A
Anoniem
Guest
Hoi Go,
ja, ik was best bang om weer zwanger te worden. Na de 1e miskraam had ik zoiets van: ach, een windei ofzo. Puur pech, volgende keer beter. Ja, en toen werd ik dus vrij snel weer zwanger (binnen 4 maand) en toen voelde ik mij anders dan de 1e keer. was misselijk enzo. De 1e keer had ik heel erg last van suikertekort, liep de hele dag Dextro te vreten. (dat mogen we geen eten meer noemen). De 2e zwangerschap had ik hier geen last van. Mijn gevoel zei dat het deze keer wel goed zou gaan. In de 7e week vol goede moed een echo laten maken. Er zat een vruchtje! (de eerste keer zat er alleen een lege vruchtzak) wat waren we blij. 1 week later nog maar weer heen voor een echo om te kijken of alles goed was. Bleek dus helemaal niet zo te zijn. Er klopte geen hartje. Dat deed het bij de 1e echo ook niet. Wisten wij ook veel dat dat na 7 weken al te zien zou zijn op een echo (inwendige). Grote teleurstelling dus. Weer geen baby. Toch kon ik er nog geen afscheid van nemen en ben eerst gewoon weer naar huis gegaan. Had ik dat maar nooit gedaan. Ik ben zo ontzettend ziek geweest, heb 1,5 week alleen maar lopen overgeven. Viel in 1 week tijd 8 kilo af (dat was niet zo erg, mocht ook wel). Als ik met iemand gebeld had hing ik alweer boven de emmer. Ik was gesloopt. Kon helemaal niks. Lag alleen maar op de bank. Even naar de wc en ik was doodop. Mijn man waste mij in bad, zelf was ik uitgeput. Uiteindelijk maar weer naar het ziekenhuis alles weg laten halen.
Met dit alles voor ogen had ik het er nog niet aan toe om weer zwanger te worden. Nou, wel weer om zwanger te worden, maar ik kon het gewoon nog niet aan om weer een miskraam te krijgen. Ja, en toen bleek ik toch weer zwanger, en alles bleek goed te zijn, wat waren we blij! En nu hebben we een dochter van 13 maanden.
Maar toch blijft de angst om weer een miskraam te krijgen. We willen heel graag een 2e kindje, maar toch blijft het spannend. Een onbezorgde zwangerschap zullen we wel nooit meer hebben. We gaan er nog steeds vanuit dat we beide keren gewoon heel veel pech gehad hebben, en we houden de moed erin. We hebben tenslotte al bewezen dat we het wel kunnen!
Ik begrijp uit jouw verhaal dat je ook al een miskraam gehad hebt. Heb je wel al een kindje of wordt dit voor jou (jullie) de eerste?
Veel succes en ik duim voor je dat je test de volgende keer een hele dikke paarse streep heeft (2 strepen eigenlijk hè!)
Groetjes,
Ingrid
ps. jee, wat weer een verhaal
ja, ik was best bang om weer zwanger te worden. Na de 1e miskraam had ik zoiets van: ach, een windei ofzo. Puur pech, volgende keer beter. Ja, en toen werd ik dus vrij snel weer zwanger (binnen 4 maand) en toen voelde ik mij anders dan de 1e keer. was misselijk enzo. De 1e keer had ik heel erg last van suikertekort, liep de hele dag Dextro te vreten. (dat mogen we geen eten meer noemen). De 2e zwangerschap had ik hier geen last van. Mijn gevoel zei dat het deze keer wel goed zou gaan. In de 7e week vol goede moed een echo laten maken. Er zat een vruchtje! (de eerste keer zat er alleen een lege vruchtzak) wat waren we blij. 1 week later nog maar weer heen voor een echo om te kijken of alles goed was. Bleek dus helemaal niet zo te zijn. Er klopte geen hartje. Dat deed het bij de 1e echo ook niet. Wisten wij ook veel dat dat na 7 weken al te zien zou zijn op een echo (inwendige). Grote teleurstelling dus. Weer geen baby. Toch kon ik er nog geen afscheid van nemen en ben eerst gewoon weer naar huis gegaan. Had ik dat maar nooit gedaan. Ik ben zo ontzettend ziek geweest, heb 1,5 week alleen maar lopen overgeven. Viel in 1 week tijd 8 kilo af (dat was niet zo erg, mocht ook wel). Als ik met iemand gebeld had hing ik alweer boven de emmer. Ik was gesloopt. Kon helemaal niks. Lag alleen maar op de bank. Even naar de wc en ik was doodop. Mijn man waste mij in bad, zelf was ik uitgeput. Uiteindelijk maar weer naar het ziekenhuis alles weg laten halen.
Met dit alles voor ogen had ik het er nog niet aan toe om weer zwanger te worden. Nou, wel weer om zwanger te worden, maar ik kon het gewoon nog niet aan om weer een miskraam te krijgen. Ja, en toen bleek ik toch weer zwanger, en alles bleek goed te zijn, wat waren we blij! En nu hebben we een dochter van 13 maanden.
Maar toch blijft de angst om weer een miskraam te krijgen. We willen heel graag een 2e kindje, maar toch blijft het spannend. Een onbezorgde zwangerschap zullen we wel nooit meer hebben. We gaan er nog steeds vanuit dat we beide keren gewoon heel veel pech gehad hebben, en we houden de moed erin. We hebben tenslotte al bewezen dat we het wel kunnen!
Ik begrijp uit jouw verhaal dat je ook al een miskraam gehad hebt. Heb je wel al een kindje of wordt dit voor jou (jullie) de eerste?
Veel succes en ik duim voor je dat je test de volgende keer een hele dikke paarse streep heeft (2 strepen eigenlijk hè!)
Groetjes,
Ingrid
ps. jee, wat weer een verhaal