Hoi dames!
Weer eens een berichtje van mij... lang geleden en er is alweer een heleboel gebeurd lees ik...
Summeke... wat ben jij toch geweldig positief ingesteld. Echt knap van je hoe jij met teleurstellingen omgaat. Maar je hebt gelijk hoor... Er komt een dag dat ook jij vol trots kunt vertellen dat er een kindje in je buik groeit!
BK... Wat een teleurstelling... Het is inderdaad een geruststellende gedachte dat het beter is voor het vruchtje. Maar toch... KLOTE!!! Sterkte met het verwerken!
Ellenan... Laat je ons zondag meteen weten wat de test heeft uitgewezen? Dan ga ik zondagavond meteen even kijken! SPANNEND!!!!!
Nicole... Fijn dat je weer wat beter voelt. Het lijkt me inderdaad dubbel als je zo snel dikker wordt... Aan de ene kant blij dat je zichtbare bewijzen hebt... Aan de andere kant lastig te verbergen. Je wil ook niet dat mensen ernaar vragen voordat je het zelf hebt kunnen vertellen! Ik kan me voorstellen dat je dat dan liever voor bent!
Ikke: Ook Gelderland is vertegenwoordigd!
Over de nekplooimeting: pfff inderdaad lastig. Ik denk dat, als je voor de nekplooimeting kiest, je eigenlijk al je beslissing gemaakt hebt. Als je het kindje wil houden, ongeacht of het gezond is of het syndroom van Down heeft, dan hoef je de test niet te doen. Maar het blijft een moeilijk beslissing.
Met mijn ex heb ik het er ook vaak over gehad. Hij wilde het absoluut weg laten halen als het niet gezond bleek te zijn. Ik vond dat vreselijk. "Jij bent niet perfect, dus dan hoeven we je niet"?! Om te janken vond ik dat!!!
Ik ben er nu toch wel anders tegenover gaan staan. Ik werk in de gehandicaptenzorg, dus heb veel voorbeelden van dichtbij meegemaakt van 'gevallen' waarbij het gehandicapte kind een heel leuk en gelukkig leven heeft, maar ook waarbij dat absoluut niet zo is. Een tijdje geleden vertelde een moeder van een ernstig gehandicapte zoon (inmiddels al 40 jaar) mij: "Toen ik zwanger was, werd mij gezegd dat ik 3 maanden plat moest, omdat ik anders het kindje zou verliezen. Dat heb ik toen dus gedaan. Maar als ik toen had geweten wat ik nu weet, was ik 3 maanden lang rond gaan rennen".
Pfff... Dat soort uitspraken zetten je wel aan het denken.
Je moet kiezen voor een leven waarvan je nu nog niet weet hoe het eruit gaat zien. Dat is zooo moeilijk!
Mijn huidige vriend is er ook twijfelachtig over. Je wil je kindje niet afwijzen omdat hij niet goed genoeg is, maar je wil je kindje ook het allerbeste leven bieden wat je maar kan bedenken!
Ik zelf neig toch naar die laatste overweging... Maar ik ben nog niet zwanger... misschien dat het dan anders voelt.
Nu het ego gedeelte:
Ik ben erachter gekomen dat er een groep mensens is die 'hoog sensitieve personen' genoemd wordt. Kortgezegd houdt dat in dat die mensen prikkels anders verwerken dan de gemiddelde mens. Ze ervaren dingen intenser, waardoor ze meer moeite moeten doen om alles een plek te geven/ te verwerken. Geuren, geluiden, beelden, gevoelens, alles komt 'harder' binnen dan normaal.
Ik behoor tot deze mensen. Dat besef heeft bij mij een heleboel rust gebracht. Ik kan opeens een heleboel gevoelens, eigenschappen een plaats geven en ik heb handvatten gekregen warmee ik mijn leven beter kan indelen.
Deze wetenschap brengt een enorme rust met zich mee. Ik heb dinsdag een gesprek met de arbo arts war ik dit kan bespreken en kan zoeken naar een voor mij betere manier om mijn werk te kunnen doen.
Ik voel me dus een heel stuk beter na deze ellendige periode!
Nog even een vraagje: die kriebels in je onderbuik waar een aantal van jullie het over had... Hoe voelt dat? Ik heb dat namelijk zelf vorige week ook gehad, het zit helemaal onderin en het voelt niet als adrenaline, maar meer (sorry hoor hihihi) 'orgasme-achtig'! Ook zijn mijn tepels gevoeliger. Soms zien mijn tepelvelden er ook raar uit. Als ik het koud krijg, verstijfd maar de helft van het tepelveld, heel raar. Is dat herkenbaar voor iemand? Ik heb goede hoop deze maand. Ik weet niet waarom. Wat denk ik ook wel meeteld, is dat ik een stuk ontspannener, minder gestressed was de laatste tijd, door de rust die ik voor mezelf heb ingelast. Spannend.....
Nou.. dat is weer een heel verhaal. Ik wens jullie allemaal en heel fijn weekend!!
Liefs Bloesem
p.s. Hebben jullie al namen bedacht? Ik vind dat een geweldige bezigheid! Wij hebben al een meisjesnaam!! Stom he?
