Froetie Dat begint inderdaad al op te schieten! Ik moet nog even geduld hebben. Hoop voor je dat hij weggetrokken is en je gewoon een natuurlijke bevalling kan hebben.
Pandalover Zo herkenbaar wat je zegt. Dat had ik dus ook gedaan helemaal afstand genomen van al het gedoe en gezeik. Laatst dan wel echt de neiging om uit de app te stappen, maar uiteindelijk toch niet gedaan na even wat dagen erover nagedacht te hebben etc. Maar reageer daar ook al maanden niet meer in. Werd sowieso al weinig op mij gereageerd als ik er wel iets in zette. Wel heel vervelend trouwens dat je zo'n last hebt van vermoeidheid en je bekken. Kan me wel ook voorstellen dat het met 2 kids sowieso allemaal al wat zwaarder is, dus wees ook niet te streng voor jezelf. Zo'n suikertest lijkt me inderdaad geen pretje. Misschien valt het uiteindelijk allemaal wel mee. Stel je erop in dat het echt even shit is, maar het is uiteindellijk ook zo na een paar uur voorbij.
Junidochter Goed dat je wel je grenzen aangeeft en goed luistert naar je lichaam! Veel verdriet en stress ken ik hier ook. Ik ben nu voor het eerst werkzaam als inhuur via een consultancy bureau en men verwacht toch wel echt dat je dingen levert. Ik zie iedereen om mij heen lekker met vakantie gaan en ik werk maar door. Ik was ook de enigste in mijn zwangerschapscursus die nog 40 uur aan het werk was. Opzich gaat het allemaal nog wel maar merk wel dat de vermoeidheid weer wat meer op komt zetten. Wij hebben het as van ons dochtertje met haar geboorte/sterfdag eindelijk in het beeldje en daarmee definitieve plekje gedaan. Elk jaar willen we sowieso een kaarsje branden en een taartje eten om haar te vieren. Zo laten we de dag niet helemaal zonder er even bij stil te staan voorbij gaan.
Paulatje Ik herken ook wel wat je zegt. Met wandelen soms meer last van steken en harde buiken dan wanneer ik echt aan het sporten ben. Echt zo raar. Wij hebben onze naam al jaren vast staan haha. Was ook altijd spannend als er weer iemand zwanger was of "onze" naam niet gekozen zou worden. Wat leuk dat je al bezig bent met het geboortekaartje. Ik heb wel wat ideeen op pinterest gepint, maar nog niet bezig geweest om echt een proefdruk te maken ofzo. Maar ben ook zo druk. Hebben ook nog steeds maar heel weinig spullen. Al hebben we nu wel een ledikantje van mijn oom en tante die we mogen hebben en waarschijnlijk ook een commode van een zus van vriendin die ze niet meer gebruikt omdat de kids bij haar nu net allemaal uit de luiers zijn.
TMAAM leuk dat je de kleine zo goed voelt en je man ook! Hier nu ook gelukkig en die kleine lijkt soms echt ook al te reageren op zijn stem en aanraking wat echt helemaal leuk is. Dat van die vriendin van mn zwager. Wij denken inderdaad dat het een stukje jaloezie is. Ze is best wel materialistisch op aanzien/aandacht ingesteld hebben we gemerkt. Toen we hen nog wel spraken ging het ook altijd over het huis en de auto etc. Wij hebben namelijk zelf een vrijstaande woning laten bouwen en toen ze bij mn zwager introk na 2 maandjes daten wilde ze het liefst de woning verkopen en ook iets vrijstaands kopen. Ook toen zij ons vertelde dat ze zwanger waren en wij toen een soort van gedwongen werden om het ook te vertellen dat we zwanger waren had je haar hoofd moeten zien. Dit was namelijk iets wat wij "niet" zouden kunnen krijgen. Het was toen heel overdreven nep enthousiast reageren, maar de eerste uitdrukking op haar gezicht kon ze niet goed verbloemen. Dus ja ik denk zeker dat er een stukje jaloezie zit.
Ik heb de knoop doorgehakt. Ik ga deze week sowieso gewoon nog naar dezelfde groep, want het komt anders niet uit. Wel gaan we de partnerles op de andere locatie doen. Om het voor te zijn dat er een ongemakkelijke rare sfeer ontstaat in de groep, want dat willen we voor niemand niet. Daarnaast wil ik dat mijn man ook van het moment kan genieten en er wel echt bij is en niet is afgeleid wat er omheen gebeurt. De laatste les bekijk ik nog even hoe het die 2e les is gegaan, maar hoop die toch gewoon te volgen bij de groep waar ik nu zit. Zoals ik al zei zit er iemand in de groep die ik van de yoga ken en heb ik besloten haar in vertrouwen te nemen, zodat ik eventueel mijn ei ook een beetje bij haar kwijt kan. Ik denk dat als zij er is ik toch ook een soort van stootkussen heb waar ik me wat veiliger achter kan verstoppen ofzo.
