A
Anoniem
Guest
Russell: Heel begrijpelijk en herkenbaar jouw verhaal ! Mijn man en ik hebben dat ook als we mensen om ons heen horen en zien die wat ( snel ) zwanger zijn geraakt of net een baby hebben gekregen. Het doet toch heel erg zeer. Zwanger worden is iets van de natuur, daar hebben we zelf niks aan te willen, helaas. Het is niet zo dat als je lief bent of meer moeite doet dat je dan sneller zwanger wordt. Het is soms zo oneerlijk verdeeld allemaal: waarom zij wel en wij niet ?! Maar inderdaad hebben we gelukkig elkaar hier en kunnen we hier met elkaar 'praten' & elkaar steunen. Je bent niet zielig !!! Het is heel normaal dat je je zo voelt !!! Ik wens je alvast heel erg veel sterkte en succes met de gyn: het komt allemaal wel goed !
Jessie: Ik weet niet of ik mijn verhaaltje als eens eerder aan je verteld heb dus ik voor de zekerheid.....
Mijn man en ik hadden vanaf het begin het gevoel dat er iets niet goed was. Na een dik half jaar zijn we naar de huisarts gegaan ( beetje leugentje gebruikt ). Ik had al vooraf 2 maanden getempt en ovu-testen gebruikt. De huisarts kwam niet wijs uit deze lijsten en besloot mijn bloed te laten onderzoeken en het sperma van mijn man.
Een dikke week later hadden we een nieuwe afspraak en dara hoorde we dat mijn glamydiagehalte iets verhoogt was en dat het sperma te min en te traag was. BOEM !
Daar zaten we dan. Gelukkig was de huisarts heel lief en adviseerde ons een afspraak te maken bij de fertiliteitsarts. Ondertussen deed ze wel alvast nog een tweede spermaonderzoek en werd er bij mij een soort van uitstrijkje gemaakt om te kijken of ik een actieve glamydia had en een bacterie. Het gewone uitstrijkje had ik reeds gezien mijn leeftijd gehad: normaal doen ze dat dus ook als je naar de huisarts gaat.
I.v.m. de feestdagen en mijn menstruatie konden we pas na 3 weken terecht in het ziekenhuis waar een gesprek volgde en een inwendige echo.
De echo was goed, het sperma de tweede keer nog slechter. IUI of IVF zijn dus nog de enige opties.
Meteen schreef ze diverse bloed/urineonderzoeksbrieven uit voor mijn man en mij en het sperma moest nog een keer worden ingeleverd. Het sperma is opgewerkt: hier kijken ze dan wat er nog van te maken is. Ik ben een maand lang gevolgd om te kijken hoe de hormonen het doen: zo kunnen ze zien of ik een eisprong heb gehad.
Volgende week vrijdag krijgen we van alles te uitslag en dan horen we precies hoe en wat verder.
Al met al wil ik je de tip geven om bij de huisarts meteen je bloed te laten onderzoeken, een uitstijkje te maken en het sperma te laten onderzoeken.
Dat scheelt alweer een aardige stap in het ziekenhuis ! Dan kunnen ze meteen beginnen met volgen van je cyclus: er ook al zit je er midden tussen in zoals ik toen, laat je niet afschepen te wachten tot je ongesteld wordt. Ze kunnen meteen beginnen: het is voor hun dan wel even wat puzzelwerk, maar ja.......
Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt en als je vragen hebt kun je altijd terecht !!!!
Heel veel sterkte en succes !!!
Nina: Ik ben heel erg benieuwd naar de uitslag. Ik duim voor je !!
Suusle: Mijn duimen maken overuren: ik duim ook voor jou i.v.m. de uitslag van het sperma.
Hier is het nog steeds afwachten geblazen: volgende week vrijdag krijgen we de uitslag van alles en te horen hoe en wat verder.
Wel heb ik het hopelijke goede nieuws dat bij de laatste echo toch inderdaad al een eisprong heb gehad. Op dag 12 heb ik bloed laten prikken en urine laten testen: hieruit kwam dat mijn lichaam zich aan het voorbereiden was op een eisprong. Dus dag 13 kreeg ik een nieuwe inwendige echo en hierop was helaas geen ei te zien. Het kon twee kanten op: of ik heb geen eisprong of men was te laat. Daar ik de twee maanden daarvoor na 31 dagen ongesteld was geweest zou ik dus nu wel een hele korte cyclus hebben. Ik was zo bang en onzeker en stelde me al helemaal in op het feit dat ik geen eisprong heb en dus een kijkoperatie zal krijgen om te kijken naar verklevingen en dat ik aan de clomid moet.
Nog nooit heb ik zoooo graag ongesteld willen worden ( maf he ! ). Vanaf vorige week werd ik al kribbig en kreeg buikpijn. Dinsdag zette die buikpijn flink door en kreeg ik wat bruine afscheiding en gisteren werd ik dan echt ongesteld: Yes na 26 dagen......
