zijn er ook vrouwen van boven de 35?

Hallo allemaal,

Ik heb een tijdje geleden op dit forum geschreven. Ik was toen 8 weken zwanger en inmiddels 20 weken! Morgen heb ik de screeningsecho. Spannend maar ook wel leuk om die kleine weer te zien. De nekplooimeting die ik bij 13 weken had was heel goed dus een vlokkentest/vruchtwaterpunctie werd mij min of meer afgeraden.
100% zekerheid heb je nooit in het leven.....

Ik heb een goed gevoel.
In het begin van de zwangerschap was ik heel onzeker omdat je als 38 jarige die zich zelf   fit, gezond en jong voelt in zo'n medische molen wordt gegooid als risico factor!

Ik voel de baby nu ook en ookal is het meer dan 6 jaar geleden, met mijn dochtertje
het voelt zo vertrouwd! Mijn dochter vindt het ook helemaal super!

Heel veel geluk, sterkte en succes allemaal!

Nietje
 
Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum, lees sinds een tijdje af en toe mee, maar had nu wel behoefte om te reageren.
Ik ben nl. zelf ook 35 en sinds juni gestopt met de pil.
Ik ben eerder inderdaad de ware niet tegengekomen en wist ook niet of ik nu kinderen wilde of niet. Met deze partner zeker wel en nu dus 'aan de slag'

En ja, er zijn risico's en de kansen worden wat kleiner, maar ik denk dan maar postief, dat lijkt me het beste. Gewoon lol blijven houden in het 'klussen' en er proberen relaxed onder te blijven want stress is helemaal funest, dat soort verhalen ken ik nl. ook!!! Die vrouwen zijn jonger en zo gefocussed dat het helemaal niet meer lukt en de lol er helemaal af is, ook niet goed voor je relatie lijkt me.

Ik wil me er vooralsnog op een ontspannen manier mee bezig houden, ben me bewust van mijn leeftijd, maar heb vertrouwen dat het gaat zoals het moet gaan.

Succes allemaal.

Groetjes,

Simone
 
Hoi allemaal!

Ook ik ben al 35 jaar, maar wel moeder van een zoontje van ruim 1,5 jaar (06-01-05). Ik zou graag al een tweede willen (als dit lukt), maar mijn man is er nog niet klaar voor. Hij wil nog even wachten tot ons zoontje 2 jaar is geweest of zo....Jammer, maar ik kan hem natuurlijk niet dwingen...Bij onze zoon ben ik meteen zwanger geworden. Ik hoop maar dat het dadelijk bij een tweede ook nog zo makkelijk gaat, maar dat is afwachten...Een vriendin van me probeert al 5 jaar zwanger te worden en dat wil  maar niet lukken...Zo vanzelfsprekend is het dus allemaal niet...
Ik hoop alleen heel hard dat het bij ons een tweede keer ook nog lukt....

groetjes,

Caroline35
 
Dag allemaal!
eind mei reageerde ik, toen ik net 15,5 wk zwanger was. Alles gaat nog steeds goed! Ik heb gezien mijn leeftijd en 1e kind (42) een vruchtwaterpunctie laten doen met 17 weken. De uitslag was goed, en sindsdien geniet ik. Ik overwoog ook als alternatief een vlokkentest,maar de vruchtwaterpunctie geeft zekerhed mbt chromosoom afwijkingen.Tot voor kort werkte ik in een groot academisch ziekenhuis, en dit is bij de meeste oudere artsen toch de geprefereerde methode, omdat nekplooi en vlokkentest meer kansberekening zijn. Het nadeel van de vruchtwaterpunctie ligt in het late tijdstip; mocht je dan zwangerschap willen afbreken,kan dit zwaarder vallen omdat je met 20 weken (datum uitslag) je kindje al hebt kunnen voelen. Na de punctie nam ik anderhalve dag rust;geen slechte zaak want je bent best een beetje beurs. Ik had trouwens 2 prikken omdat bij de 1e mijn kindje nieuwsgierig naar de naald toezwom en daardoor de punctie belemmerde. Verder heb ik van de week een 3d echo laten maken bij babyview. In een woord geweldig! Ik ga helemaal op in mijn zwangerschap en geniet met de dag. groeten Fien
 
