A
Anoniem
Guest
Hey dames,
Hoe is het daar met jullie allemaal?
Bij mij zijn de ms gedaan dus we kunnen er weer aan beginnen!!
Je wilt niet dat ze komen maar als ze er dan zijn dan hoop je dat ze weer snel voorbij zijn he
Wij gaan het komende weekend goed klussen want heb rond die periode mijn eisprong.
Ben eens benieuwd,had een uitgerekend,als ik dan deze ronde zwanger zou zijn dan zou ik uitgerekend zijn voor 1 december ongeveer,3 december is mijn verjaardag,wel kort op elkaar maar een leuk verjaardagscadeau he,iets mooiers kan je niet wensen he.
Hier heeft "een kindje" het hele weekend het onderwerp geweest.
Heb eens goed met mijn vriend moeten praten.
Hij gaat binnen enkele maanden zelfstandige worden en dat houdde mij wel wat bezig.
Zoals jullie weten heb ik mijn dochtertje alleen moeten opvoeden aangezien ik alleenstaande mama was en ik had zoiets van,oke dat word dan bij mijn tweede ook zo want ja als hij altijd aan het werk is dan moet ik altijd voor de kindjes zorgen en wat hebben ze dan aan hun papa.
Hij werkt nu ook al zes dagen in de week en had zo een idee van ja dat worden er dan nu 7.
Of ja die zondag dat we dan samen hebben gaat hij geen zin hebben om met ons gezinneke iets te doen en gwn willen rusten,wat ik ergens wel begrijp hoor maar wat heb je dan nog aan elkaar.
Heb alles gezegd wat op mijn hart lag en er kwam even heel voorzichtig uit:is het allemaal wel een goed idee want ik wil echt niet terug alleen voor mijn kindje zorgen en dan voor dyenthé ook nog,maar hij heeft mij beloofd dat hij de zondag speciaal voor ons gaat houden en wat vroeger zal beginnen zodat hij op een redelijk uur thuis is dat we nog iets hebben aan elkaar en de kinderen.
Dus eindelijk toch gerust gesteld en heel leuk om te horen dat hij er ook de moeite voor doet.
@wendy:Ja meid ik begrijp wat je wilt zeggen,het is zo allemaal al erg genoeg en dan op zo'n dag word het je nog eens harder op het hart gedrukt he.
Het verschil bij jou en mij is dat papa heel erg ziek was en dat dit het voor mij soms wel gemakkelijker op word als ik denk,hij is nu gerust,geen pijn meer en dat verdiende hij wel om eindelijk van die verschrikkelijke pijn af te zijn.
Daar denk ik dan aan als ik het moeilijk heb,maar bij jou is dit natuurlijk nog helemaal anders,jij had daar een wondertje dat nog een heel leven voor haar had.
Ik voel echt met je mee,ik weet ongeveer hoeveel pijn het doet en ik moet eerlijk zeggen,hoe langer papa gestorven is,hoe moeilijker dat ik het heb.
Ik zal hem ook nooit vergeten en probeer mijn dochtertje er veel mee in te betrekken,we gaan samen naar het kerkhof en dan vertel ik haar dat vake daar aan het rusten is en ze is nu nog maar 17 maand maar toch weet ze juist waar vake ligt en wijst ze er al naar voor we er zijn.
Nu heeft papa nog geen grafzerk omdat ze ons aangeraden hebben om zes maand te wachten voor verzakking van de grond en in mei was zei verjaardag en tegen zijn verjaardag ga ik en mijn mama voor hem een mooie grafzerk laten plaatsen.
Ik zei onlangs tegen een vriendin van mij dat als ik bevallen was dat ik een geboortekaartje en suikerboontjes op papa zijn grafje ging zetten en ze bekeek mij zo van huh? Daaraan zie je dat je pas zoiets beseft als je het zelf meemaakt,ik was eigenlijk wel een beetje gekwetst van die reactie,ik zie hem nog altijd doodgraag en wil dat gevoel ook nooit verliezen.