Het kan dus goed zijn dat inderdaad mijn ei net was geweest toen de echo werd gemaakt. Ik heb dus weer een sprankje hoop.
Nu hoop ik maar dat het zaad goed te bewerken is en dat we geholpen kunnen worden met IUI.
Ik hou jullie op de hoogte !!
Liefs, Silvia
Jessie: Ik weet niet of ik mijn verhaaltje als eens eerder aan je verteld heb dus ik voor de zekerheid.....
Mijn man en ik hadden vanaf het begin het gevoel dat er iets niet goed was. Na een dik half jaar zijn we naar de huisarts gegaan ( beetje leugentje gebruikt ). Ik had al vooraf 2 maanden getempt en ovu-testen gebruikt. De huisarts kwam niet wijs uit deze lijsten en besloot mijn bloed te laten onderzoeken en het sperma van mijn man.
Een dikke week later hadden we een nieuwe afspraak en dara hoorde we dat mijn glamydiagehalte iets verhoogt was en dat het sperma te min en te traag was. BOEM !
Daar zaten we dan. Gelukkig was de huisarts heel lief en adviseerde ons een afspraak te maken bij de fertiliteitsarts. Ondertussen deed ze wel alvast nog een tweede spermaonderzoek en werd er bij mij een soort van uitstrijkje gemaakt om te kijken of ik een actieve glamydia had en een bacterie. Het gewone uitstrijkje had ik reeds gezien mijn leeftijd gehad: normaal doen ze dat dus ook als je naar de huisarts gaat.
I.v.m. de feestdagen en mijn menstruatie konden we pas na 3 weken terecht in het ziekenhuis waar een gesprek volgde en een inwendige echo.
De echo was goed, het sperma de tweede keer nog slechter. IUI of IVF zijn dus nog de enige opties.
Meteen schreef ze diverse bloed/urineonderzoeksbrieven uit voor mijn man en mij en het sperma moest nog een keer worden ingeleverd. Het sperma is opgewerkt: hier kijken ze dan wat er nog van te maken is. Ik ben een maand lang gevolgd om te kijken hoe de hormonen het doen: zo kunnen ze zien of ik een eisprong heb gehad.
Volgende week vrijdag krijgen we van alles te uitslag en dan horen we precies hoe en wat verder.
Al met al wil ik je de tip geven om bij de huisarts meteen je bloed te laten onderzoeken, een uitstijkje te maken en het sperma te laten onderzoeken.
Dat scheelt alweer een aardige stap in het ziekenhuis ! Dan kunnen ze meteen beginnen met volgen van je cyclus: er ook al zit je er midden tussen in zoals ik toen, laat je niet afschepen te wachten tot je ongesteld wordt. Ze kunnen meteen beginnen: het is voor hun dan wel even wat puzzelwerk, maar ja.......
Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt en als je vragen hebt kun je altijd terecht !!!!
Heel veel sterkte en succes !!!
Nina: Ik ben heel erg benieuwd naar de uitslag. Ik duim voor je !!
Suusle: Mijn duimen maken overuren: ik duim ook voor jou i.v.m. de uitslag van het sperma.
Hier is het nog steeds afwachten geblazen: volgende week vrijdag krijgen we de uitslag van alles en te horen hoe en wat verder.
Wel heb ik het hopelijke goede nieuws dat bij de laatste echo toch inderdaad al een eisprong heb gehad. Op dag 12 heb ik bloed laten prikken en urine laten testen: hieruit kwam dat mijn lichaam zich aan het voorbereiden was op een eisprong. Dus dag 13 kreeg ik een nieuwe inwendige echo en hierop was helaas geen ei te zien. Het kon twee kanten op: of ik heb geen eisprong of men was te laat. Daar ik de twee maanden daarvoor na 31 dagen ongesteld was geweest zou ik dus nu wel een hele korte cyclus hebben. Ik was zo bang en onzeker en stelde me al helemaal in op het feit dat ik geen eisprong heb en dus een kijkoperatie zal krijgen om te kijken naar verklevingen en dat ik aan de clomid moet.
Nog nooit heb ik zoooo graag ongesteld willen worden ( maf he ! ). Vanaf vorige week werd ik al kribbig en kreeg buikpijn. Dinsdag zette die buikpijn flink door en kreeg ik wat bruine afscheiding en gisteren werd ik dan echt ongesteld: Yes na 26 dagen......
Het kan dus goed zijn dat inderdaad mijn ei net was geweest toen de echo werd gemaakt. Ik heb dus weer een sprankje hoop.
Nu hoop ik maar dat het zaad goed te bewerken is en dat we geholpen kunnen worden met IUI.
Ik hou jullie op de hoogte !!
Liefs, Silvia
);