A
Anoniem
Guest
@Crazy girl, Wat gaaf hè zo'n echo! Hartstikke fijn dat het er allemaal zo goed uitziet. Tja, die angst van je om je helemaal aan je zwangerschap over te geven herken ik wel, ook ik heb daar na mijn mk best wel last van. Het ene moment ben je gerustgesteld door een echo en het andere moment schiet je weer in de stress of dat wat je voelt wel normaal is. Maar je bent nu de magische 12 weken gepasseerd dus de kans dat het nu nog mis gaat is echt wel heel, heel erg klein. We moeten gewoon allemaal positief denken, het gaat nu eenmaal veel vaker goed dan fout! Gefeliciteerd dus met het bereiken van je 12 weken en steek je nu opbollende buikje maar trots vooruit haha! Veel plezier met het vertellen aan jullie familie zondag!
@ Suus, Het kan niet anders of jullie trouwdag gaat geluk brengen! Nog een week(je) wachten.....pfffffffff.....wat duurt dat toch eindeloos hè! Ik zal voor je duimen hoor en ik weet dat de rest dat ook doet. We wachten vol spanning af!
@ Tamar, Nee, het maakt me niet zoveel uit wat de uitgerekende datum nu gaat worden. Voorlopig houdt de vk de uitgerekende datum aan volgens de telling. Over 2 weken krijg ik een termijnecho in het ziekenhuis bij de intake voor prenataal onderzoek en dan zien we wel. Grappig is dat ik diezelfde week via de vk bij het lokale echoburo ook een termijn echo krijg (daar waar ik dus nu al drie echo's heb gehad), kunnen we de resultaten vergelijken haha!
Gisten voor de 1e controle bij de vk geweest. Hartsikke leuk, lekker met haar zitten kletsen over de vorige zwangerschappen en wat er sindsdien allemaal is gebeurt. Is natuurlijk ook al weer 6,5 jaar geleden dat ze de jongste heeft helpen op de wereld zetten. Uitgebreid gesproken over prenatale onderzoeken. We hebben besloten om pas na de intake in het ziekenhuis en keuze voor iets (of niets) te maken. Vind het zo ontzettend moeilijk! De kans op een gezond kindje is gelukkig veel groter dan de kans op een kindje met een kleinere of grotere handicap. Moet je daarvoor risico's nemen? ik weet het echt niet. De combinatietest geeft dan wel geen risico's maar ook geen definitieve zekerheid en kan ik daarmee omgaan? Moeilijk, moeilijk, eerst maar een intake en dan kunnen we altijd nog zien. Eigenlijk wil ik het liefst gewoon zorgeloos genieten van deze zwangerschap en er vanuit gaan dat wat er ook op ons pad komt dat we het wel aankunnen. Dilemma's!
Iets anders, van onze familie en vrienden weet nog niemand dat we een kindje verwachten maar op mijn werk weten nu al 4 collega's hiervan! Eén had het al geraden (kwam op me af met een rood hoofd en de vraag of-ie me soms feliciteren mocht....) en de andere 3 heb ik zelf wel moeten inlichten. We moeten een projectteam oprichten en functioneel zou ik hiervan logischerwijs projectleider worden. Het project gaat echter van start vanaf september en loopt door tot het voorjaar van 2010. Dat betekent dat ik bij de 2e helft niet aanwezig kan zijn en dat er dus een andere projectleider moet instappen. Ik kon er niet onderuit om dus te vertellen dat ik zwanger ben (vond het ook wel leuk-spannend om het te vertellen) en iedereen was dolblij voor me. Ze weten dat ze het nog even voor zich moeten houden maar daar verwacht ik geen problemen. We kennen elkaar allemaal al vele jaren en we weten dat we van elkaar aan kunnen. Wel gek dat er dus wel 4 collega's (en de vk, en de MvM dame, en de echoscopiste) op de hoogte zijn en mijn bloedeigen ouders nog niet! Wil het mijn moeder (en mijn vader en de rest van de familie) de 27ste gaan vertellen op haar 60ste verjaardag. We gaan met de hele familie uit eten en misschien kan ik het dan in mijn speech verwerken? Maar onze kids moeten het dan natuurlijk ook wel weten want anders horen ze het daar voor her eerst - ook een beetje raar....
