A
Anoniem
Guest
goeiemorgen meiden
zo de tranen rollen over me wangen van jullie verhalen van gisteravond, pfff,
Happy: hopelijk krijgen jullie 14 november goed nieuws te horen over je vader, dat alles nog steeds weg is, en ik snap heel erg goed dat je niet lekker in je vel zit en dat je je oom mist, En vooral deze maand die eraan zit te komen dat wordt moeilijk want dan wordt je weer met de neus op de feiten gedrukt, lekker huilen waneer je moet huilen dat lucht op meid, Sterkte, gelukkig heb je veel mensen om je heen met wie je kan praten
Rimke; ook jouw verhaal vond ik ingrijpend meid, ik ben eigenlijk ook wel een beetje net als jij, ik wil ook van te voren weten waar ik aan toe ben, ik hou niet van verrassingen, maar ja zo gaat het niet altijd in het leven,
Jullie kindje komt er zeker meid, en wat je zelf al zei als je er klaar voor bent, Sterkte meid,
Kruimels: wat een verhaal meid met die fobie, dat is niet niks, gelukkig gaat het nu alweer een tijdje goed met je, en dit weertje helpt je inderdaad niet erg om altijd vrolijk te blijven. gelukkig werken die andere medicijnen ook goed bij je. Angsten en fobieen dat is heel moeilijk om mee te leven, ik weet er alles van,
Bambi: haha ze hadden al een idee dat je bezig was met zwanger worden wel leuk toch
Hoe gaat ie nou met je??
Miekje:hoe gaat het met je meid???
Zo misschien dat ik ook een beetje meer over mezelf zal vertellen,
Ik heb ook niet alijd een vlekkeloos leventje gehad, Op school ben ik jaren zeker tot mijn 15de verschrikkelijk gepest,e n dan heb ikhet over schoppen en kleren onder een douche gooien na de gym, omdat ik altijd erg teruggetrokken was (wat is gekomen door dat gepest) was ik natuurlijk een goed slachtoffer, na mijn 15de ben ik voor mezelf opgekomen en sloeg ik terug, ik veranderde (niet in de goede zin) ik werd agressief naar iedereen toe, als iemand wat zei wat mij niet beviel dan stond ik gelijk op me strepen, ik stond er altijd alleen voor, later dat ik mijn man leerde kennen werd ik rustiger, mensen gingen mij meer waarderen, van buiten probeer ik altijd vrolijk te zijn maar van binnen kent niemand me, ik krop altijd alles op, en ben daardoor hypogonder geworden, dat is iets waardoor je dan denkt dat als iemand bv. ziek is ik dat ook ga krijgen, als ik iets voel denk ik gelijk ik ga dood, dat is heel vervelend, 4 jaar geleden is mijn oom overleden ook aan kanker, dat was mijn 2de vader, na 2jaar was ik zwanger en toen ik 8 maanden zwanger was ging mijn vriendin haar dochtertje dood 3 jaar oud, dat was mijn poppetje, een maand later beviel ik, en toen werd me moeder ziek, Laatst zei iemand tegen mij , jij bent echt sterk jij straalt echt sterkte uit, bij jouw gaat alles voor de wind , toen heb ik gezegd dat dat niet zo was, en toen heb ik alles effe in het kort verteld hoe mijn leventje er uit heeft gezien in ieder geval vanaf mijn 12de jaar, Ze stond gelijk met haar mond vol tanden haha, Ik zeg al ik kan wel steeds me kop laten hangen maar daar schiet ik ook niks mee op, maar dat neemt niet weg dat ik er af en toe doorheen zit, Hierom heb ik dus voetreflex en reiki, en heb ook een psycholoog gepraat,
Zo dat is een heel verhaal geworden maar het lucht wel een keertje op
Net wat Rimke zei, je moet accepteren Wie jezelf bent, en kijken wat je wel hebt
zo de tranen rollen over me wangen van jullie verhalen van gisteravond, pfff,
Happy: hopelijk krijgen jullie 14 november goed nieuws te horen over je vader, dat alles nog steeds weg is, en ik snap heel erg goed dat je niet lekker in je vel zit en dat je je oom mist, En vooral deze maand die eraan zit te komen dat wordt moeilijk want dan wordt je weer met de neus op de feiten gedrukt, lekker huilen waneer je moet huilen dat lucht op meid, Sterkte, gelukkig heb je veel mensen om je heen met wie je kan praten
Rimke; ook jouw verhaal vond ik ingrijpend meid, ik ben eigenlijk ook wel een beetje net als jij, ik wil ook van te voren weten waar ik aan toe ben, ik hou niet van verrassingen, maar ja zo gaat het niet altijd in het leven,
Jullie kindje komt er zeker meid, en wat je zelf al zei als je er klaar voor bent, Sterkte meid,
Kruimels: wat een verhaal meid met die fobie, dat is niet niks, gelukkig gaat het nu alweer een tijdje goed met je, en dit weertje helpt je inderdaad niet erg om altijd vrolijk te blijven. gelukkig werken die andere medicijnen ook goed bij je. Angsten en fobieen dat is heel moeilijk om mee te leven, ik weet er alles van,
Bambi: haha ze hadden al een idee dat je bezig was met zwanger worden wel leuk toch
Hoe gaat ie nou met je??
Miekje:hoe gaat het met je meid???
Zo misschien dat ik ook een beetje meer over mezelf zal vertellen,
Ik heb ook niet alijd een vlekkeloos leventje gehad, Op school ben ik jaren zeker tot mijn 15de verschrikkelijk gepest,e n dan heb ikhet over schoppen en kleren onder een douche gooien na de gym, omdat ik altijd erg teruggetrokken was (wat is gekomen door dat gepest) was ik natuurlijk een goed slachtoffer, na mijn 15de ben ik voor mezelf opgekomen en sloeg ik terug, ik veranderde (niet in de goede zin) ik werd agressief naar iedereen toe, als iemand wat zei wat mij niet beviel dan stond ik gelijk op me strepen, ik stond er altijd alleen voor, later dat ik mijn man leerde kennen werd ik rustiger, mensen gingen mij meer waarderen, van buiten probeer ik altijd vrolijk te zijn maar van binnen kent niemand me, ik krop altijd alles op, en ben daardoor hypogonder geworden, dat is iets waardoor je dan denkt dat als iemand bv. ziek is ik dat ook ga krijgen, als ik iets voel denk ik gelijk ik ga dood, dat is heel vervelend, 4 jaar geleden is mijn oom overleden ook aan kanker, dat was mijn 2de vader, na 2jaar was ik zwanger en toen ik 8 maanden zwanger was ging mijn vriendin haar dochtertje dood 3 jaar oud, dat was mijn poppetje, een maand later beviel ik, en toen werd me moeder ziek, Laatst zei iemand tegen mij , jij bent echt sterk jij straalt echt sterkte uit, bij jouw gaat alles voor de wind , toen heb ik gezegd dat dat niet zo was, en toen heb ik alles effe in het kort verteld hoe mijn leventje er uit heeft gezien in ieder geval vanaf mijn 12de jaar, Ze stond gelijk met haar mond vol tanden haha, Ik zeg al ik kan wel steeds me kop laten hangen maar daar schiet ik ook niks mee op, maar dat neemt niet weg dat ik er af en toe doorheen zit, Hierom heb ik dus voetreflex en reiki, en heb ook een psycholoog gepraat,
Zo dat is een heel verhaal geworden maar het lucht wel een keertje op
Net wat Rimke zei, je moet accepteren Wie jezelf bent, en kijken wat je wel hebt
);