hoi Mup
Een neef van ons is naar Canada gegaan en heeft daar een boerderij overgenomen. Maar dat vonden we toch echt te ver. Een 2e optie is even Denemarken geweest, maar uiteindelijk toch niets geworden. Vooral mijn man vond het een tijdje erg jammer, is opgegroeid op een boerderij met het idee die later van zijn vader over te nemen. Toen dat niet haalbaar bleek, heeft hij erg aan het idee moeten wennen. Inmiddels werkt hij al ruim 15 jaar bij diverse bazen, de eerste jaren wel in de agrarische sector, maar inmiddels niet meer. Het boerenleven is toch best zwaar, lange dagen. En nu met kinderen vind hij het toch ook best lekker om 's middags op tijd thuis te zijn en nog wat met de meiden te kunnen doen.
Zelf lijkt het mij heel moeilijk zonder mijn ouders. Mijn vader heeft een aantal jaren geleden een herseninfarct gehad, gelukkig niet echt iets ernstigs aan overgehouden. We gingen een paar weken later naar Terschelling op vakantie, en toen we daar waren, zat ik eigenlijk niet rustig. Stel dat er iets zou gebeuren, dan moesten we maar afwachten of er een boot ging die ons terug kon brengen.
Ben nog niet begonnen hoor, met de clomid. Bij mijn oudste wel geslikt, en erg veel last van de bijwerkingen: opvliegers, chagerijnig, gewoon niet lekker in mijn vel. Maar... het is het wel waard geweest. Een andere bijwerking is dat je meer kans hebt op een meerling. De vorige keren had ik 2 van de 6 behandelingen 2 eitjes. Toen was het geen probleem geweest, maar nu we er al 2 hebben zit ik er eigenlijk niet op te wachten. Maar, als het zou gebeuren, zijn ze we welkom uiteraard (mijn man grapt al dat 2 jongens hem wel leuk lijken, na de 2 meiden die we al hebben !)
We wachten nog tot begin volgend jaar met naar de gyn. gaan, en misschien is er nog wel een andere behandeling mogelijk met minder bijwerkingen.
groetjes Mel