A
Anoniem
Guest
Hallo allemaal,
Natuurlijk in eerste instantie voor iedereen de beste wensen!
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hier ben ik dan! Sinds begin november ben ik ook gestopt met de pil. Dit op advies van mijn huisarts. Ik slikte het ding al vijftien jaar en dat blijkt niet goed te zijn. Zat ik wel met een probleem: mijn vriend is er nog niet over uit of hij kinderen wil. Hij is een beetje een wiebelkont In het begin wilde hij wel kinderen (zeven jaar geleden) en toen veranderde dat naar geen kinderen. Ik krijg allergische reacties op condooms, dus geen optie. En ik wilde van de chemische troep af. Mn vriend was het daar allemaal mee eens en stelde voor: voor het zingen de kerk uit. Heb m maar ff fijntjes uitgelegd dat dat niet echt veilig is, hahaha. En toen had hij zoiets van: zien we dan wel weer. Het lijkt er dus op dat hij toch wel kinderen wil, maar dat niet wil plannen.
Ben nu inmiddels twee maanden van de pil af en voor de tweede keer ongesteld. Het lijkt er op dat mijn cyclus haar eigen draai weer heeft gevonden. En nu is het maar afwachten. We vrijen zonder voorbehoedsmiddelen. En toch knaagt het: wil ie nu wel of niet. Hij neemt bewust het risico, dat zegt hij zelf. Maar als je hem rechtstreeks vraagt, dan is t van: nee hoor, geen kinderen. Daar komt nog bij dat ik dit jaar dertig word en mijn oma en moeder rond hun 36e al in de overgang waren. De tijd begint te dringen, aangezien ik 60% kans heb om ook vervroegd in de overgang te komen. Zijn er andere meiden die dit, nogal lange verhaal, herkennen? Intussen hoop ik dat wij dit jaar ook trotse ouders zullen worden. Want ik weet zeker dat mijn vriend een dijk van een vader wordt!!!!
Liefs,
Sophie
Natuurlijk in eerste instantie voor iedereen de beste wensen!
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en hier ben ik dan! Sinds begin november ben ik ook gestopt met de pil. Dit op advies van mijn huisarts. Ik slikte het ding al vijftien jaar en dat blijkt niet goed te zijn. Zat ik wel met een probleem: mijn vriend is er nog niet over uit of hij kinderen wil. Hij is een beetje een wiebelkont In het begin wilde hij wel kinderen (zeven jaar geleden) en toen veranderde dat naar geen kinderen. Ik krijg allergische reacties op condooms, dus geen optie. En ik wilde van de chemische troep af. Mn vriend was het daar allemaal mee eens en stelde voor: voor het zingen de kerk uit. Heb m maar ff fijntjes uitgelegd dat dat niet echt veilig is, hahaha. En toen had hij zoiets van: zien we dan wel weer. Het lijkt er dus op dat hij toch wel kinderen wil, maar dat niet wil plannen.
Ben nu inmiddels twee maanden van de pil af en voor de tweede keer ongesteld. Het lijkt er op dat mijn cyclus haar eigen draai weer heeft gevonden. En nu is het maar afwachten. We vrijen zonder voorbehoedsmiddelen. En toch knaagt het: wil ie nu wel of niet. Hij neemt bewust het risico, dat zegt hij zelf. Maar als je hem rechtstreeks vraagt, dan is t van: nee hoor, geen kinderen. Daar komt nog bij dat ik dit jaar dertig word en mijn oma en moeder rond hun 36e al in de overgang waren. De tijd begint te dringen, aangezien ik 60% kans heb om ook vervroegd in de overgang te komen. Zijn er andere meiden die dit, nogal lange verhaal, herkennen? Intussen hoop ik dat wij dit jaar ook trotse ouders zullen worden. Want ik weet zeker dat mijn vriend een dijk van een vader wordt!!!!
Liefs,
Sophie
);