Hey meiden!
Wat een gezelligheid hier vandaag. Maar goed dat ik het te druk had om te reageren. Kon ik de sfeer in ieder geval niet verpesten.
Logan al sinds woensdag koorts, vannacht hele nacht tussen ons in gelegen. Charlie toch wat koortsig en die besloot om 5.30 te poepen en te feesten en dat terwijl ik vandaag weer op de dagopvang moest werken. Blijkt vandaag ook dat ze zich qua uren en planning niet aan afspraken houden, waardoor ik ipv een halve dag ineens een hele dag moest werken. Dus van boosheid en slaapgebrek en teleurstelling stond ik vandaag te huilen op de groep te midden van kinderen en collega's. Zoooooo fijn! Not!
Maar nu is de oudste lekker uit logeren bij beppe (mijn moeder) en Charlie slaapt. En dan ziet de wereld er weer wat fijner uit.
Jeetje Zonneschijn, wat een heftige avond voor jullie. Lijkt me erg moeilijk en confronterend met alles wat er gebeurd is. Konden jullie het hem een beetje naar tevredenheid uitleggen? Ik ben toen ik 5 was mijn vader verloren en ik heb altijd het geloof gehad dat wij elkaar ooit weer gaan zien, en ik ben christelijk opgevoed maar op de een of andere manier heb ik het concept van een hemel altijd te abstract gevonden. Dus nu zie ik ons plekje in Zuid-Frankrijk voor me, en ben ik daar omringt met de mensen die ik lief heb.
Misschien een gek voorstel maar misschien kun je de dinsey film Coco eens kijken. Dit gaat over dias de los muertos. Dag van de doden in Mexico en ik vind het een mooie uitleg van wat we gebeurd nadat we overleden zijn.
@sam, bah bah bah bah. Ik baal gewoon even flink met je mee. Denk goed om jezelf en bewaak goed je grenzen.
