wie nog meer langer als een jaar bezig????

Lieve Wendy (Depri),

Wat een ellende allemaal zeg, dat is helemaal vervelend als je niet weet waar je aan toe bent. Dit alles is al onzeker genoeg... Mijn cyclus is ook een beetje van de leg (was altijd 24 dagen) was nu zelfs 30 dagen, voor mij mega lang. Vond de korte cyclus wel fijn omdat je veel kansen hebt... Maar hoe weet jij nou wanneer je moet mikken? Wel fijn dat je nu bij een gyn loopt, kunnen ze het in de gaten houden.

Waar ik veel steun uit put is het feit dat ik waarschijnlijk een aantal dagen zwanger ben geweest. Te kort om pos te testen maar ik had zoveel verschijnselen en dat een week voordat ik ongi moets worden. Nu ik weet hoe het voelt, weet ik dus ook dat als ik niets voel ik niet zwanger ben, ook al ben ik te laat... Had jij nu ook zoiets meegemaakt? Of iemand anders?

Dan denk ik nu wel dat ik dus zwanger kan worden dat het toen neit kon blijven zitten, vandaar dat ik nog niet naar de huisarts ga.

Wat heb jij allemaal gedaan voordat je naar de huisarts ging? Heb je nog getemperatuurd?

Liefs en dikke knuffel
Mylène
 
Lieve Pas,

Balen is dat he, al die zwangere om je heen? Ik weet er alles van... Ik vind het nog wel aan als het niet te dichtbij is, maar als je beste vriendin zwanger is en nu ook nog mijn schoonzus (ook hele goede vriendin) dan baal ik wel even dubbel...

Maar ik moet wel zeggen, ze vangen me goed op, er is atlijd ruimte voor mijn verdriet en we spreken ook af dat ik wel alles wil horen. Mocht ik het moeilijk vinden horen ze het wel. Dat werkte met mijn beste vriendin wel goed. Nog steeds niet leuk om haar enthousiasteme niet te kunnen delen, maar erover praten helpt wel.

Dat je vriendinnen je niet begrijpen die snel zwanger zijn geraakt, oh dat si pas irritant. Vraag ze maar eens hoe ze het vonden om ongi te worden toen ze bezig waren. Vonden ze vast ook niet leuk. Nou, dat hebben wij dan keer op keer meegemaakt... Wie weet zet ze dat aan het denken. Ik wordt af en toe ook een beetje kriegel als ik mijn collega hoor zeggen, ja ik was er nog niet zo mee bezig maar 1x ongi en toen was het raak!! Lekker makkelijk zeggen met je beginnend buikje.

Succes ermee en heir kan je altijd je ei kwijt hoor..

Liefs Mylène
 
Lieve Dile,

Wat vervelend dat het nu zo erg lang duurt, ik vind het bij mij al zo alng duren... Wel fijn dat je weet dat alles werkt, je dochter is daar het mooiste bewijs van..

Ook ik vertel toch vaak dat ik bezig ben ook omdat als ze ernaar vragen ik moeilijk kan liegen. Tevens merk ik dat als je het zegt het ook ruimte schept om over dat zwanger worden te kunnen praten. Zo merk je dat het voor sommige ook lang heeft geduurd. Wel vervelend zijn die mensen die gaan lopen vissen de hele tijd. Dan zeg ik ook, als het zover is hoor je het wel.

Ik werk op een kinderdagverblijf, allemaal vrouwen, 2 zwanger en een ander ook bezig (naast mij) en dan ook nog al die zwangere moeders.... Je kan het niet ontwijken!!

Succes ermee, en een dikke knuffel
Liefs Mylène
 
Ik sluit me graag bij dit groepje aan.
Ik ben 33 jaar en in Januari 2006 gestopt met de pil.

Ik heb al eens rondgekeken om het forum: Als zwanger worden langer duurt
Maar daar voel ik me ook niet helemaal thuis, omdat ik nog de moed moet verzamelen om naar de huisarts te gaan. En nog helemaal niet wil denken aan onderzoeken en ivf behandelingen.

Zijn jullie allemaal al naar de huisarts gegaan?
Ben ik de enige die daar tegenop ziet?

Ben pas bij twee mensen op kraambezoek geweesd. Beide zijn later gestopt met de pil dan ik en ze hebben nu al een kleintje!


Wanneer zijn wij aan de beurt?
 
Deedee en babypoppenmakster

Hoi babypoppenmaakster..

Ja het is niet makkelijk als je andere om je heen snel zwanger ziet worden. de meeste eigenlijk allemaal binnen 1 maand. En dan zeggen ze dat dat niet vaak voorkomt.. Nou als ik om me heen kijk..
Ik had op een gegeven moment met vrienden collega's en kennissen om heen 15 zwangere.. Dat wordt zwaar hoor.. Ik dacht als er nog 1 komt dat ze zwanger is wordt ik gek..
Maar ja ik ben er nog met ups en downs.. Maar we gaan gewoon maar door.. Ik heb het wel al wat meer naast me neergelegd, want ik werd er op een gegeven moment echt ziek van dat het zolang duurde. Ik leefde van ei naar nod.. Ik werd er gek van...

Liefs pas

Hoi deedee..

Welkom.. Ja wanneer zullen wij aan de beurt zijn.. Nou ik blijf geloven dat wij ook ooit aan de beurt zijn..

