wie nog meer langer als een jaar bezig????

Hoi Meiden,

Hier gaat het ff niet zo lekker, ben net ongesteld geworden. Het is 2 dagen te vroeg, dus wat dat betreft gaat het de goede kant op. Had het wel gedacht hoor dat ik ongi zou worden, maar had het zo gehoopt. We hadden nu op het goede moment gedaan natuurlijk, maar ja helaas weer een ronde verder.

Ik ga ff een tijdje van het forum af, het word me echt teveel op het moment. Ik zal af en toe echt nog wel ff langskomen om te kijken hoe het met jullie is en ff vertellen hoe het met mij gaat.

Ben weer begonnen sinds gister met Sonja Bakker dieet. Ga me daar ff oprichten en dan kan ik het zwanger worden gelijk misschien wel een beetje opzij zetten.

Liefs xxx
 
Balen dat je ongesteld bent geworden Patricia
Een dikke knuffel van mij
Ik zal je wel missen hier als je minder langskomt, maar ik snap wel dat je wat afstand wilt.
Heel veel succes met afvallen en natuurlijk met zwanger worden.
Ik zou het fijn vinden als je af en toe langskomt om te laten weten hoe het gaat, maar alleen als jij je daar zelf goed bij voelt hoor.

Succes meid!
 
Hey patricia,
Wat balen dat het nog steeds niet gelukt is.
Ik wens je heel veel geluk met afvallen en het zwanger worden.
En laat zeker nog eens wat van je horen!

Ik heb gister echt een kut dag gehad.
Werk in de thuiszorg. En heb gister voor het eerst een overleden persoon gevonden.
Het was zo eng heb er vannacht niet van kunnen slapen en denk er nu ook nog erg veel aan. Ben vandaag ook thuis gebleven om het even te kunnen verwerken. Het was voor het eerst dat ik iemand dood heb gezien.
 
he bontrie,
wat naar zeg op je werk. Lijk tme moeilijk om mee om te gaan. Phoe.
ik ben zelf leidinggevende en heb wel eens te maken met overlijden of ernstige ziektes van familieleden van collega;s. Ik heb altijd zoiets van:   neem de tijd, ook om erover te praten.

gister echo gehad; er zit inderdaad iets (!). Het was alleen nog te vroeg, ik moet volgende week weer een echo laten maken om meer te kunnen zien. Hopelijk is het vruchtzakje  dan wel gegroeit. Doordat mijn eisprong in december nogal laat was is er een verkeerde berekening gemaakt voor de echoafspraak, tja. Maar het zag er volgens haar goed uit voor 5 weken.
Dus nu geloof ik het wel een beejte meer dat ik echt zwanger ben ook al ben ik niet misselijk. Nu is er gelijk deangst dat het misschien misgaat, idioot he?
NOu allemaal sterkte en succes en ik kom nog zeker regelmatig langs hier.
boekie
 
Bontrie ik kan me goed voorstellen dat je daarvan van slag bent!
Lijkt me heel vervelend om mee te maken. Ergens weet je natuurlijk dat dat ooit kan gebeuren, maar als het dan gebeurt dan ben je er toch niet op voorbereid.
Kan je er met iemand over praten? Ik neem aan dat dat vanuit je werk toch wel geregeld wordt? Niet dat je meteen in therapie moet, maar gewoon er een keer over praten is natuurlijk wel erg fijn.

Boekie: Voel je je nu al zwanger? ik zeg het nog een keer: JE BENT ZWANGERRRRRR
Echt waar!
Hopelijk is het op de volgende echo beter te zien.
 
Tuurlijk hou je er wel rekening mee dat zoiets kan gebeuren. Maar zoals deze vrouw is dood gegaan is voor iedereen een grote schrok geweest. Was heel extreem. Collega's hadden het zo ook nog nooit gezien.
En ik vind het zo erg dat dit de eerste overleden persoon is die ik heb gezien.
Denk er de hele dag/ nacht aan. Word er zo bang van.
Ik ben nu vanaf woensdag thuis en heb nog niks van mijn werk gehoord. Dat is dus ook een rede dat ik daar weg wil.
Ik ben een van de jongste medewerksters (22) en dan laten ze me zo aan mijn lot over.
Ik slaap elke nacht heel slecht. En ben bang om alleen te zijn. Er moet dus echt profecionele hulp komen.
Zouden jullie naar de crematie gaan?
 

Hoi Bontrie,


Ja ik lees dus nog wel hier om te kijken hoe het met jullie gaat en echt weggaan hierzo dat kan ik toch niet!!