Liefs orchi
Hoe is het daar met jullie allemaal?
Bij mij zijn de ms gedaan dus we kunnen er weer aan beginnen!!
Je wilt niet dat ze komen maar als ze er dan zijn dan hoop je dat ze weer snel voorbij zijn he
Wij gaan het komende weekend goed klussen want heb rond die periode mijn eisprong.
Ben eens benieuwd,had een uitgerekend,als ik dan deze ronde zwanger zou zijn dan zou ik uitgerekend zijn voor 1 december ongeveer,3 december is mijn verjaardag,wel kort op elkaar maar een leuk verjaardagscadeau he,iets mooiers kan je niet wensen he.
Hier heeft "een kindje" het hele weekend het onderwerp geweest.
Heb eens goed met mijn vriend moeten praten.
Hij gaat binnen enkele maanden zelfstandige worden en dat houdde mij wel wat bezig.
Zoals jullie weten heb ik mijn dochtertje alleen moeten opvoeden aangezien ik alleenstaande mama was en ik had zoiets van,oke dat word dan bij mijn tweede ook zo want ja als hij altijd aan het werk is dan moet ik altijd voor de kindjes zorgen en wat hebben ze dan aan hun papa.
Hij werkt nu ook al zes dagen in de week en had zo een idee van ja dat worden er dan nu 7.
Of ja die zondag dat we dan samen hebben gaat hij geen zin hebben om met ons gezinneke iets te doen en gwn willen rusten,wat ik ergens wel begrijp hoor maar wat heb je dan nog aan elkaar.
Heb alles gezegd wat op mijn hart lag en er kwam even heel voorzichtig uit:is het allemaal wel een goed idee want ik wil echt niet terug alleen voor mijn kindje zorgen en dan voor dyenthé ook nog,maar hij heeft mij beloofd dat hij de zondag speciaal voor ons gaat houden en wat vroeger zal beginnen zodat hij op een redelijk uur thuis is dat we nog iets hebben aan elkaar en de kinderen.
Dus eindelijk toch gerust gesteld en heel leuk om te horen dat hij er ook de moeite voor doet.
@wendy:Ja meid ik begrijp wat je wilt zeggen,het is zo allemaal al erg genoeg en dan op zo'n dag word het je nog eens harder op het hart gedrukt he.
Het verschil bij jou en mij is dat papa heel erg ziek was en dat dit het voor mij soms wel gemakkelijker op word als ik denk,hij is nu gerust,geen pijn meer en dat verdiende hij wel om eindelijk van die verschrikkelijke pijn af te zijn.
Daar denk ik dan aan als ik het moeilijk heb,maar bij jou is dit natuurlijk nog helemaal anders,jij had daar een wondertje dat nog een heel leven voor haar had.
Ik voel echt met je mee,ik weet ongeveer hoeveel pijn het doet en ik moet eerlijk zeggen,hoe langer papa gestorven is,hoe moeilijker dat ik het heb.
Ik zal hem ook nooit vergeten en probeer mijn dochtertje er veel mee in te betrekken,we gaan samen naar het kerkhof en dan vertel ik haar dat vake daar aan het rusten is en ze is nu nog maar 17 maand maar toch weet ze juist waar vake ligt en wijst ze er al naar voor we er zijn.
Nu heeft papa nog geen grafzerk omdat ze ons aangeraden hebben om zes maand te wachten voor verzakking van de grond en in mei was zei verjaardag en tegen zijn verjaardag ga ik en mijn mama voor hem een mooie grafzerk laten plaatsen.
Ik zei onlangs tegen een vriendin van mij dat als ik bevallen was dat ik een geboortekaartje en suikerboontjes op papa zijn grafje ging zetten en ze bekeek mij zo van huh? Daaraan zie je dat je pas zoiets beseft als je het zelf meemaakt,ik was eigenlijk wel een beetje gekwetst van die reactie,ik zie hem nog altijd doodgraag en wil dat gevoel ook nooit verliezen.
Liefs orchi