Natascha, bevallingen... uhm, dat deel van het kinderen krijgen probeer ik nog maar even te verdringen.....
Nee zonder gein, mijn eerste was enorm zwaar, inleiden en weeenstorm van 5 uur(geen pauzes, echt niet te doen....), met als resultaat een vacuumverlossing, En een ontzettend moeilijke start voor hem, gelukkg is alles goed gekomen. En hebben we ons heerlijke mannetje bij ons
Bij mijn dochter ging het super snel, met 37 weken braken de vliezen om 7 uur ´s ochtends, om half 9 de eerste weeen, en om 11.07 was ze er al (ze is in bad geboren)! Wel heeeeel heftig wat de pijn aanging, maar ik was er snel vanaf!. Erna was ik meteen topfit en natuurlijk overgelukkig met mijn mooie meisje!
Alleen zijn we er later helaas achter gekomen (rond 1 jaar was ze toen), dat ze een kleine hersenbloeding heeft gehad bij de geboorte, en daardoor haar rechter helft (rechter been) slechter kan gebruiken dan haar linker (hemi plegie), nu hebben we daarvoor therapieen gehad, en gaat het weer helemaal goed met haar. maar het heeft een hoop zorgen en veel moeite en inspanning gekost met al die therapieen, wat we natuurlijk graag allemaal over hadden voor haar!.
In de herfst moeten we verder kijken. De hemi plegie gaat nooit weg, alleen de symptomen kun je verminderen of wegkrijgen door therapieen. Ze kan wel gewoon lopen en spelen zoals elk kind nu en is een heel normaal meisje van bijna 3 gelukkig! We zijn zooooooo dankbaar dat we haar bij ons hebben want vaak lopen dit soort dingen heel anders af..........
Ik had ook een hoge bloeddruk in de zwangerschap, maar volgens de gyn en de kinderneuroloog heeft dat er weinig tot niks mee te maken.
Ik heb ook van beide artsen groen licht gekregen voor een derde kindje, anders waren we natuurlijk ook heel erg gelukkig geweest met de twee kindjes die we nu hebben, en hadden we het risico bij negatief advies niet genomen
En de schrik zit er ook goed in moet ik zeggen, ben erg bang voor dingen die er kunnen gebeuren, maar toch, de wens naar een kindje is groter dan de angst..... De liefde voor een derde kindje"wint" denk ik....
Nu weten jullie ook een beetje mijn verhaal, en ook mijn angst als het gaat om de zwangerschap, de bevalling en het krijgen van een kindje..... maar ook het erna uitkijken. Gelukkig heb ik een super fijne gyn die me steunt en me ook gaat begeleiden als ik hopelijk zwanger mag gaan raken....... en natuurlijk mijn man is ook heel erg begripvol en samen zijn we sterk en gaan we ervoor!
Hoe hebben jullie de bevallingen ervaren?
Tot snel maar weer!
Liefs Mup
