[quote quote=10567565]Lieve allemaal, sorry voor deze wederom enorm late reactie. Ik ga door een moeilijke tijd zoals jullie weten. Ik ben vd week naar de kliniek gereden met mijn vriend maar met onverrichte zaken weer terug gegaan. De avond ervoor had mijn familie zich er namelijk mee bemoeid, op een zodanig heftige manier dat ik helemaal in de war raakte. Mijn moeder zei dat er ook een stukje in haar dood zou gaan En mijn stiefmoeder stuurde foto’s van foetussen van 15 weken. Ik kon het niet.. Direct daarna werd mijn vriend een andere man. Hij zei dat hij me nooit meer wilde zien en dat hij dit me de rest van mijn leven kwalijk zou blijven nemen. Hierdoor kreeg ik angst.. angst dat ik het niet zou kunnen alleen en angst om hem kwijt te raken. Zoveel angst dat ik de kliniek weer heb gebeld en nu staat er nog een afspraak komende week woensdag.. De situatie is dus nog steeds gaande. Ik heb mijn familie gevraagd me deze week met rust te laten en moet dus in alle rust beslissen wat ik nu ga doen.. Ja, ik zit al op 15 weken nu dus het wordt steeds moeilijker. Mijn vriend is de liefste als ik het aborteer maar wil niets meer met me te maken hebben als ik het houd. Dat maakt dat ik heel erg ‘vast’ zit in deze situatie🙁 Bedankt voor jullie medeleven en adviezen!❤️ liefs, een verdrietige vrouw[/quote]
Ja het is heel eng, zo'n grote verandering. En keihard dat je voor zo'n ijskoude keus staat. Maar als hij van je zou houden, zou hij je nooit dit ultimatum geven.
Ik ben niet tegen abortus, maar zeker 100% tegen gedwongen abortus.
Als je echte ruimte wil om onbeinvloed na te denken, ga dan een weekje in een hotel of zo.
Heel veel sterkte!