Voor Marielle,

Met oog op prenatale diagnostiek. Welke test je laat doen, hangt af wat je nadien zou besluiten bij een chromosoom afwijking.
Gezien je leeftijd, bij 44 jaar   heb je 1 op 37 kans op een kindje met Downsyndroom; op je 39e was die kans nog 1:145. Voor overige chromosoom afwijkingen - bij 44 1:20, bij 39jr 1:54
Dit staat helemaal los van of je gezond leeft en bent, maar heeft puur met leeftijd te maken.
bron: VUMC 2003
succes met je zwangerschap
 
Hallo Jack,

Ik ben ook 36 jaar en nu bijna 25 weken zwanger. Wij zijn 2,5 jaar geleden gestopt met de pil. Ik werd ook maar niet zwanger.  Mijn hele cyclus kwam maar niet goed op gang, ik was  elke maand een week, anderhalve week  of 2 weken te laat ongesteld.  Toen naar de gyn en heb daar allerlei onderzoeken gehad. Mijn eileiders zijn toen doorgespoten. De gyn gaf toen aan het nu veel te doen, omdat je dan extra vruchtbaar bent. Bij het volgende bezoek zouden de uitslagen bekeken worden en worden besproken wat de volgende stap zou zijn. En na bijna 2 jaar bleek ik zwanger te zijn, dus ik kwam met goed nieuws bij de gyn. Helaas bleek ik bij 6 weken een miskraam te hebben gehad (kwamen we bij 9 weken achter door bloedingen). Dit is toch wel een behoorlijke klap als je al bijna 2 jaar bezig bent. In november gecurreteerd, omdat het niet vanzelf kwam en eind december vorig jaar weer mijn eerste menstruatie. Ik ben ondertussen wel naar een accupuncturist/ortho moleculair arts gegaan om mijn hormoonhuishouding in het gareel te krijgen. Dit was gelukt, daar ik elke maand vrijwel op de dag weer ongesteld werd. En eind februari was mijn laatste menstruatie en nu ben ik dan bijna 25 weken zwanger. Ik heb de eerste 3 maanden dikke vette stress gehad, omdat ik heel erg bang was voor weer een miskraam. Gelukkig heb ik 4 echo's gehad en alles is goed, alles zit erop en eraan en alles werkt (dat voel ik nu ook wel haaha). Heb wel een nekplooimeting laten doen, omdat je boven de 35 toch meer kans hebt op een kindje met het syndroom van down. De kansberekening was heel goed, dus we hebben besloten om geen vruchtwaterpunctie/vlokkentest te laten doen.  Ik kan niet wachten tot ik ons dochtertje (dat weten we inmiddels) in mijn armen heb en kan mijn geluk niet op. Ik moet eerlijk zeggen dat ik afentoe nog wel mijn angsten heb, maar probeer vooral te genieten. Het gaat allemaal niet zonder slag of stoot (misselijk de 1e 3 maanden, spataderen, erge bandenpijn, duizelig, aambeien), maar ik heb het er voor over, het is voor een heeeeeel goed doel en als dit het ergste is.....????!!!!!! Dit was mijn verhaal!  Ik wens iedereen die net zwanger is of nog bezig is veel sterkte en suc6!!!
Groetjes Sies
 
Hoi Jackie,

Wat heet oud. Je bent zo oud als dat je jezelf voelt.
Ik ben zelf bevallen van een gezonde dochter vorig jaar oktober.
Ik had zelf gedacht dat ik nooit aan kinderen zou beginnen. Maar dat lag ook een beetje aan mijn vorige relatie.
Had mezelf een beetje mee laten slepen en dacht inderdaad dat ik geen kinderen wilde. Met mijn huidige vriend hebben ik nu een meisje.
En nu willen we voor een tweede gaan.
Ik ben nu 39 dus ik wil wel proberen om er zo snel mogelijk voor te gaan want ik wil niet te oud zijn. Ik heb nl een tante die bijna net zo oud is als ik. Haar ouders (mijn opa en oma) leven niet meer en dat zou ik ook jammer vinden als dat mijn kinderen zou overkomen. Ik hoop zo veel mogelijk van hun mee te maken. Je hebt het natuurlijk niet voor het zeggen maar je kunt er wel een klein beetje rekening mee houden.

Kiki
 
halo alemaal ben noveber me kindje verlooren bij 41 weeken zwangerschap ben 36 jaar en ben   weer zwanger ben zo blij voor julie zal ik ook duimen liefs jolanda
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan