Lieve meiden,
Helaas zijn mijn baal momenten nog niet helemaal verdwenen, heb vandaag wel een heel schattig poppenhoofdje afgemaakt, heb ik nog iets leuks om naar te kijken en me af te leiden. Ik stort me dan ook helemaal op het maken van mijn poppen zodat ik daar helemaal mee bezig ben en geen ruimte heb voor mijn drama rondom zwanger worden...
En om maar even lekker door te klagen, aan mijn vent heb ik ook heel weinig. Hij was gister avond bij een vriend en nadat ik had gezegd dat ik ongi was geworden zei hij alleen, vervelend... Eenmaal thuis, zeker 2 uur later slijmde hij wel wat meer, maar vragen hoe het met me gaat ho maar... Nu is hij alweer de hele dag de hort op en eigenlijk is het niet zo erg, kan ik elkker mijn gang gaan. Maar op deze manier sta je er zo alleen voor, wil mijn vriendin wel bellen maar die heeft het druk met haar pas geboren zoontje... Ach, ze begrijpt het toch niet, bij haar was het binnen 3 maanden raak, ondanks dat ze net als ik al 37 was.
Maar ach, we gaan maar mooie poppen maken en leuk aankleden bij gebrek aan een echte, hihi!! Kan wel bij de pakken neer gaan zitten maar dat werkt ook niet echt. We gaan bijna op vakantie, in ieder geval mooi op tijd van ijn ongi af, dat is een groot voordeel (hoewel het nog fijner was geweest als het helemaal niet kwam). Iedereen die met me meeleeft zegt dan leuk, ach op vakantie ben je lekker ontspannen en je zal zien dat het dan lukt... Nou ik reken nergens meer op, probeer me in te stellen op nog zeker een half jaar wachten...
Ga maar dit leuke hoofdje bakken, kan ik leuke kleertjes uitzoeken en dan snel aan zijn armen en benen beginnen..
Meiden, het komt wel weer goed met me maar tja de hormonen spelen nu een grote rol natuurlijk en dan lijkt alles veel erger..
Dikke knuffel Mylène