Ik vind het erg rot voor dat je dat heb megemaakt met die overleden vrouw. Vind het trouwens helemaal schunnig dat je werk niks van zich laat horen. Erg associaal zelfs!! Je moet idd echt ff met iemand gaan praten. Het is niet normaal natuurlijk dat je zo slecht slaap en dat je niet meer alleen durft te zijn. Ik denk dat het wel verstandig is om naar de crematie te gaan, misschien kan je dan zo afscheid nemen en het een plekje geven. Je moet nu gewoon heel goed naar je eigen gevoel luisteren en doen wat je hart je ingeeft.


Ik wil je veel sterkte wensen meid en het komt echt wel weer goed allemaal!!


Liefs xxx
 
Bontrie: Wat vervelend meid wat je hebt meegemaakt. En bepaald niet netjes van je werk dat ze niet even contact met je hebben opgenomen, het is toch niet niks. Ik hoop dat je het snel een plekje kunt geven. Hierbij een dikke liefdevolle  knuffel van mij:

Patricia: Wat leuk dat je toch nog af en toe even een bezoekje brengt !! Wilde ook eerst afstand nemen maar kon het toch niet laten. Ik bezoek nu wel zo nu en dan de site en niet meer dagelijks of meerdere malen per dag. Gewoon zoals het me uit komt.

Donderdag  zijn we naar het ziekenhuis geweest voor een inwendige echo en een gesprek.
Nou hierbij dan een verslagje: ik zal proberen het kort te houden.
Allereerst werd er een inwendige echo gemaakt. Dat valt reuze mee !! Een uitstrijkje is wat vervelender maar ook dat vind ik reuze meevallen !!!!
Ik had een heel aardige mevrouw die alles goed uitlegde. Er was een groot tv scherm waar mijn man en ik op konden meekijken: dat is wel leuk !!! Ze legde alles uit wat we zagen: het slijmvlies, de eierstokken, de baarmoeder en het eitje en de andere eitjes in de eierstok. Het onderzoekje was zo gedaan. En gelukkig was alles goed !

Daarna kregen we een gesprek bij de arts. Ook zij was heel erg aardig en vertelde en vroeg met veel humor. Ze vroeg alles over mijn cyclus, ons sexleven en ons verleden betreft operaties en doorgemaakte ziektes en verder ons werk en  of er in de familie ziektes enzo voorkomen. Na alle vragen deed ze uitleg wat de eerste stappen waren die nu gedaan gaan worden. Heel kort vertelde ze over eventuele vervolgstappen maar daarover wilde ze niet tot in detail gaan omdat dat wel komt als het zover is.

Helaas kregen we wel niet zo'n heel goed nieuws betreft het sperma van mijn man.
Het tweede onderzoek was nog minder goed dan het eerste. Het aantal en de snelheid zijn ver beneden wat het moet zijn. Nu wordt onderzocht hoeveel zaadcellen er aanwezig zijn nadat ze zijn opgewekt. Als dit er voldoende zijn kunnen we worden geholpen met IUI: kunstmatige inseminatie. Anders rest ons alleen nog maar IVF.
Dat is een hele klap, maar ik moet zeggen dat ik wel nuchter blijf en positief. Zo lang er nog niks zeker is heb ik hoop en daarbij is er nog altijd een kans om een eigen kindje te krijgen hetzij dan wel via IVF.
Bij mij wordt nu de cyclus een maand lang gevolgd. Maandag is dag 12 van mijn cyclus en dan moet ik ga bloedprikken en de urine brengen. Maandagmiddag kan ik dan al bellen voor de uitslag en aan de hand daarvan wordt me verteld hoe en wat precies verder.  Wel vertelde ze al dat als de waarde goed is, dan zal ik woensdag weer een echo krijgen om te kijken hoe het eitje is en zal ik verder een maand lang worden geprikt op hormonen en vaker een echo worden gemaakt. Is het niet goed dan zal ik een kijkoperatie krijgen om te kijken wat er aan de hand is.

Al met al weten we over een maand alles. Dan kan ze ons gaan vertellen wat er aan de hand is en wat ze voor ons kunnen doen.

Gelukkig gaat het vrij snel allemaal. Voor iedereen die ooit de stap zal/moet zetten richting huisarts raad ik echt het volgende aan !!
1. Laat de huisasrts al bloedprikken &  een uitstrijkje maken.
2. Laat het sperma onderzoeken: 2 maal !!
3. Zodra de uitslag hiervan binnen is en het niet oke is,  bel dan meteen naar het ziekenhuis voor een afspraak. Mits jullie natuurlijk als heel lang aan het proberen zijn en het maar niet lukt terwijl bij de huisarts alles oke is. Ook dan zul je wellicht verder moeten.
De arts in het ziekenhuis zei dat het heel erg veel scheelde dat de huisarts al zoveel onderzoeken heeft laten doen: dan heb je echt een voorsprong !

Liefs, Silvia
 
Terug
Bovenaan