantal spullen van me geleend. Ze heeft dit weekend een cursus koken in de bossen. Lekker buiten slapen en dan leren hoe je op een eenvoudige manier eten kan klaarmaken buiten. Zelf een brandertje maken en dat soort dingen. Normaal doe ik dat soort dingen ook altijd, maar dat gaat nu natuurlijk echt niet. Misschien volgend jaar weer.
En 's avonds moest ik naar de kapper. Tussendoor nog de stofzuiger vast gehad en boodschappen gedaan. Druk dus. Vandaag staat er niets gepland. Bovendien komt manlief vanmiddag later thuis, omdat er een receptie is op het werk van een naaste collega van hem die 25 jaar in dienst is. Ik heb dus de hele dag voor mezelf. Ik wil wel wat nuttigs gaan doen, maar niet al te veel. Ook even tot rust komen. Buiten in het zonnetje zitten en even een dutje doen. Volgende week zien we wel weer verder.
Ik wil vandaag wel even alvast wat spulletjes klaarleggen voor in de tas die mee moet naar het ziekenhuis. Kan maar alvast gebeurd zijn. Ik twijfel nu trouwens heel erg over waar ik wil bevallen. Ik heb steeds geroepen dat ik naar het ziekenhuis wil, maar neig nu toch steeds meer naar een thuisbevalling toe (ervan uitgaande dat alles goed gaat). Wat zijn jullie eigenlijk allemaal van plan? Janneke, jij bent in het ziekenhuis bevallen, toch? En Marieke, waar ben jij bevallen? Ben het even vergeten. Ben benieuwd wat jullie gedachten erover zijn.
Bij mij op de gym wil iedereen in het ziekenhuis bevallen, op één meisje na. Zij is drie jaar lang kraamhulp geweest en is dus eigenlijk de enige van ons die er ervaring mee heeft. Dat wil toch denk ik ook wel wat zeggen. Iedereen moet natuurlijk doen waar ze zichzelf het beste bij voelen, maar ik weet het nu niet meer. Gelukkig hoef ik nu ook nog niet meteen te beslissen, maar toch.
Nou, ik ga afsluiten, heb nu geloof ik wel weer genoeg geschreven. Haha. Blijkt toch waar te zijn, dat wanneer je verlof begint, je gewoon meer tijd hebt voor het forum.
Miep
36w2d