Nog meer dilemma's dus - wat kun je toch tobben hè over dat soort dingen!
Liefs, Chris
@ Suus, Het kan niet anders of jullie trouwdag gaat geluk brengen! Nog een week(je) wachten.....pfffffffff.....wat duurt dat toch eindeloos hè! Ik zal voor je duimen hoor en ik weet dat de rest dat ook doet. We wachten vol spanning af!
@ Tamar, Nee, het maakt me niet zoveel uit wat de uitgerekende datum nu gaat worden. Voorlopig houdt de vk de uitgerekende datum aan volgens de telling. Over 2 weken krijg ik een termijnecho in het ziekenhuis bij de intake voor prenataal onderzoek en dan zien we wel. Grappig is dat ik diezelfde week via de vk bij het lokale echoburo ook een termijn echo krijg (daar waar ik dus nu al drie echo's heb gehad), kunnen we de resultaten vergelijken haha!
Gisten voor de 1e controle bij de vk geweest. Hartsikke leuk, lekker met haar zitten kletsen over de vorige zwangerschappen en wat er sindsdien allemaal is gebeurt. Is natuurlijk ook al weer 6,5 jaar geleden dat ze de jongste heeft helpen op de wereld zetten. Uitgebreid gesproken over prenatale onderzoeken. We hebben besloten om pas na de intake in het ziekenhuis en keuze voor iets (of niets) te maken. Vind het zo ontzettend moeilijk! De kans op een gezond kindje is gelukkig veel groter dan de kans op een kindje met een kleinere of grotere handicap. Moet je daarvoor risico's nemen? ik weet het echt niet. De combinatietest geeft dan wel geen risico's maar ook geen definitieve zekerheid en kan ik daarmee omgaan? Moeilijk, moeilijk, eerst maar een intake en dan kunnen we altijd nog zien. Eigenlijk wil ik het liefst gewoon zorgeloos genieten van deze zwangerschap en er vanuit gaan dat wat er ook op ons pad komt dat we het wel aankunnen. Dilemma's!
Iets anders, van onze familie en vrienden weet nog niemand dat we een kindje verwachten maar op mijn werk weten nu al 4 collega's hiervan! Eén had het al geraden (kwam op me af met een rood hoofd en de vraag of-ie me soms feliciteren mocht....) en de andere 3 heb ik zelf wel moeten inlichten. We moeten een projectteam oprichten en functioneel zou ik hiervan logischerwijs projectleider worden. Het project gaat echter van start vanaf september en loopt door tot het voorjaar van 2010. Dat betekent dat ik bij de 2e helft niet aanwezig kan zijn en dat er dus een andere projectleider moet instappen. Ik kon er niet onderuit om dus te vertellen dat ik zwanger ben (vond het ook wel leuk-spannend om het te vertellen) en iedereen was dolblij voor me. Ze weten dat ze het nog even voor zich moeten houden maar daar verwacht ik geen problemen. We kennen elkaar allemaal al vele jaren en we weten dat we van elkaar aan kunnen. Wel gek dat er dus wel 4 collega's (en de vk, en de MvM dame, en de echoscopiste) op de hoogte zijn en mijn bloedeigen ouders nog niet! Wil het mijn moeder (en mijn vader en de rest van de familie) de 27ste gaan vertellen op haar 60ste verjaardag. We gaan met de hele familie uit eten en misschien kan ik het dan in mijn speech verwerken? Maar onze kids moeten het dan natuurlijk ook wel weten want anders horen ze het daar voor her eerst - ook een beetje raar....
Nog meer dilemma's dus - wat kun je toch tobben hè over dat soort dingen!
Liefs, Chris