happy, leuk dat je er weer bent meid, we missen je allemaal hoor als je er niet bent.
snap heel goed dat je na zo'n jaar het even niet altijd meer ziet zitten.
heb zelf ook vaak op bepaalde tijden van het jaar dipjes en weet hoe je je dan kan voelen.
heel veel sterkte, en probeer toch van elke dag te genieten.
want wat als er geen morgen meer zou zijn? die zin geeft mij altijd de kracht om toch van elke dag te genieten.
jeetje ik kan haast niet onthouden wat jullie allemaal schrijven zonder papiertje erbij.
bambi, hoe vonden je schoonzus en zwager het, wat was hun reactie?
lijkt me zo leuk om dit te gaan vertellen.
miekje, je was er zelf al bang voor he dat het misse boel was, het spijt me echt heel erg voor je. word zo wel heel deprie als ik merk hoeveel er alleen op dit forum al een miskraam krijgen.
we moeten vertrouwen houden dat het allemaal weer goed komt, maar dit is wel moeilijk.
heel veel sterkte miek!!!
pip, jullie blijven dus echt bij je besluit om nog even te wachten, dapper hoor.
hoop toch dat ik je over een paar jaar zwanger of met een kinderwagen voor de winkelruit bij kiela voorbij zie lopen, haha.
heeeeeee daar gaat pip!!!
ik ben inderdaad naar het schotse gedeelte geweest, heb alleen deze keer niet zo lekker gegeten dan anders. had geen trek en was ontzettend moe en duizelig.
maar al met al zijn we er nog 3 uur geweest en was super gezellig.
weet niet meer wie het vroeg, maar over die medicijnen en angsten.
ik heb nogal wat meegemaakt in mijn leven, en toen in 1994 mijn lievelings oma plotseling overleed zijn de knoppen doorgeslagen.
ik zat in mijn examenjaar van de mavo, maar had om de haverklap angsten.
mijn fobie heet(te) agorafobie. een angst voor mensen en bepaalde ruimtes.
het is een heel verhaal om uit te leggen, doe ik misschien nog wel eens, maar het komt er kort gezegd op neer dat ik geen normaal leven meer kon leiden.
geen boodschappen kon doen, niet meer uit ging en me constant ziek melde op school.
wonder boven wonder heb ik met een hertoets mijn examens gehaald.
heb na een hele tijd medicijnen gekregen, omdat het gewoon niet goed met me ging.
deze heb ik jaren geslikt en sinds dit voorjaar ben ik overgestapt op andere medicijnen die niet zo schadelijk zijn voor een baby, na een mislukte poging om af te kicken.
jaja zo zie je maar, wat linda al zei soms ben je niet de enige die wel eens wat heeft.
het gaat nu eigenlijk al een jaar of 3 heel goed met me, maar ben wel extreem gevoelig voor weersveranderingen. heb in de herfst en voorjaar altijd een vreselijke dip en dan moet ik goed mijn best doen willen mijn angsten niet weer de kop op steken.
erg vervelend en moeilijk, maar ik ben ze nu de baas!!!!
al met al toch nog een lang verhaal geworden, sorry.
ben de rest ook even helemaal kwijt, maar denk allemaal aan jullie hoor.
en als er iemand getest heeft, ...... laten weten he?!!!
wij beginnen rond het weekend weer met klussen, hopen op een beter resultaat.
is er nu nog iemand hier?
groetjes kruimels
