Net terug van VK en boehoe, strippen was weer NIET mogelijk! Op zich was alles met baby weer prima, maar nog steeds voor geen millimeter ingedaald, dus nog steeds dezelfde redenen waarom het strippen niet ging. Ben ook weer een kilo afgevallen, zo hoef ik echt niet bang te zijn dat er iets blijft plakken, als ze al verdwijnen voordat baby eruit is! VK zei ook dat het niet indalen ws de reden is dat ik bij Christian overtijd gelopen ben en nu ook weer lijk te gaan doen. Tja, we doen er zo weinig aan he? Volgende week weer een afspraak (en dan zal er natuurlijk weer gevoeld gaan worden) en praktijkassistente begon al weer uitleg te geven over afspraak bij gynaecoloog bij 41+3/4 weken om conditie van kindje te controleren en inleiding met 42 wkn te plannen. Pfff, nu maar hopen dat ik die afspraken allemaal niet nodig ga hebben...
Ik had in ieder geval niets moeten zeggen over het braken, want vanochtend lag ik weer gewoon op mijn knietjes boven de WC-pot en hopla daar ging mijn ontbijt... 🙁
Lekkere manier om de 40 weken in te luiden, bleh...
Dadelijk maar weer mijn bedje in (Christian is gelukkig elders spelen) en wat proberen te slapen, dan is de dag ook zo weer voorbij.
@ Vlinder: ach, meid, wat balen dat je nog zit te wachten... Ik weet hoe het voelt, we hebben een "wedstrijd" die we allebei maar wat graag zouden "winnen", maar ik blijf bij mijn mening dat JIJ toch eerst gaat, desnoods met een inleiding, omdat ik vast weer ver overtijd ga... Lastig he, dat je het gewoon niet weet? Ik gun het je zo! (en mezelf natuurlijk ook 😉)
En dan helpen al die nieuwsgierige telefoontjes ook niet, nee... Eigenlijk een suffe opmerking, "Wanneer komt de kleine?" ha ha, als je dat eens wist... Probeer je er niet teveel over op te winden en idd desnoods gewoon even niet opnemen (al weet ik uit ervaring dat dat ook veel onrust veroorzaakt en mensen gaan denken dat je "bezig" bent). Heb je nog een leuke DVD ofzo (miniserie die lekker lang duurt?) om de tijd mee te doden?
Wat strippen betreft: ik ben bij Christian gestript met 41+2 wkn. Ja, ik vond het pijnlijk, maar ik moet zeggen dat ik ook de inwendige onderzoeken van vandaag en vorige week pijnlijk vond. Ook het voelen van ontsluiting tijdens bevalling vond ik erg pijnlijk, dus bij mij doet het blijkbaar van binnen gewoon erg pijn... Daarna had ik idd bloederige slijmverlies (niet buitensporig veel hoor) dat ik prima met een maandverbandje heb kunnen opvangen. Heb toen een aantal uren veel harde buiken gehad (niet pijnlijk, direct effect van strippen, schijnt niets te zeggen over eventuele bevalling), was ik voor gewaarschuwd. Toen voelde ik een tijdje helemaal niets, gewoon normaal zeg maar en ongeveer 8 uur na het strippen kreeg ik darmrommelingen en diarree, na 2 uur ook nog met braken erbij. En 11 uur na het strippen: boem, de eerste wee en meteen een pittige waardoor ik ook zeker wist dat het een echte was. Binnen 5 minuten de volgende en tja, toen ging het dus loos, snel en heftig. Ruim 15 uur na het strippen lag Christian bij mij op de buik en keken we elkaar verwonderd aan...
@ Bloemetje: intake kraamzorg, spannend! Ik vind het idd wel een goed idee van haar om bed oid beneden te hebben (je hebt neem ik aan een trap? Traplopen moet je zo min mogelijk doen, zeker bij bekkenproblemen). Dan heb je de mogelijkheid om fatsoenlijk te rusten zonder onnodig trappen te moeten lopen.
Wat betreft hoe snel je weer op de been bent? Tja, ik denk dat het erg afhangt van hoe je bevalling is verlopen. Ik heb zelf een snelle, voorspoedige bevalling gehad met weinig bloedverlies, dus ik kon na 6 uur al weer wat rondlopen en heb vooral in bed gelegen als ik wilde/moest slapen en verder ook veel op de bank gezeten (was prettiger voor mijn beurse onderkant zeg maar...). En mijn bekkenpijn had vooral met overbelasting te maken, dus toen het gewicht van baby weg was, was pijn ook echt stukken minder. De kraamtijd is mij echt zo meegevallen, heb ook eigenlijk geen kraamvisite in bed ontvangen, maar gewoon lekker op de bank. (we woonden toen wel in appartement, alles gelijksvloers dus, scheelt ook, ik was in zes stappen van slaapkamer in woonkamer)
Mijn schoonzusje aan de andere kant, die had bloedarmoede op het einde en een zware bevalling van 22 uur (met braken!) en redelijk wat bloedverlies. Die is die eerste week nauwelijks haar bed uitgekomen en heeft alle visite op haar slaapkamer ontvangen. Zij had die rust ook echt nodig om een beetje te herstellen! Ik geloof dat ze pas na 5 dagen de kracht had om te douchen, voor die tijd werd ze op bed gewassen...
Je weet het dus niet, maar je hebt bekkeninstabiliteit en dat is niet meteen weg en dan is zo min mogelijk trappen lopen het beste!
@ Mama2006: fijn dat kwaaltjes aan het afnemen zijn! (ik zou er een moord voor begaan, ha ha...) Al kan ik me voorstellen dat het ook een gevoel van "Tja..." opwekt, maar dat zal wel blijven lijkt me tot je zelf kunt voelen dat het goed gaat daar binnen...
