Wat grappig, ik spreek meer mensen die zeggen: 'oh wat leuk, misschien krijg je een kerstkindje'. En waar ik dan op reageer: 'nou liever niet, is niet praktisch'. Dat is dus precies andersom als jullie ervaringen. Ik hoop eerlijke gezegd ook niet dat hij tijdens één van de feestdagen geboren wordt. Ik heb het niet voor het zeggen, maar mag wel hopen, toch?
Vanochtend bij de internist geweest voor mijn zwangerschapssuiker. Gaat goed zoals het nu gaat. De waardes zijn over het algemeen prima en ik hoef dan ook niet meer terug te komen tot twee maanden na de bevalling. Ik ben zelfs nog een kilo afgevallen 🙂. En dan zegt de internist dat ik niet teveel mag afvallen. Tja, van haar mag ik niks meer eten... zo voelt het tenminste af en toe.
Ik vind de bevalling ook wel spannend. Waar ik het meest tegenop zie is de pijn (wie niet trouwens). Iedereen zegt dat de eerste weeën voelen als menstruatiekrampen. Nou, tijdens mijn jeugd waren die krampen vreselijk pijnlijk, wist dan niet waar ik het zoeken moest. Die pijn is dus mijn uitgangspunt... Maar ik ben inmiddels ook zover dat ik het maar over mij heen laat komen in de wetenschap dat pijnstilling nooit ver weg is. Dat is het voordeel als je bevalt onder begeleiding van een gynaecoloog, die gaan daar makkelijker in mee, volgens mij. Ik associeer verloskundigen nog iets teveel met het 'het is goed om pijn te lijden tijdens de bevalling'. Volgens mij willen ze gewoon hun patiënten niet kwijt ;-). Oh ja, ik generaliseer hier, hè, geldt niet voor iedere verloskundige en gynaecoloog!