Liefs pas
 
hallo babypoppenmaakster,
ik heb ovutesten gebruikt, en getempt, maar niks haalde uit, ik ben zelfs afgelopen 6 weken bij een paragnost bezig!
maar tot nu toe nog geen resultaat!!
waarschijnlijk heb ik nu een vervroegde miskraam gehad?! omdat ik eigenlijk pas volgende week ong had moeten worden, maar ja wat niet weet wat niet deerd he!!
de gyn durft het niet hard op te zeggen zegt ze maar het is waarschijnlijk wel zo,
maar ja wat heb je er aan ,niks!
maar omdat ik 2 keer echt snel zwanger was, moest er nu een oorzaak zijn waarom het nu allemaal zo lang duurt maar ja daar is nog geen antwoord op gevonden,
ik ben nu wel 40 kilo afgevallen dus misschien dat daarom mijn cyclus ook wel helemaal in de war is?? wie weet,
maar ja meestal is het beter om af te vallen????
we trubbelen weer gewoon verder, maar van de ene kant is het nu niet zo stressen, omdat ik nu helemaal niet weet wanneer de juiste tijd is??!!!om te klussen,
als het goed is gaat de gyn dat nu allemaal zien, wanneer mijn eitje groeit en op springen staat!!
we zullen zien,
tot snel ,
xxx wendy
 
Lieve, lieve Inge (Bontrie),

Oh meis, wat lee sik nu? Willen jullie gaan stoppen met proberen? Ik kan me heel goed voorstellen dat het zo pijnlijk is om iedere maand weer ongi te worden. De teleurstelling en onzekerheid maken je gek...

Ik kan natuurlijk lekker makkelijk zeggen, probeer het los te laten en je zal zien dat het dan wel komt, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Toch hoop ik dat je wat aan mijn ervartingen hebt... Ik maak babypoppen van klei dus ik zit al tijden in de babykleetjes, krijg roze wippers en babyblauwe maxi cosi's van mensen dus mijn uitzet groeit al aardig... Maar nu een huis gekocht en een logeerkamertje gemaakt voor mijn nichtje waar ik geregeld op pas. Met natuurlijk in mijn achterhoofd, de toekomstige babykamer.

Dat even terzijde, maar ik merkte dus meer en meer dat alles in het teken begon te staan van het zwanger worden. Dacht ik aan de toekomst, hield ik altijd rekening met een eventuele zwangerschap. Toen ik een paar dagen allerlei verschijnselen had, wist ik dat ik zwanger meost zijn maar was zo bang om het te geloven dat ik me vaak af vraag of het niet daardoor is fout gegaan (test bleef negatief, was te kort). Als ik niets voel ga ik er dus helemaal van uti dat ik niet zwanger ben, ook al blijft de hoop aanwezig...

Toen ik me realiseerde dat ike r iedere maand zo erg van af lag dat ik dat hele zwanger worden niet leuk meer vond ging ik het over een andere boeg gooien. Iedere keer als ik aan zwanger worden denk, gooi ik er een andere gedacht tegen over. Dan zie ik de voordelen van dat het nog niet zover is. Wat ik allemaal wil doen nog en ook heel erg bekangrijk, wat ik zou doen als er geen kindje komt. Dat si eits waar we allemaal niet aan willen denken maar voor mij helpt het veel. Af en toe denk ik, wat ga ik doen als er geen kindje komt? Oh, dan ga ik kleien, veel poppen verkopen, beurze in het buitenland doen etc. Nu heb ik die poppen natuurlijk, dat si een fijne afleiding. Maar wat zouden jullie nog willen doen als je geen kinderen zou hebben? Zou je nog naar verre landen gaan? Iets willen beginnen wat je nu steeds uitsteld?

Sorry dat het zo lang is, maar ik zou je zo graag willen helpen om het los te laten. Mij heeft het enorm geholpen om wat leuke dingen te plannen en daar naar uit te kijken. (vakantie, poppenbeurs in Enegland, maar ook de kleine van mijn vriendin). Op die manier schuif ik het zwanger worden een beetje opzij, waardoor ewr hopelijk mee rust in mij komt en ik hierdoor misschien meer ontvankelijk ben voor een kindje.

Nog steeds ga ik ervan uit dat het wel zal gaan lukken bij ons en verzin alvast 3 mensen die zeker nog voor mij zwanger zullen zijn, dan valt het allemaal wel mee.

Lieve schat, als je echt gaat stoppen, wens ik je ontzettend veel sterkte, maar denk alsjeblieft nog na over dit. Hoe vaak hoor je niet dat als je er teveel mee bezig bent het vaak niet lukt en pas lukt als je het los kan laten? Maar dan niet weer aan de pil hoor, laat alles maar zijn beloop en ga samen dingen plannen (ook al gaat het uiteindelijk toch niet door) wat jullie nog zouden willen doen voordat die kleine er zou zijn en wat als er gee kleintje komt...

Mocht je eventueel behoefte hebben aan email contact hoor ik het wel..

Beel liefs en een hele dikke knuffel
Mylène x
 
Lieve Inge,

Nog even dit, ik vind zeker dat je het aan je schoonzus moet vertellen (en evt je ouder/schoonouders) als je denkt dat je stuen van ze zou kunnen krijgen. Misschien beseffen ze dan hoeveel pijn dit alles jullie doet..

Liefs Mylène
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan