A
Anoniem
Guest
Heey Leentje,
Dat 'slik' gevoel wat jij beschrijft is heel herkenbaar hoor. Dat had ik dus ook tijdens mijn eerste zwangerschap en nu zelfs ook nog wel eens.
We zijn nu één kindje gewend en ook wij hebben het heel goed samen. Jarno kan al heel veel, zoals lopen en praten en het is makkelijk om hem even mee te nemen. Straks is alles weer moeilijk en ga je niet zomaar even de deur uit want je moet overal aan denken!
Even snel boodschappen doen is er dan niet meer bij.
Je zult straks ook merken dat je ineens heel erg veel thuis bent, vooral ook omdat we in de herfst/winter gaan bevallen. Dat alleen is al iets waar je aan moet wennen. Wat heb ik vaak momenten gehad waarbij ik bijna tegen de muren op vloog. Wij waren gewend om altijd weg te zijn.
Daarbij zie je je partner ineens in de rol van vader en doet hij de dingen misschien heel anders dan jij. Je hebt misschien toch andere ideeen over opvoeden, ook al denk je van tevoren dat je op één lijn zit.
Wij hadden bijvoorbeeld vaak gezeur over onze huilende baby. Ik kon er gewoon niet tegen dat hij huilde (als je moeder bent gaat dat door merg en been) en stond dan ook ontelbare keren te luisteren of zei tegen mijn man dat hij de tv zachter moest zetten omdat ik hem anders niet kon horen.
Als hij dan huilde dan pakte ik hem meteen op. Daar was mijn man het dan niet mee eens omdat hij vond dat ik de kleine ook een kans moest geven om zelf weer in slaap te vallen. Tuurlijk, hij had een punt maar ik ook.....daar gingen onze discussies dan vaak over.
Eigenlijk is het krijgen van een baby gewoon een relatieproef. Je hoort zo vaak om je heen dat relaties op de klippen lopen na het krijgen van een kind.
Weet je wat het meest vervelende is als je een kind hebt?
De gebroken nachten.
In het begin dan weet je van tevoren dat het zwaar is maar als die gebroken nachten maar door blijven gaan (zoals bij ons het geval was) dan moet je echt oppassen voor je relatie.
Het is gewoon erg zwaar, vooral als het langer duurt. We hebben allemaal onze slaap hard nodig, maar op die momenten kan je soms echt gefrustreerd raken als je partner de baby weer eens niet hoort of gewoon blijft liggen in zijn warme bedje. Terwijl jij van iedere kik al wakker wordt en maar weer eens gaat kijken. Op een gegeven moment reageer je dat op elkaar af, heel logisch.
Wat leuk dat zwangerschapsgym je goed bevallen is. Soms moet je gewoon even stil staan bij je zwangerschap, het gaat allemaal al zo snel.
Even lekker beppen over alles wat daarmee te maken heeft is gewoon fijn!
Nou, ik kap er even mee, ik hoor mijn ventje roepen. Ik denk dat hij vandaag geen middagdutje doet. Ach hij is al bijna 3,5 jaar dus het zal wel minder worden.
Oh ja, ik voel me alweer een stukje beter, alleen nog wel vaak hoofdpijn.
Ik ben blij dat jij je ook goed voelt verder!
liefs mamajb
Dat 'slik' gevoel wat jij beschrijft is heel herkenbaar hoor. Dat had ik dus ook tijdens mijn eerste zwangerschap en nu zelfs ook nog wel eens.
We zijn nu één kindje gewend en ook wij hebben het heel goed samen. Jarno kan al heel veel, zoals lopen en praten en het is makkelijk om hem even mee te nemen. Straks is alles weer moeilijk en ga je niet zomaar even de deur uit want je moet overal aan denken!
Even snel boodschappen doen is er dan niet meer bij.
Je zult straks ook merken dat je ineens heel erg veel thuis bent, vooral ook omdat we in de herfst/winter gaan bevallen. Dat alleen is al iets waar je aan moet wennen. Wat heb ik vaak momenten gehad waarbij ik bijna tegen de muren op vloog. Wij waren gewend om altijd weg te zijn.
Daarbij zie je je partner ineens in de rol van vader en doet hij de dingen misschien heel anders dan jij. Je hebt misschien toch andere ideeen over opvoeden, ook al denk je van tevoren dat je op één lijn zit.
Wij hadden bijvoorbeeld vaak gezeur over onze huilende baby. Ik kon er gewoon niet tegen dat hij huilde (als je moeder bent gaat dat door merg en been) en stond dan ook ontelbare keren te luisteren of zei tegen mijn man dat hij de tv zachter moest zetten omdat ik hem anders niet kon horen.
Als hij dan huilde dan pakte ik hem meteen op. Daar was mijn man het dan niet mee eens omdat hij vond dat ik de kleine ook een kans moest geven om zelf weer in slaap te vallen. Tuurlijk, hij had een punt maar ik ook.....daar gingen onze discussies dan vaak over.
Eigenlijk is het krijgen van een baby gewoon een relatieproef. Je hoort zo vaak om je heen dat relaties op de klippen lopen na het krijgen van een kind.
Weet je wat het meest vervelende is als je een kind hebt?
De gebroken nachten.
In het begin dan weet je van tevoren dat het zwaar is maar als die gebroken nachten maar door blijven gaan (zoals bij ons het geval was) dan moet je echt oppassen voor je relatie.
Het is gewoon erg zwaar, vooral als het langer duurt. We hebben allemaal onze slaap hard nodig, maar op die momenten kan je soms echt gefrustreerd raken als je partner de baby weer eens niet hoort of gewoon blijft liggen in zijn warme bedje. Terwijl jij van iedere kik al wakker wordt en maar weer eens gaat kijken. Op een gegeven moment reageer je dat op elkaar af, heel logisch.
Wat leuk dat zwangerschapsgym je goed bevallen is. Soms moet je gewoon even stil staan bij je zwangerschap, het gaat allemaal al zo snel.
Even lekker beppen over alles wat daarmee te maken heeft is gewoon fijn!
Nou, ik kap er even mee, ik hoor mijn ventje roepen. Ik denk dat hij vandaag geen middagdutje doet. Ach hij is al bijna 3,5 jaar dus het zal wel minder worden.
Oh ja, ik voel me alweer een stukje beter, alleen nog wel vaak hoofdpijn.
Ik ben blij dat jij je ook goed voelt verder!
liefs mamajb